غروب روز سه شنبه بیست وسوم آذرماه با ریزش دیواره ی معدن زغال سنگ هجدک در شهرستان راور واقع دراستان کرمان، باردیگر چهارکارگر معدن دراعماق زمین مدفون شدند و جان خود را ازدست دادند. ریزش شدید معدن و به دنبال آن نشت گاز، هیچ احتمالی برای زنده ماندن این کارگران باقی نگذاشت.
این نخستین بار نیست که معدن زغال سنگ هجدک راور کرمان، کارگران را دراعماق زمین به کام مرگ می کشد و معدنچیان زحمتکش به دلیل غیر استاندارد بودن محیط کار و نبود وسایل ایمنی و حفاظتی، جان خود را از دست می دهند. درآذرماه سال گذشته نیزچهار کارگردیگر همین معدن دراثرگازگرفتگی ناشی ازعدم رعایت اصول ایمنی دراین معدن، جان خود را از دست دادند. درفروردین سال گذشته نیز، انفجارگاز متان در معدن ” باب نیزو”، واقع در سی کیلو متری شهرستان زرند کرمان، دست کم جان ١٨ نفررا گرفت و گروه دیگری را نیز مجروح ساخت.
کارگران معادن زغال سنگ استان کرمان طی دو سال اخیر بارها شاهد بروزچنین سوانحی دلخراش بوده‌اند و طی این مدت بیش از ٣٠ تن ازمعدن چیان جان خود را دراین حوادث دردناک از دست داده اند.
شرایط بسیار نامساعد کاری، نبود وسایل حفاظتی وامنیتی و عدم رعایت استاندارد های بین المللی درمورد استخراج و کار درمعدن، معادن ایران و ازجمله معادن زغال سنگ استان کرمان را به قتل گاه کارگران تبدیل نموده است.
سرمایه داران که با صرف مبالغ اندکی از سودهای کلان خود، می توانند وسایل ایمنی، بهداشتی و حفاظتی را تهیه کنند وجلو این سوانح را بگیرند یا لااقل امکان بروز آن را کاهش دهند، تنها به دلیل آزمندی و ولع سود جوئی ازاین کار طفره می روند. طبقه سرمایه دارایران و دولت این طبقه، برای صرفه جویی درهزینه ها، درواقع ازجان کارگران مایه می گذارند و به بهای کشتار کارگران، برسود های خود می افزایند.
سازمان فدائیان (اقلیت)، سرمایه داران، رژیم جمهوری اسلامی و نظام سرمایه داری حاکم بر ایران را، عامل مستقیم مرگ کارگران در سانحه دل خراش معدن زغال سنگ هجدک می داند.
سازمان فدائیان (اقلیت)، ضمن ابراز تاسف از کشته شدن این تعداد از کارگران، همدردی عمیق خود را با خانواده های داغدار کارگران جان باخته اعلام می دارد.
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی – برقرار باد حکومت شورایی
زنده باد آزادی – زنده باد سوسیالیسم
سازمان فداییان( اقلیت)
۲۴ آذر ١٣۸۹
کار – نان – آزادی – حکومت شورایی
جنگ در سرشت انسان نیست. ذاتی نظام‌های اقتصادی – اجتماعی معینی ست که برخاسته از شکاف طبقاتی میان انسان‌ها هستند. شکافی که از اختلاف منافع برخاست و به گروه‌های اجتماعی بزرگ متخاصم با منافع متضاد شکل داد. گروهی را فرمانروا، سلطه‌گر، تجاوزکار و ستم‌گر ساخت و گروهی دیگر را ستمدیده، تحت انقیاد و فرمان‌بردار. از این نقطه بود که جنگ، در هر دو عرصه داخلی و خارجی، جنگ‌های طبقاتی و جنگ‌های توسعه‌طلبانه طبقات حاکم برای کشورگشایی و سلطه بر مردمان دیگر، به جزئی جدایی‌ناپذیر از تاریخ بشریت تبدیل گردید. در هر دو حالت، این طبقات حاکم بوده‌اند که در تعقیب اهداف اقتصادی و سیاسی خود، جنگ را به توده‌های مردم تحمیل کرده‌اند. در تاریخ بشریت، بی‌شمار نمونه‌های آن را می‌توان یافت.
جاودان باد نام و یاد حماسه سیاهکل