جنبش‌های اجتماعی

فاجعه‎ی ایرانشهر نتیجه‎ی فرودستی و افزایش خشونت علیه زنان در جمهوری اسلامی

هر قدر که عوامل قضایی و جنایت‎پیشه‎ی جمهوری اسلامی ابعاد وحشتناک فاجعه‎ی ایرانشهر را انکار کنند، نمی‎توانند بر واقعیت ماجرا سرپوش بگذارند. واقعیت ماجرا برای توده‎ها روشن است و این باور غیرقابل

جنبش زنان و نیاز به مبارزه‌ای جمعی و متشکل

به‌رغم اقدامات سرکوبگرانه جمهوری اسلامی، مقاومت و مبارزه زنان برای کسب حقوق پایمال‌شده و به دست آوردن برابری حقوق اجتماعی و سیاسی، گرچه خودانگیخته، در اشکال مختلف ادامه دارد. در این میان، مکرر

اردن، تغییر چهره‌ها یا تغییر سیاست

   پس از روزها اعتراضات سراسری مردم، دولت اردن روز پنجشنبه ۱۷ خرداد اعلام کرد لایحه افزایش مالیات را پس خواهد گرفت. پیش از این، اعتراضات سراسری، در چهارمین روز خود، منجر به برکناری نخست‌وزیر

اعتراضات توده‌ای و جنبش دانشجویی

با قتل‌عام دهه شصت و شکست کامل انقلاب ۵۷، ضد انقلاب تثبیت گشت. در سال‌های پس از آن، با وجود استمرار اعتصابات و اعتراضات، به ویژه اعتراضات کارگری، یک دوران رکود سیاسی فرارسید. دورانی که در آن از

کارگران مبارز هپکو را تنها نگذاریم

هپکو این بار پس از ۴ روز اعتراض و تجمع و مسدود ساختن خط راه‌آهن شمال و جنوب، به‌طور مشروط به اعتصاب خود پایان داد. این اعتراضات که از روز یکشنبه ۲۳ اردیبهشت با تجمع در مقابل شرکت آغاز شده بود و

تعرضات افسارگسیخته اسرائیل به مردم فلسطین

رژیم اشغالگر و نژادپرست اسرائیل، تجاوز به حقوق و سرزمین‌های مردم فلسطین و سرکوب این مردم ستمدیده را تشدید کرده است. کشتار بی‌رحمانه مردم بی‌دفاع فلسطین ، توسط نیروی نظامی اسرائیل در چند روز