چه روزگار عجیبی است
سرو جوان بر سینه دیوار قد میکشد
و نگاه غنچهها از پشت دیوارهای سیمانی
و آنگاه
اندوه مادران را با نیلبک چوپان اندازه میگیرند
این...
هنوز سینهها داغدار است
بر فراز زیتون زارها
مادران با سمفونی مرگ به خواب میروند
ومن با علفهای هرز پیمان میبندم
چه باک از زمستانی دیگر
وقتی خون از...
با شمایم
ای منادیان دروغین صلح و آزادی
طناب گردانانه تابستان ۶۷
شهر به شهر
لکه خال سرخی
در هر بندی
در هر زندان
در طلوع هر پگاه
اینان غرق خونان تابستان...