رفقا!
عمل انقلابی ۱۹ بهمن ۱۳۴۹ و خلع سلاح پاسگاه سیاهکل، توسط رزمندگانی که نمیخواستند به دیکتاتوری رژیم سلطنتی تن دهند، آغازی برای جنبش مسلحانه در ایران و تلاشی برای شکستن سد اختناق آریامهری بود. مبارزان سیاهکل وارد نبردی نابرابر شدند اما راهی را در ایران آغاز کردند که جنبش چریکی و چپگرایان آن زمان در کشورهای مختلف از جمله در آمریکای لاتین و اروپا شروع کرده بودند.
در باره تئوری این مبارزه و اهمیت آن در دنیای امروز، نظر به شرایطی که طبقه کارگر موتور محرکه هر عمل انقلابی است، حتماً سخن بسیار است. اما محدودیتهای هر مبارزه مُهر زمانه و شرایط و اوضاعواحوال مشخص را بر خود دارد و باید در همان چهارچوب تاریخی بررسی شود.
بدون تردید انقلابیون امروز هر نقدی بر خطمشی آن مبارزان جسور داشته باشند، در این امر تردید ندارند که درهم شکستن قهر ضدانقلابی طبقه و دولت بورژوازی بدون اعمال قهر طبقه انقلابی ممکن نیست. این حقیقت را کارگران کمونیست و جنبش سوسیالیستی طبقه کارگر در هر نبرد علیه سرمایهداری در گوشه گوشه جهان تجربه کردهاند.
در این روز، یاد آن مبارزان پرشور و کلیه جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم را گرامی میداریم و بر تلاش گستردهتر صفوف طبقه کارگر و کمونیسم برای پیروزی بر سرمایهداری توسط انقلاب اجتماعی پرولتاریا تأکید داریم.
نابود باد سرمایهداری!
زنده باد مبارزه متحد کارگران برای سوسیالیسم!
۳۱ ژانویه ۲۰۲۵

رفقا!
رفقای گرامی شادباش های مارا بمناسبت سالروز رستاخیز سیاهکل بپذیرید. بیش از پنج دهه است که از ۱۹ بهمن ماه ۱۳۴۹ میگذرد اما همچنان جانفشانان سیاهکل همچون ستارههایی درخشان در آسمان مبارزه مردمان ایران میدرخشند. اقدام رزمندگان دلیر در سیاهکل، در شرایطی صورت پذیرفت که سرکوب، سانسور و سکوت در “جزیره ثبات شاهنشاهی” حاکم بود و دشواری مبارزه برای آزادی و برابری و ترقیخواهی، با ساواک و زندان و شکنجه و اعدام پاسخ میگرفت، در شرایطی که حاشیه نشینان صحنه سیاست آیه یاس میخواندند و راهی برای برون رفت از وضعیت دشوار مبارزه پیدا نمیکردند، رفقای رزمنده سیاهکل، تلاش برای تغییر شرایط را با اتخاذ مشی مبارزه مسلحانه و با ایثار جانهای شیفتهشان آغاز کردند. گرچه تاریخ نشان داد که مشی مبارزه مسلحانه چریکی، برای سازمان دادن انقلاب مردم و تقویت مبارزه ترقیخواهانه و پیشرو نمیتواند راهکار مناسبی برای سازمان دادن اراده و آگاهی اجتماعی طبقه کارگر و توده کار و زحمت باشد و این طبقه را برای رهبری جامعه وتغییر تناسب قوای اجتماعی و طبقاتی و تحقق آزادی و برابری آماده کند. بی سبب نبود که علیرغم رنجها و هزینههای انسانی بسیار و دستگیریها و شکنجهها و اعدامهای گسترده پیشروان جنبش چپ، این جنبش نتوانست در انقلاب ۵۷، در مقابل هیولای روحانیت و جنبش اسلامی بایستد و مانع از شکست انقلاب مردم ایران شود.
در برهوت در اندر دشت، صدائی نیست و آنچه بهگوش میآید پچپچ خفتهایست که از دیرباز در سینهها ره گمکرده، خسته و نومید در قحطسال بودن جای خوش کرده، دژخیمان و بیعملان در یک نقطه با یکدیگر تلاقی میکنند.
ای عاشقان آزادی
سوئیس
شنبه ۸ فوریه ۲۰۲۵ آکسیونی اعتراضی علیه اعدام و برای آزادی زندانیان سیاسی در هامبورگ برگزار شد.
در این آکسیون آخرین اطلاعیه کارزار سهشنبههای نه به اعدام با عنوان “سکوت در برابر چنین فجایعی همراهی با آن است” به زبان آلمانی خوانده و پخش شد. در ضمن رفقای MLPD (حزب مارکسیست لنینیست آلمان) هم حضورداشته و از نقش امپریالیزم آمریکا و آلمان در حمایت و سکوت در مقابل جنایات جمهوری اسلامی دیگری هم از طرف انجمن زندانیان سیاسی و سخنانی ایراد کردند.
