درحالی‌که بن‌بست جنگ و نزاع فرسایشی میان دولت‌های آمریکا و جمهوری اسلامی ادامه دارد، این جنگ اوضاع داخلی طرفین نزاع را پیوسته وخیم‌تر کرده است. مردم دو کشور آمریکا و ایران که می‌دانند این جنگ ارتجاعی نزاعی بر سر توسعه‌طلبی و اهداف و مقاصد سیاسی و اقتصادی طرفین درگیر در این ماجراست ، مخالفت خود را به اشکال مختلف با این جنگ و ادامه آن ابراز داشته‌اند. علاوه بر این، یکی از نتایج جنگ در درون این هر دو کشور، تشدید تضاد میان جناح‌ها و فراکسیون‌های رقیب طبقه حاکم بوده است . نتیجه این تشدید تضادها و رقابت جناح‌ها در آمریکا هم‌اکنون پس از انتخابات میان‌دوره‌ای این کشور بر همگان روشن‌شده است.
در ایران اما، کشوری که دیکتاتوری عریان و افسارگسیخته بر آن حاکم است و تضاد میان جناح‌های طبقه حاکم نمی‌تواند خود را به شکلی که در آمریکا نشان داد، آشکار سازد، در اشکالی دیگری ازجمله ، تهدید‌های امنیتی و پلیسی یا بسیج گروه‌های مزدور خیابانی باندها علیه یکدیگر و تهدید به محاکمه، زندان و حتی اعدام بروز یافته است. این کشمکش اکنون در شکل منازعه میان باندهایی که برای نجات رژیم از مخمصه جنگ و بحران‌های نا علاج، خواهان توافق و سازش با آمریکا هستند و گروه‌هایی که خواستار ادامه جنگ‌اند، شکلی آشکار به خود گرفته است.
یکی از ابزارهایی که در این کشمکش و نزاع توسط یک جناح علیه جناح دیگر به کار گرفته‌شده و هم‌اکنون نزاع بر سر عملکرد آن متمرکزشده است، سازمان‌دهی و به‌کارگیری گروهای مزدوراست که با برپائی تجمعات شبانه و راهپیمایی‌های روزانه، به اهداف این جناح خدمت می‌کنند.
رژیم‌هایی که فاقد پایگاه اجتماعی در میان مردم یک کشورند، معمولاً سوای نیروهای مسلح و سرکوب خود، می‌کوشند با سازمان‌دهی افراد و عناصر مزدور بی طبقه، آن‌ها را با پرداخت حقوق‌های بالا، دادن امتیازات و بر عهده گرفتن مخارج هنگفت اقداماتشان، این گروه‌ها را به نام مردم علیه مردم بسیج کنند و اهداف خود را بدین طریق نیز پیش ببرند و عملی سازند .
اگر به ماجرای بسیج این مزدوران در ایران، در جریان جنگ نظری بیفکنیم وقتی‌که جنگ ۴۰ روزه آغاز شد، طبقه حاکم از آنجائی که می‌دانست در میان مردم ایران پایگاهی ندارد و این احتمال هست که توده‌های مردم ناراضی و مخالف جنگ به قیام برای سرنگونی رژیم ستمگر حاکم برخیزند، تلاش کرد با سازمان‌دهی این گروه‌های مزدور که بخشی از آن‌ها را نیز بسیجی‌های وابسته به سپاه پاسداران تشکیل می‌دهند، تمام نیرو و امکانات خود را برای تسخیر خیابان‌ها و ایجاد جو رعب و وحشت بسیج کند. تمام جناح‌ها و باندهای درونی طبقه حاکم در این سازمان‌دهی و بسیج نیرو برای پاسداری از رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی نقش داشتند. اما با فرسایشی شدن جنگ و کشمکش میان جناح‌ها بر سر ادامه جنگ یا توافق و سازش ، این تجمعات به ابزار تسویه‌حساب میان جناح‌ها نیز تبدیل شدند. لذا تجمعاتی که قرار بود با تائید تمام جناح‌ها ابزاری برای سرکوب مردم ایران باشد، اکنون به عرصه‌ی جنگ و جدال جناح‌های هیئت حاکمه نیز تبدیل‌شده‌اند.
این گروه‌های مزدور که حالا افسارشان در دست جناح طرفدار ادامه جنگ قرارگرفته، علاوه بر وظیفه قبلی‌شان علیه مردم، در برنامه‌ریزی این جناح علیه گروه‌های رقیب به کار گرفته می‌شوند. گروه‌هایی از آن‌ها تجمع‌های شبانه در خیابان‌ها و میادین برخی شهرها برپا می‌کنند و علیه جناح رقیب سخنرانی می‌کنند و شعار سر می‌دهند . گروهی دیگر از آن‌ها به شکل زنان کفن‌پوش در خیابان‌ها به راه می‌افتند ، در مقابل مراکز کار و زندگی افراد سرشناس جناح رقیب، حتی مؤسسات دولتی تجمع برپا می‌کنند و شعارها و سیاست جناح طرفدار ادامه جنگ را پیش می‌برند. آن‌ها در شعارهایشان خواهان برکناری پزشکیان و وزیر خارجه وی شده‌اند. در جلو ساختمان وزارت امور خارجه رژیم تجمعات مکرر برپا کرده و علیه عراقچی شعار سر داده‌اند. آن‌ها در تجمعات خود همچنین علیه قالیباف رئیس مجلس ارتجاع اسلامی نیز که رهبری گروه موسوم به اصول‌گرایان جدید را بر عهده دارد، شعار سر داده‌اند. برخوردشان با گروه‌های موسوم به اصلاح‌طلب‌های سابق و سران گروه‌های سیاسی وابسته به خاندان رفسنجانی، از نمونه حزب اعتدال و توسعه و کارگزاران در سطح دیگری است. آن‌ها در مقابل خانه‌های حسن روحانی، ظریف و دیگران تجمعاتی برپا کرده و خواهان دستگیری و محاکمه آن‌ها به‌عنوان عوامل نفوذی دولت آمریکا شده‌اند. همچنین خواستار تغییر ترکیب شورای عالی امنیت ملی رژیم و اخراج طرفداران مذاکره و سازش شده‌اند.
آن‌ها اخیراً از سپاه پاسداران و ارتش خواسته‌اند که برای جلوگیری از کودتا و ترور رهبرشان، فعال‌تر وارد عمل شوند. در همین حال برای مرعوب کردن مردم به‌ویژه در تهران دست به اقدامات جدید زده و در خیابان‌ها و مراکزی که محل تجمع مردم به‌ویژه جوانان است، تجمعات اوباش گرایانه خود را برپا می‌کنند و شعار سر می‌دهند. جدیدترین اقدام آن‌ها نیز ساختن نمونَک‌های سران گروه‌های رقیب و اعدام نمادین آن‌ها در تجمعاتشان است. گروه‌ها و نهادهائی که مستقیم و غیرمستقیم حامی آن‌ها هستند، جریان موسوم به اصول‌گرای تحت رهبری جلیلی ، جبهه موسوم به پایداری ، سرکردگان دستگاه مذهبی‌اند که از حمایت سپاه پاسداران، پلیس، دستگاه قضائی و امنیتی و تبلیغاتی رژیم نیز برخوردارند.
در بحبوحه این اختلاف و رقابت جناح‌های رژیم، در ۱۱ آبان ماه، انتشار خبری از سوی دستگاه قضائی، به گروه‌های مختلف جناحی که خواستار مذاکره و سازش با آمریکا هستند، اما نقش و تأثیرگذاری خود را در سازمان‌دهی و برپائی تجمعات گروه‌های مزدور ازدست‌داده، این امکان را داد که یک پاتک گسترده تبلیغاتی را از طریق نشریات و صفحات اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی در افشای این تجمع‌کنندگان و گردانندگان پشت‌صحنه آن‌ها به‌عنوان عوامل نفوذی دشمن آغاز کنند و مستقیم و غیرمستقیم خواهان برچیده شدن بساط آن‌ها از خیابان‌ها شدند.
در ۱۱ آبان، خبرگزاری میزان وابسته به دستگاه قضائی رژیم ،خبر از بازداشت یک زن انتشار داد که به ادعای این خبرگزاری، «تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که زن بازداشت‌شده در سازمان‌دهی تجمعات در زمان‌های غیرمتعارف و تعیین‌شده، به‌منظور منحرف کردن خواسته‌های به‌حق مردم از محورهای اصلی و به حاشیه راندن این مطالبات، فعالیت داشته است.» او، به دنبال سوق دادن شعارها از دشمن به داخل کشور و ایجاد تفرقه و بحران بوده است. این فرد در سال‌های ۱۳۸۸، ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ بازداشت‌شده است و همکاری او با گروهی به نام تندر و جمشید شارمهد مربوط می‌شود. او پس از” وقایع ۱۸ و ۱۹ دی” به‌صورت زمینی از کشور خارج و به ارمنستان رفته ملاقات‌هایی داشته و سپس بازگشته است.
در پی این خبر، روزنامه‌ها و شبکه‌های اجتماعی وابسته به گروه‌های طرفدار مذاکره پاتکی گسترده را به این گروه‌ها آغاز کردند که نشان دهند این گروه‌های سازمان‌یافته ابزاردست دشمنان جمهوری اسلامی هستند و منابع مالی تأمین این گروه‌ها و تجمعات آن‌ها که سر به مبالغ بسیار کلانی می‌زند، مشکوک است و باید روشن شود.
روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:
” دشمن در برابر شکست‌هایش برای همیشه منفعل نمی‌ماند و راهی را برای جبران پیدا می‌کند. برای مقابله با حرکت مردمی که به سلاحی کارآمد در برابر توطئه سنگین دشمن تبدیل‌شده بود، آمریکا و رژیم صهیونیستی به نفوذ در تجمعات و منحرف کردن مسیر متوسل شدند به‌طوری‌که حتی شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل در این تجمعات به مرگ بر فلان مسئول فعلی و فلان مسئول سابق تبدیل شدند.
اطلاعاتی که از پشت پرده ضدیت‌ها با مذاکره و شعار دادن‌ها علیه مسئولین به‌دست‌آمده حکایت از دخالت عوامل نفوذی بیگانگان باهدف ایجاد تفرقه در صفوف ملت و اختلال در اقدامات مبتنی بر دیپلماسی و مانع‌تراشی بر سر راه تلاش‌هایی که برای پایان دادن به جنگ صورت می‌گیرد دارند. ”
روزنامه اعتماد نوشت:
صداي اعتراض از مقابل ساختمان‌هاي دولتي و محل رفت‌وآمد ديپلمات‌ها، به نزديكي مراكز نظامي رسيده و دايره مخاطبانش را تا فرماندهان سپاه و ارتش گسترش داده است. اگر تا ديروز فقط روحاني و ظريف و رئیس دولت وقت هدف حملات تندروها بودند حالا دايره وسيع‌تر شده و شكل تجمعات نيز تغييراتي جدي داشته؛ زناني كفن‌پوش كه روزي با شعار مخالفت با مذاكره و مطالبه انتقام به خيابان آمدند، حالا در برابر فرماندهان نظامي نيز شعار مي‌دهند و از آنان مي‌خواهند در برابر آنچه «تهديد جان رهبر انقلاب» مي‌خوانند، سكوت نكنند.
فرودگاه مهرآباد صحنه ديگري از اين اعتراض‌ها شد. گروهي از مخالفان روند مذاكرات و توافق احتمالي ايران و امريكا در مهرآباد تجمع كردند و عليه مسعود پزشكيان و عباس عراقچي شعار دادند. شعارهايي مانند «مرگ بر مسئولان نفوذي»، «مرگ بر مسئولان بي‌غيرت» و «ما مسئول بي‌غيرت نمي‌خواهيم»
در ادامه، دامنه انتقادها گسترده‌تر شد و نام محمدباقر قاليباف رئیس مجلس، عبدالناصر همتي و برخي ديگر از اعضاي دولت نيز در شعارها و شعارنوشته‌های اين گروه ديده شد. مطالبه بركناري پزشكيان مطرح شد. به‌این‌ترتیب، بااین‌حال، نقطه عطف تازه در تجمع مقابل مراكز نظامي رقم خورد. شعار «سپاه پاسداران، تهديد جان آقا، حاشا به غيرت ما»
روزنامه‌ی اطلاعات هشدار داد که تبدیل فضای همدلی به میدان تسویه‌حساب‌های سیاسی، نه‌تنها موجب کاهش مشارکت عمومی شده، بلکه انسجام ملی را نیز به مخاطره می‌اندازد.
رویداد۲۴ پای تأمین منابع مالی و هزینه کلان بیش از ۲۵۰ روز این تجمعات را به میان کشید و از مشکوک بودن این منابع سخن گفت و خواستار روشن شدن آن شد.
روزنامه آرمان ملی نیز در گزارشی با عنوان “میتینگ انتخاباتی تندروها در میدان خالی؟ ” نوشت: تریبون‌های شبانه قرار بود محلی برای تقویت انسجام ملی باشد؛ اما هر چقدر از روزهای ابتدایی فاصله گرفتیم، دیدیم که این تجمعات از سوی جریان خاص تندرو مصادره شد و اهداف شکل‌گیری آن به کل تغییر کرد. شرق نیز در گزارش‌هایی با عناوین “تندروها این بار علیه اهل خانه” و “نگرانی از انحراف تجمعات” تأکید کرد که رفتار جریان تندرو را دیگر نمی‌شود صرفاً با اختلاف معمول جناحی توضیح داد این موضع‌گیری‌ها و درگیری‌ها همچنان ادامه دارد.
حالا هر دو طرف نزاع، تبدیل به نفوذی و عامل دشمن شده‌اند. جمهوری اسلامی دست به هر اقدامی که می‌زند، تبدیل به یک بحران جدید می‌شود که بر بحران‌های پیشین افزوده می‌گردد. جمهوری اسلامی هیچ راه‌حلی برای بحران‌های جامعه ایران ندارد. این بحران‌ها در همان حال که مردم ایران را برای سرنگونی جمهوری اسلامی مصمم‌تر می‌سازند، شکاف‌های درون طبقه حاکم را عمیق‌تر می‌کنند. اختلاف بر سر جنگ و لشکرکشی جناح‌ها علیه یکدیگر، تنها یک نمونه از ده‌ها بحران رژیمی است که هیچ چشم‌انداز بقائی ندارد.
