زن بودن در کشوری که هیچ‌گاه یک دگرگونی انقلابی واقعی را که تمام مناسبات کهنه و ارتجاعی را در همه عرصه‌های زندگی اجتماعی از بیخ و بن جاروب کند، تجربه نکرد و ماحصل تمام تحولات تدریجی‌اش، در روبنای

بر اساس گزارش اخیر مرکز آمار ایران، نرخ اشتغال زنان در سال ۱۴۰۴ حدود یک درصد کاهش یافته و به  ۴ / ۱۳ رسیده است. به عبارت دیگر، از هر ۱۰۰ زنی که جزو جمعیت فعال کشور محسوب می‌شوند، تنها ۱۳ نفر در

در فضای پسا جنگ، جمهوری اسلامی بیش از هر چیز از برآمد مجدد جنبش‌های توده‌ای هراسان است. از این‌رو با بهره‌گیری از شیوه‌های گوناگون سرکوب، تلاش می‌کند تا چند صباحی بر حیات خود افزوده و کنترل فضای

صبح نوزدهم خرداد ۱۴۰۵، خیابان‌های شهرک جبرئیل هرات واقع در غرب افغانستان شاهد صحنه‌ای بود که در افغانستان تحت حاکمیت طالبان کمتر امکان ظهور پیدا می‌کند؛ تجمعی خیابانی که زنان آغازگر آن بودند و

در میانه‌ی وضعیت جنگیِ ارتجاعی که بر سراسر حیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جامعه مستولی شده و هر روز ابعاد تازه‌تری از بحران را بر زندگی توده‌های مردم تحمیل می‌کند، رژیم جمهوری اسلامی بار دیگر

در پی آغاز جنگ ارتجاعی چهل‌روزه، موج گسترده‌ی بیکارسازی‌ها تصویری هرچند ناقص، اما هولناک از عمق بحران معیشتی و فروپاشی امنیت شغلی در جامعه، به‌ویژه برای زنان، آشکار کرده است. طبق اظهارات معاون

فهرست   جامعه‌ای ناامن برای زنان رفع مشکلات حوزه پرستاری در گرو سرنگونی جمهوری اسلامی ست. زن‌کشی؛ مهر پیشانی حکومت اسلامی «زنان اوینی» و شرایط وخیم زندان قرچک! زن کشی، واکنشی مأیوسانه به فروپاشی

امسال ۸ مارس روز جهانی زن در شرایطی فرارسیده است که جنگ میان دولت‌های جمهوری اسلامی، اسرائیل و آمریکا آغازشده، با مرگ خامنه‌ای جلاد، رژیم حاکم در بحرانی‌ترین شرایط به سر می‌برد و جامعه ایران

فهرست خامنه‌ای و عجز حکومت زن‌ستیز در سرکوب مقاومت و مبارزه زنان دست آوردهای کموناردهای زن برای جنبش زنان کشف حجاب، چالشی سیاسی با رژیم جنگ ارتجاع علیه زنان، جنگی علیه عموم توده‌های مردم است

با آغاز موج جدید اعتراضات توده‌ای در دی‌ماه سال جاری، نقش جریانات زن‌ستیز و ارتجاعی در اپوزیسیون بورژوایی بیش از پیش عیان شد. در بحبوحه قتل‌عام توده‌های مردم به‌دست جمهوری اسلامی، در سنگری دیگر