برابر فراخوان کمیته هماهنگی نیروهای چپ و کمونیست در هلند متشکل از فعالین سازمان فدائیان اقلیت- هلند، حزب کمونیست ایران / کومله- هلند و بخشی از نیروهای چپ انقلابی و کمونیست در هلند و کمیته حمایت از مبارزات کارگران و زحمتکشان ایران- هلند در روز ۵ سپتامبر در میدان دام در شهر آمستردام از ساعت ۱۴٫۰۰ تا ۱۶٫۰۰ برگزار شد. برنامه پس از نصب بنرها و طرحها در محل پودیم و میدان دام آغاز شد. پس از اعلام برنامه بیانیه به زبان فارسی و هلندی و انگلیسی در طول برنامه خوانده شد. در بیانیه به کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت و کشتار تابستان خونین ۱۳۶۷ و کشتار خیزشهای سراسری پرداخته بود و همچنین به شرایط جامعه ایران و جنگ ارتجاعی و وضعیت کارگران و زحمتکشان پرداخته و بر لغو مجازات اعدام، شکنجه تأکید شده بود. سخنرانان رفیق حسین منصوری از زندانیان سیاسی و از فعالین سازمان فدائیان (اقلیت) به زبان هلندی و رفیق محمد هوشی از زندانیان سیاسی به زبان انگلیسی به بخشی از خاطرات و شرایط زندان بخصوص در دهه شصت و تابستان خونین ۱۳۶۷ و جنایات جمهوری اسلامی در زندانها پرداختند. همچنین دادن شعار و اجرای موزیک زنده توسط رفقا جعفر و علیرضا از دیگر بخشهای برنامه بود. رقص سیاسی به همراه موزیک متن توسط هنرمند کیمیا موردتوجه قرار گرفت. رفیق سعید نیز دو قطعه شعر از اشعارش را به مناسبت کشتار زندانیان سیاسی خواند. بیانیه کمیته برگزارکننده به زبان انگلیسی و هلندی در میان عابرین پخش گردید. برنامه یادمان موردتوجه عابرین قرارگرفته بود و از بنرها و طرحها و پرچم سازمان عکس میگرفتند. پایانبخش برنامه پخش سرود انترناسیونال بود.
فعالین سازمان فدائیان (اقلیت) – هلند




جالبی قضیه برای کارگران فکر کنم در این نقطه نهفته باشه که جریاناتی که همدیگر قبول کرده در کنارهم ایستاده اند ولی هرکدام جداگانه عکسهایی را در سایت خویش قرار داده اند ایا فکر کرده اند که کارگران را مثل سالهای اوایل بعد از ۵۷ گیچ میکنند مخصوصن انهایی که از یک پیشینه برخوردار هستند و از اول نیز با این جانیان انسان کش پنجه در پنجه بوده اند نیم نگاهی به عکسهای رفقای چریک ها و رفقای اقلیت بیاندازیم د ایا برای درد مشترک را جمع مشترکی لازم نیست؟ حال دنبال تیوریها و نظریات با مصاحبه نگردیم همین یک نشان گویای تمامی درب و داغونی ماست ان دم که ان رفیق وقتی وارد سالن میشود و ان دا ر و دسته ملانگهدار پچ پچ را شروع میکنند و ان کارگر صادق تراکتور سازی ما در ان کنار حوض گریه سر میدهد ۰( به موقع کناره گیری ان رفیق سمبل) ان تیشه بر ریشه ما نواخته میشود . ان زخمی ایست جان کاه که با هیچ پانسمانی درمان نمیشود که باز ان رخدادی که سیاهکل نام گرفت نیازیست حیاتی البته نه عین ان تو بگو رخدادی سیاهکل گونه که عاشقان زنده گان عصر خودرا دورهم جمع سازد با سخن عصر خود سخن گوید با زمان خویش در بزم عاشقان به رقص در اید وبا سرود زمانه خویش گوش ها را نوازش دهد رفقا اینگار زمان وعصر سرود الوداع نسل قدیم را می نوازد زمان وعصر الگارتیم ترانه خود را خواهان است اگر توان نداریم نترسیم و رک وراست به زبان اریم که الوداع الوداع ای گل ساری میدان را دودستی تقدیم نسل دیجیتال کنیم