خبرگزاری دولتی “ایلنا” ۲۸ مرداد براساس آخرین استعلام از پزشکی قانونی نوشت: “در سال ۱۴۰۳، تعداد ۱۹۸۶ کارگر در اثر حوادث در محیط کار جان خود را از دست داده و ۲۶ هزار و ۵۴۸ نفر نیز

افزایش سرسام‌آور تورم، به‌ویژه گرانی کالاهای ضروری مورد نیاز توده‌های تحت‌ستم جامعه بعد از جنگ ۱۲ روزه دولت‌های ارتجاعی اسرائیل و ایران، تامین آن دسته از نیازهای خوراکی، درمانی، بهداشتی و غیره را

یکی از پدید‌های شاخص بحران و گندیدگی نظم ارتجاعی حاکم بر ایران، بحران فروپاشی خانواده سنتی-اسلامی مردسالار، رشد روزافزون اختلافات درون خانوادگی، کاهش ازدواج و افزایش طلاق، افزایش خشونت و قتل زنان

سه هفته از حمله اسرائیل به بخش های اداری، بهداری، بند زنان ، کتابخانه و بند ۴ و بند زندانیان «مالی» زندان اوین می گذرد. طبق آمار منتشره، این حمله به کشته شدن قریب به ۸۰ تن انجامیده و با این که

تل پرابهام الهه حسین‌نژاد ٢٤ ساله‌ جامعه را در شوک، خشم و اندوه فروبرد و به طور گسترده در رسانه‌ای اجتماعی بازتاب یافت. نه به این دلیل که قتل زنان در ایران پدیده‌ای است نادر، بلکه از آن رو که

 به دنبال فراخوان ” اتحادیه تشکل‌های کامیون‌داران و رانندگان سراسر ایران” مورخ ۲۴ اردیبهشت، اعتصاب یکپارچه رانندگان و کامیون‌داران از روز اول خرداد آغاز شد. به رغم توسل دولت به قهر و

در آستانه برگزاری اجلاس سالانه سازمان جهانی کار، کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری ( ITUC ) در گزارش سالانه خود «شاخص جهانی حقوق کارگران» در سال ۲۰۲۴ را منتشر کرد و نسبت به پسرفت چشمگیر

صنعت خودروسازی ایران سال‌هاست که در یک بحران عمیق فرورفته است. نحوه اداره این صنعت، سوء مدیریت، دزدی‌های کلان و رقابت میان باندهای حکومتی برای غارت و سهم‌بری بیشتر ازاین صنعت، توأم با بحران حاد

مبارزه کارگری در صنعت نفت و گاز بیش از هر بخش و صنعت دیگری، زنده و جاری است. اعتراضات کارگران این صنعت در بخش‌های مختلف و دراشکال گوناگون ادامه دارد. شکل عمومی اعتراض نیز در ادامه مبارزات سال

جنبش کارگری ایران درسال گذشته تحولات مهمی را از سرگذراند. مبارزات کارگران در موارد معینی وارد عرصه ها جدید تری شد و جنبش طبقه کارگر گام های دیگری به جلو برداشت اما برخی نقاط ضعف این جنبش همچنان