موج سرکوب و اعمال فشار و محدودیت علیه دانشجویان در اشکال گوناگون، به‌ویژه بعد از جنگ ۱۲ روزه گسترش یافته و تشدید شده است. دستگاه امنیتی، کنترل پلیسی شدیدی را به مرحله اجرا گذاشته است. حراست و

در تاریخ تمام حکومت‌های مستبد، هرگاه شعله‌ی اعتراض و آگاهی در میان توده‌ها بالا گرفته است، دیکتاتورها نه تنها به قوه‌ی قهریه متوسل شده‌اند، بلکه همواره کوشیده‌اند تا با فریب، تحمیق و انحراف افکار

یکبار دیگر فولاد اهواز درخشید و فریاد خشم‌آگین کارگران در عرصه جامعه طنین‌اندازشد. اعتصاب و اعتراض پیگیرانه و مبارزه جویانه کارگران آگاه و متحد گروه ملی فولاد اهواز، کارفرمای این شرکت و حامیان

۱ – طبقه کارگر ایران زیر سلطهٔ ارتجاع و طبقه سرمایه‌دار حاکم، دشوراترین موقعیت کاری و زیستی خود را از سر می‌گذراند. نظم پوسیده حاکم در بحران‌های عمیق و فلج کننده‌ی اقتصادی، سیاسی و اجتماعی

نظر به این‌که: – ستم و تبعیض جنسیتی که ریشه در مناسبات و ساختار طبقاتی جامعه دارد، زنان را در موقعیتی فرودست قرار داده است  و از بدو پیدایش نظام سرمایه‌داری، زنان کارگر علاوه بر تبعیض بر

اقدام اعتراضی و متحدانه ۴۰۰۰ کارگر شرکت آلومینیوم سازی اراک (ایرالکو ) در شکل اعتصاب غذا که از اوایل مرداد ماه آغاز شده بود، روز سه شنبه ۱۸ شهریور در چهل و دومین روز خود، وارد شکل مؤثرتری از

در سراسر دورانی که رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی بر ایران حاکم است، جامعه آکنده بوده است از مبارزه قهرمانانه توده‌های زحمتکش و ستمدیده برای رهایی از ستمگری‌هایی که این رژیم ضد انسانی به مردم تحمیل

تحت حاکمیت دولت دینی پاسدار نظام سرمایه‌داری در ایران،  به هر عرصه‌ای از زندگی اقتصادی، اجتماعی و سیاسی  جامعه ایران که نگاه شود، زنان با محدودیت‌ها و موانع متعددی مواجه‌اند و در معرض

اعتصاب یکپارچه ۱۵۰۰ کارگر ارکان ثالث و پیمانی شاغل در پتروشیمی رازی بندر ماهشهر که روز شنبه ۱۸ مرداد آغاز شد و بیش از ۱۰ روز ادامه یافت، یکی از اعتصابهای مهم کارگری در دوره بعد از جگ ۱۲ روزه است.

خبرگزاری دولتی “ایلنا” ۲۸ مرداد براساس آخرین استعلام از پزشکی قانونی نوشت: “در سال ۱۴۰۳، تعداد ۱۹۸۶ کارگر در اثر حوادث در محیط کار جان خود را از دست داده و ۲۶ هزار و ۵۴۸ نفر نیز