سه هفته از حمله اسرائیل به بخش های اداری، بهداری، بند زنان ، کتابخانه و بند ۴ و بند زندانیان «مالی» زندان اوین می گذرد. طبق آمار منتشره، این حمله به کشته شدن قریب به ۸۰ تن انجامیده و با این که

تل پرابهام الهه حسین‌نژاد ٢٤ ساله‌ جامعه را در شوک، خشم و اندوه فروبرد و به طور گسترده در رسانه‌ای اجتماعی بازتاب یافت. نه به این دلیل که قتل زنان در ایران پدیده‌ای است نادر، بلکه از آن رو که

جمهوری اسلامی طی ۴۶ سال حاکمیت دینی، استبدادی و ارتجاعی خود، شرایط بسیار دهشتناکی را به زنان ایران تحمیل کرده است. تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، زنان در معرض شدیدترین نابرابری، تبعیض، ستم و فشار قرار

سال جاری رو به پایان است. سالی سرشار از مبارزه  شجاعانه و مقاومت مستمر زنان علیه  تبعیض و نابرابری. سالی که برغم تشدید سرکوب و صدور  فرامین و احکام زن‌ستیزانه ، شعله‌های  ایستادگی و مبارزه زنان

شرکت‌کنندگان در دومین کنفرانس بین‌المللی زنان سوسیالیست که در سال ۱۹۱۰ در کپنهاگ دانمارک برگزار گردید، با پیشنهاد کلارازتکین  کمونیست مبارز آلمانی ۸ مارس را روز جهانی زن اعلام کردند. در دورانی که

هشت مارس روز جهانی زن، روز ابراز وجود زنان ستم کشیده تمام کشور ها، روز مبارزه علیه تبعیضات و نابرابری‏های جنسیتی است. هشت مارس  نماد مبارزه و طغیان زنان زحمتکش علیه  کلیه سرکوب ها، نابرابریهای

تلویزیون دموکراسی شورایی زن در مبارزه (قسمت اول) به مناسبت ۸ مارس روز جهانی زن تلویزیون دموکراسی شورایی زن در مبارزه (قسمت دوم) به مناسبت ۸ مارس روز جهانی زن تلویزیون دموکراسی شورایی زن در مبارزه

در روزهای اخیر، اخبار هولناک از زن‌کشی و تجاوزات متعدد علیه زنان در آمبولانس، بار دیگر نشان از عمق تباهی و فروپاشی جامعه تحت حاکمیت جمهوری اسلامی دارد. از آن‌جایی که موقعیت زنان در هر جامعه‌ای،

در جریان و در پی سقوط حکومت بشار اسد، صحنه‌های آشنائی در پهنه سیاسی سوریه آفریده شد و در معرض دید جهانیان قرار گرفت. صحنه‌هایی که در آن زنان این کشور در بسیاری از شهرها وسیعاً به خیابان ها آمده و

مبارزات دلیرانه و روبه رشد زنان علیه حجاب اجباری به کابوسی پایان‏ناپذیر برای خامنه ای و نظام جمهوری اسلامی تبدیل شده است. این کابوس و برآشفتگی را در تمام سخنرانی‏های خامنه ای و هر آن کجا که نامی