پیکار زنان علیه تبعیض و نابرابری و بی حقوقی اعمال شده بر آنان، کشاکشی به درازای عمر رژیم ارتجاعی حاکم بر ایران است. جمهوری اسلامی از همان روزهای نخست به قدرت رسیدن، اعمال سیاست سرکوب و بی حقوقی
بعد از یک دوره آرامش نسبی ناشی از تحقق برخی خواستهای کارگران هفتتپه، با توجه به مشکلات و ابهامات بعد از واگذاری شرکت و پیگیری خواستها، اوضاع به سمت اعتصاب و ناآرامی در چرخش است. چنین به نظر
تابستان است و فرصت برای سرکوبگران جمهوری اسلامی مغتنم تا مثل هر سال شمشیر سرکوبگری خود را در سپهر سیاسی ایران به جولان در آورند. امسال اما از آنجا که شرایط برای بقا و ادامه کاری جمهوری اسلامی به
اعتصاب و تجمع یکپارچه ۳ هزار کارگر مجتمع مس سونگون ورزقان که از روز سهشنبه ۱۴ تیر آغاز شد در پنجمین روز خود با سانسور و بایکوت خبری شدیدی روبرو گشت تا در ظاهر وضعیت آرامی از این معدن به تصویر
روز چهارشنبه اول تیر ۱۴۰۱ کارگران پروژهای داربست بند شاغل در فاز ۱۴ سایت ۲ کنگان با خواست ۲۰ روز کار ۱۰ روز استراحت و افزایش دستمزد، دست از کار کشیدند. کارگران پیشرو نفت اعلام کردهاند دستمزد
اعتصاب و تجمع بزرگ رانندگان و سایر کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که از صبح روز دوشنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۱ آغاز شد و مدت دو روز ادامه یافت، برگ زرین و افتخارآمیز دیگری بر دفتر پربرگ
تورم صددرصدی، افزایش دهدرصدی، یکی از شعارهای صدها کارگر قرارداد موقت نفت و گاز و حفاری است که در تجمع روز ۲۴ اردیبهشت سر دادند.روز شنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۱ نزدیک به ۷۰۰ تن از نیروهای قرارداد موقت
با عمیقتر شدن بحرانهای نظم حاکم بر ایران و تشدید و گسترش مبارزات تودهای، جمهوری اسلامی بر ابعاد و شدت بازداشت، پروندهسازی و سرکوب فعالان جنبشهای اجتماعی افزوده است. اگر به اتفاقات دو هفته
بحران و تلاطمات سیاسی سر تا سر جامعه را فرا گرفته است. اعتراضات توده ای از هر سودر حال گسترش است. معلمان پر شورتر از قبل مطالبات خود را در کف خیابان فریاد می زنند. بازنشستگان با عزمی راسخ بر
علیرغم اقدامات شدید سرکوب گرانه دستگاه امنیتی برای ممانعت از حضور کارگران در تجمعات خیابانی اول ماه مه، اما مراسمهای متعددی در شهرهای مختلف کشور به مناسبت روز جهانی کارگر برگزار شد. در رشت
نظرات شما