موج تظاهرات سراسر ایران را فراگرفته است. توده‌های ستمدیده مردم ایران تقریباً در تمام شهرهای کشور از آذربایجان تا کردستان، از خوزستان و شیراز تا گیلان و مازندران، از تهران تا اصفهان و یزد از بلوچستان تا خراسان، به تظاهرات خیابانی روی آورده‌اند.

رژیم سرکوب و کشتار، گله‌های نیروی سرکوب را به مقابله با مردم گسیل کرده است. مزدوران مسلح رژیم، مردم بی‌دفاع را مورد ضرب و شتم قراردادند. گاز اشک‌آور شلیک کردند، ماشین‌های آب‌پاش را به کار گرفتند و در برخی شهرها با گلوله‌های جنگی به‌سوی مردم آتش گشودند، تا مردمی را که به مبارزه علنی برخاسته‌اند، مرعوب سازند. مزدوران رژیم در جریان این وحشی‌گری، در برخی شهرها حتی ماشین‌هایی را که مردم در اعتراض به گرانی بنزین وسط خیابان‌ها پارک کرده بودند، تخریب کرند. تاکنون متجاوز از دهها تن با گلوله‌های مزدوران در سیرجان، بهبهان، مریوان، جوانرود، سنندج، شیراز، کرج، جان‌باخته و ده‌ها تن زخمی و به بیمارستان‌ها گسیل‌شده‌اند. مقامات رژیم یکی پس از دیگری به تهدید مردم متوسل شده‌اند. جلسه اضطراری شورای عالی هماهنگی سران و مقامات رژیم برگزار شد و از همه دستگاه‌ها و نهادهای کشور خواست مقاومت مردم را در هم شکنند و برای اجرای موفق افزایش بهای بنزین، همکاری کنند.

معاون رئیس قوه قضائیه و دادستان کل کشور در این جلسه تأکید کرد که قوه قضائیه برای اجرای این طرح به‌طور کامل همکاری خواهد کرد.

محمدجعفر منتظری، دادستان کل جمهوری اسلامی، معترضان به افزایش قیمت بنزین را «اخلالگر» خواند و تهدید کرد که با آن‌ها «برخورد جدی» خواهد شد.

وی اراجیف همیشگی سران رژیم را تکرار کرد و مبارزات مردم ایران را به « خارج از کشور»‌ منسوب کرد.

حسام‌الدین آشنا، معاون پیشین وزارت اطلاعات و مشاور کنونی روحانی نوشت: «فرصت‌طلبان داخلی و خارجی اشتباه راهبردی دیگری مرتکب شدند. ایران نه عراق است و نه لبنان. سفارت آمریکا هم ‌سال‌هاست که بسته است. ما ایرانیان اجازه نخواهیم‌ داد رسانه‌های مزدور برای ما تعیین تکلیف کنند. شب دراز است و قلندر بیدار».

خامنه‌ای، سردسته دزدان و اوباشان حاکم بر ایران، توده‌های ستمدیده مردم ایران را که به تظاهرات روی آورده‌اند، “اشرار” نامید و از “مسئولین حفظ امنیت کشور” خواست ” به وظایفشان عمل کنند”

اما مردمی که از نخستین ساعت‌های روز جمعه به مبارزه‌ای علنی و مستقیم با رژیم حاکم برخاسته‌اند، وقعی به این اراجیف نگذاشتند و قهرمانانه در مقابل تمام سرکوبگری‌های رژیم، مقاومت کرده‌اند. مردم مبارز در پاسخ به اوباشان سرکوبگر در خیابان‌ها سنگربندی کردند و در جریان درگیری‌ها، تعدادی از مراکز سرکوب و ستم، مراکز بسیج، و تربیت آخوند، بانک‌ها، ماشین‌های پلیس مزدور و پمپ‌های بنزین به آتش کشیده شدند. خشم مردمی که از ستم‌های بیکران جمهوری اسلامی جانشان به لب رسیده است، از مدت‌ها پیش، همچون یک انبار باروت آماده انفجار بود. همین‌که خبر افزایش بهای بنزین انتشار یافت، جرقه‌ای شد که به انفجار این خشم انجامید.

جمهوری اسلامی همانند دزدی که در نیمه‌های شب هنگامی‌که مردم در خوابند، خانه آن‌ها را خالی می‌کند، در ساعت ۲۴ پنجشنبه‌شب، درحالی‌که مردم ایران در خواب به سر می‌بردند، با اعلام ناگهانی افزایش بهای بنزین، یک‌بار دیگر برای خالی کردن ته‌مانده جیب مردمی که زیرخط فقر به سر می‌برند، اقدام کرد. درعین‌حال برای آن‌که هرگونه فرصت واکنش از مردم را سلب کند، روز جمعه را که همه‌جا تعطیل و مردم در محل کار و زندگی تجمعی نداشته باشند، لحظه مناسب برای اعلام خبر افزایش بهای بنزین انتخاب کرد. اما تصور نمی‌کرد که از همان لحظه اعلام خبر گرانی بنزین، اعتراض و تظاهرات و به آتش کشیدن پمپ‌های بنزین آغاز شود. تحمل این زورگویی و باج‌خواهی دولت برای مردم ایران که بیش از ۸۰ درصد آنها زیرخط فقر زندگی می‌کنند، ناممکن بود.

بهای بنزین آزاد سه برابر شده بود و بهای بنزین سهمیه‌ای به ۱۵۰۰ تومان افزایش‌یافته بود. این افزایش سه برابری بهای بنزین، در شرایطی که گرانی روزافزون کالاها و خدمات و افزایش پی‌درپی نرخ تورم، زندگی اکثریت بسیار بزرگ مردم ایران را تباه کرده است، تحمل ناپذیر بود.

گزارش مرکز آمار از تورم، تا شهریور ۹۸ نشان می‌دهد، که حتی بر طبق آمار قلابی منابع رسمی، در طول یک سال، نرخ گروه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها، نسبت به سال قبل در همین ماه، رشدی ۷۱.۹ درصدی یافته است. “به‌گونه‌ای که به ترتیب برای خوراکی‌ها ۵۹.۷ درصد، نان و غلات ۲۸.۹ درصد، گوشت قرمز و سفید و فرآورده‌های آن‌ها ۷۷ درصد، گوشت قرمز و گوشت ماکیان ۷۶.۴ درصد، ماهی‌ها و صدف داران ۸۱.۳ درصد، شیر، پنیر و تخم‌مرغ ۴۵.۲ درصد، روغن‌ها و چربی‌ها ۴۵.۶ درصد، میوه و خشکبار ۸۲.۵ درصد، سبزیجات ۷۵.۷ درصد، شکر، مربا، عسل، شکلات و شیرینی ۴۸.۹ درصد، چای، قهوه، کاکائو، نوشابه و آب‌میوه ۵۸.۱ درصد و محصولات طبقه‌بندی نشده در جای دیگر ۹۷ درصد رشد را شاهد بودیم.”

مرکز آمار ایران درحالی‌ به‌دروغ نرخ تورم سالانه برای خانوارهای کشور را ۴٢درصد اعلام کرده است که این نرخ تورم از ۶۰ درصد نیز فراتر است. آنچه بیش از هر چیز مدام افزایش‌یافته، کالاها و خدمات موردنیاز روزمره کارگران و زحمتکشان بوده است.

جمهوری اسلامی که درنتیجه دزدی و غارت ثروت‌های کشور توسط مقامات دولتی و سرمایه‌داران، هزینه‌های هنگفت نیروهای مسلح و دستگاه‌های جاسوسی و امنیتی، هزینه‌های دستگاه‌های انگل و مفت خور مذهبی، هزینه‌های کلان توسعه‌طلبی پان‌اسلامیستی و کمک به گروه‌های اسلام‌گرای شیعه در منطقه، با ورشکستگی مالی رو به رو شده است، تلاش می‌کند با افزایش بهای بنزین و یک‌رشته کالاهای دیگر، بار این ورشکستگی را بازهم بر دوش توده‌های کارگر و زحمتکش قرار دهد و کمبود هزینه‌های خود را از این طریق، جبران کند. حسن روحانی چند روز پیش در کرمان اعلام کرده بود، بودجه سال آینده دستگاه دولتی با یک کسری ۳۰۰ هزار میلیارد تومانی مواجه است. بنابراین، افزایش بهای بنزین رقمی معادل ۶۰ تا ۷۰ هزار میلیارد تومان عاید دولت می‌کند تا بخشی از هزینه‌های دستگاه انگل دولت دینی را تأمین کند. اما فقط از این طریق نیست که رژیم دزد و غارتگر، جیب‌بری می‌کند و جیب مردم را خالی می‌کند. بلکه افزایش بهای بنزین می‌تواند نرخ تورم کنونی را به چند برابر افزایش دهد. از همین روست که عموم توده‌های مردم در سراسر ایران به خیابان‌ها ریخته و مصممانِه به نبرد خود ادامه می‌دهند. این مبارزه‌ای است که تا به امروز با موفقیت ادامه یافته است.

اما چشم‌انداز تداوم این مبارزه میان توده‌های وسیع مردم ایران با رژیم ارتجاعی ستمگر حاکم چیست؟ همان‌گونه که اشاره شد، نفع مشترک اکثریت بزرگ مردم ایران بر سر این مسئله، آن نیروی محرکه‌ای است که می‌تواند تضمینی بر ادامه موفقیت‌آمیز آن باشد. اگر این جنبش بتواند در چند روز آینده ادامه یابد، بی‌تردید ابتکار عمل به‌کلی از دست ارتجاع حاکم خارج خواهد شد. چراکه شرایط جامعه ایران به‌گونه‌ای است که با ادامه این مبارزه، توده‌های وسیع‌تری به میدان خواهند آمد و اشکال مبارزه و سازمان‌یابی در میان توده‌های مردم رشد می‌کند و ارتقاء خواهد یافت. جامعه ایران از مدت‌ها پیش وارد یک دوران پرتلاطم سیاسی، یک دوران انقلابی، شده است. توده‌های مردمی که سال‌های متمادی، فشارهای اقتصادی و سیاسی طبقه حاکم را تحمل کرده‌اند، دیگر نمی‌خواهند وضع موجود ادامه یابد و برای دگرگونی آن به پا خاسته‌اند. سیاست‌های طبقه حاکم و همه جناح‌های آن در تمام عرصه‌ها به شکست انجامیده است. واقعیت این شکست‌ها برای توده‌های زحمتکش مردم، کاملاً عیان و آشکارشده است. بحران علاج ناپذیر اقتصادی پیوسته ژرف‌تر شده است. این بحران عواقب بسیار وخیمی برای کارگران و زحمتکشان به بار آورده است. متجاوز از ده میلیون بیکار، تورم افسارگسیخته، فقر بی‌سابقه، میلیون‌ها معتاد، تن‌فروشی، کودکان کار و ده‌ها معضل اجتماعی دیگر، بحران‌های اجتماعی را به اوج رسانده است. در عرصه سیاسی، استبداد مذهبی و دیکتاتوری عریان طبقه حاکم، عموم مردم را به مقابله با رژیم سوق داده است. فساد همه‌جانبه درون طبقه حاکم و دستگاه دولتی، ازنظر اخلاقی نیز رژیم را رسوا ساخته است. اقتدار سیاسی رژیم در میان توده‌های مردم درهم‌شکسته است. ماحصل این وضعیت، تشدید تضادها، روی‌آوری توده‌ها به مبارزات علنی و مستقیم، تشدید مبارزه طبقاتی و عمومی، اعتصابات، تظاهرات، تجمع‌ها و شورش‌هایی  است که در طول دو سال گذشته شاهد آن بوده‌ایم. در این فاصله، همراه با اعتلای مبارزات و آگاهی روزافزون مردم، بحران سیاسی عمیق‌تر شده و تمام شرایط برای مبارزه‌ای سرتا سری فراهم‌شده است. بنا به دلایل فوق، چنانچه تظاهرات کنونی بتواند همچنان ادامه یابد، چشم‌انداز رشد و ارتقای آن به تظاهرات میلیونی و شکل‌گیری یک اعتصاب عمومی سیاسی سرتاسری، همراه با تشکیل کمیته‌ها و شوراها در محلات و کارخانه‌ها وجود دارد. اما به فرض، اگر این جنبش در لحظه کنونی هم نتواند از این مرحله فراتر رود، تا همین‌جا، یک پیروزی بزرگ برای مردمی است که در مقابل زورگویی و باج‌خواهی یک رژیم ستمگر، دزد و جیب‌بر، قد برافراشتند، قهرمانانه جنگیدند و راه را بر مبارزات عالی‌تر آتی هموارتر کردند.

متن کامل نشریه کار شماره ۸۴۷ در فرمت پی دی اف

حسن حیدری شاعرمعترض، فعال سیاسی- فرهنگی عرب اهل شهرستان اهواز، روزیکشنبه ۱۹ آبان ۹۸ دربیمارستان شفا دراهوازدرگذشت.این شاعرجوان که عمدتاً به زبان عربی اشعارانتقادی می سرود وبارها مورد بازخواست و بازجوئی قرارگرفته بود، روزبیست مرداد۹۷ توسط مأموران وزارت اطلاعات دراهواز بازداشت و در۲۶ شهریور همان سال با سپردن وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی اززندان شیبان اهواز آزاد شد.

بسیاری ازشهروندان خوزستانی مرگ این شاعرجوان را که فقط ۲۹ سال سن داشت مشکوک خوانده و بلافاصله بعدازاعلام خبرمرگ وی دست به اعتراض خیابانی زدند. دراهواز، کوت عبدالله، شادگان و برخی دیگرازشهرهای خوزستان هزاران تن ازمردم به جان آمده، راهیِ خیابان شدند و با آتش زدن لاستیک و ایجاد راه بندان و حتی سنگربندی خیابانی، علیه رژیمی که در ربودن و کشتن بی سروصدای شاعران و نویسندگان و مرگ های صحنه سازی شده سابقه طولانی داشته است، به‏طور گسترده دست به اعتراض زدند. دربرخی ازاین تجمعات واعتراضات خیابانی که سه شبانه روزادامه داشت، مردم شعارهائی علیه رژیم سردادند. جنازه حسن حیدری شاعر جوان عرب روز۲۰ آبان درمحاصره نیروهای سرکوب به خاک سپرده شد. خاک ‏سپاری عجولانه و بدون کالبد شکافی و کشف علل مرگ شاعر، شک و ظنّ مردم خوزستان را تشدید و تقویت کرد. بیست آبان، دومین روز اعتراض خیابانی، مردم اهواز پرچم جمهوری اسلامی را پایین کشیدند.اعتراضات خیابانی دربرخی ازشهرها ازجمله شهرستان شادگان با طرح خواست های مشخص واعتراض نسبت به کمبود خدمات شهری مانند آب آشامیدنی درهم آمیخت. نیروهای سرکوب با هجوم وحشیانه به صفوف اعتراض کنندگان و نیز درمراسم خاک‏سپاری، ده ها تن را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

این نخستین بارنیست که مردم اهواز ودیگرشهرهای خوزستان بطورگسترده دست به اعتراض و راه‏پیمائی و سنگربندی خیابانی می زنند ورژیم حاکم نیز باسرکوب و سرنیزه و بازداشت های گسترده به ان پاسخ می دهد. اعتراضات مکرر مردم خوزستان هربار با خشونت پاسخ داده شده است.ارتجاع حاکم حتی به روی اعتراض کنندگان آتش گشوده و خون آن ها رابرزمین ریخته است. تا کنون صدها تن ازفعالان سیاسی عرب بازداشت و زندانی وبسیاری ازآن ها به جوخه مرگ سپرده شده اند. کوت عبدالله، شادگان، اهواز و سایرشهرهای خوزستان، تا کنون بارها و بارها به تجمع و راه‏پیمایی دست زده و نسبت به وضعیت فلاکت باری که جمهوری اسلامی برمردم این استان تحمیل نموده، اعتراض کرده اند.اما تبعیض‏ها، اجحاف‏ها و فشارهای گوناگون علیه مردم عرب بیش ازپیش تشدید و حقوق سیاسی و فردی آحاد مردم خوزستان به شکل سیستماتیک و گسترده وخشنی نقض شده است.

مردم کوت عبدالله مانند بسیاری ازمناطق عرب‏نشین خوزستان از امکانات ابتدائی، خدمات اجتماعی و بهداشتی و حتی ازآب آشامیدنی سالم محروم هستند و درفقر و فلاکت زندگی می کنند. اکثر جوانان بیکارند و ازفقر وبیکاری و تبعیض به ستوه آمده اند. دربسیاری ازشهرها و روستاهای خوزستانی که روی دریائی ازثروت خوابیده است، هنوزآب شرب سالم و لوله کشی وجود ندارد.آن جا که آب لوله کشی هست،آب شور، تیره و کیفیت آن بسیار پایین است.وضعیت آب آشامیدنی درخوزستان تا بدان درجه بد و بحرانی‏ست که مدیرکل مدیریت بحران استان خوزستان گفت “درحال حاضر آب شرب استان دروضعیت هشدارقراردارد” اب شرب استان حتی به اعتراف مقامات حکومتی سلامتی مردم را به خطر انداخته است.

وضعیت برق و برخورداری مردم ازوسایل خنک کننده، از آب هم بدتراست.مردم خوزستان که درفصل تابستان درگرمای طاقت فرسا بایستی کار وزندگی کنند، با نبود برق یا قطع مکررآن روبرو هستند. به این ها باید ریزگردها، گرد وخاک، آلودگی هوا،آب و محیط زیست را نیز اضافه کرد که سلامتی مردم استان خوزستان را به‏طورجدی به خطر افکنده است.صرف نظر ازاین که استان خوزستان درزمینه احداث جاده و از لحاظ خدمات و حمل و نقل شهری و عمرانی نیز از کمبود های بزرگی دررنج است.

افزون براین هامعضل بزرگ بیکاری ونرخ بالای آن درمیان جوانان است. نرخ بیکاری دراستان خوزستان ازنرخ متوسط کشوری بالاتراست. امید حاجتی رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی خوزستان می گوید “رتبه بیکاری استان خوزستان دربین استان های کشور ازرتبه ۱۹ به رتبه ۲ رسیده است”. وی می گوید “خوزستان درسال ۹۶ رتبه سوم بیکاری درکشور راداشت درسال ۹۷ رتبه دوم شد و اگر به همین منوال بگذرد رتبه اول را کسب می‏کند”. وی همچنین اعتراف کرد که شمارخودکشی ها درشهرهایی که آماربیکاری بالاتراست، بیشتر است و اضافه نمود درحال حاضر نیز صدها هزار نفر درخوزستان بیکارند که هیچگونه ممر درآمدی ندارند.

اوضاع اقتصادی و معیشتی مردم خوزستان بدان حد وخیم و فشارسیاسی به حدی زیاد است که مردم این استان درفقر ومحرومیت کشنده ای دست وپا می زنند. فقر و فلاکت و بیکاری چنان عمیق وگسترده است که درسال های اخیر بسیاری ازمردم خوزستان زرخیز آرمیده بر ذخائر و ثروت های هنگفت نفت وگاز، مجبوربه مهاجرت شده اند.اعمال سیاست های سرکوب‏گرانه و تبعیض آمیزرژیم جمهوری اسلامی، کمبود ها و نارسائی های فاحش و متعدد، نارضایتی مردم خشمگین شهرهای خوزستان را بیش ازپیش افزایش داده است. انباشت و افزایش مداوم نارضایتی ها و تراکم فزاینده این خشم و نارضایتی چون انبار باروتی می توانست با هرجرقه ای به انفجار کشیده شود. مرگ شاعرجوان عرب، فقط یک جرقه بود و اگر آن نبود، بی تردید جرقه ای دیگر ازجای دیگربرای منفجرشدن این انبار باروت پیدا می شد و مبارزات مردم خوزستان  برای یک یا چند خواست معیشتی و رفاهی، به یک مبارزه سیاسی تمام عیار علیه تمام  نظم موجود  تبدیل می شد.

اعتراضات و سنگر بندی های خیابانی مردم اهواز و سایرشهرهای خوزستان دراعتراض به مرگ مشکوک حسن حیدری شاعر جوان عرب ودراعتراض به کمبود های متعدد زیستی و معیشتی اما هنوز به پایان نرسیده بود که دولت با اعلام خبر سه برابرشدن قیمت بنزین، برانبار باروت نارضایتی توده ای درمقیاس سراسری کبریت کشید. با اعلام این خبر، مردم خوزستان و مقدم برهمه مردم اهواز که هنوز خیابان هارا بطورکامل ترک نکرده بودند واکنش اعتراضی نشان دادند و ازهمان لحظات اولیه اعلام خبرودقایق نخستین شروع روزجمعه ۲۴ آبان، تجمعات اعتراضی خود را این بار درمخالفت با گرانی بنزین آغاز کردند. این اعتراضات به سرعت به سایرشهرهای استان ازجمله امیدیه، بهبهان و ماهشهر و درمرحله بعدی خرم‏شهر، آبادان و دیگرشهرهای خوزستان و سایر شهر ها و استان های کشور تسرّی یافت. تااین لحظه (یکشنبه ۲۶ آبان ۹۸) مردم مبارز و زحمتکش دربیش از۵۰ شهر دراعتراض به سیاست دولت درزمینه افزایش سه برابری  قیمت بنزین، وارد خیابان شده و دست به اعتراض زده اند. نیروهای سرکوب‏گر رژیم همه جا سعی کرده اند رعب وهراس ایجاد کنند و با توسل به قهر وخشونت، اعتراض کنندگان راعقب برانند. دربرخی ازشهرها علاوه بر شلیک گازاشک آور، به روی مردم تیراندازی کرده اند.  براثر این تیراندازی ها تا کنون دهها تن کشته شده اند. درسیرجان یکی ازاعتراض کنندگان با گلوله های مزدوران کشته شده است. بنا به خبرهای انتشاریافته درشبکه های مجازی، تا کنون ۴ نفر در بهبهان، ۳ نفر درمریوان، ۲ نفر درجوانرود، یک نفردرشیراز، یک نفردرگلشهرکرج و یک نفردرخرم‏شهر دراثرتیراندازی مزدوران مسلح و سرکوب‏گررژیم کشته ، تعداد زیادی مجروح ببیش ازهزارتن بازداشت  شده اند.آمار کشته شدگان و زخمی ها  و بازداشتی ها درحال افزایش است.

به‏رغم این سرکوب‏ها، اعتراضات توده ای ادامه دارد. چندین بانک و پمپ بنزین ، چند خودرو، یک اتوبوس نیروی انتظامی ، یک پایگاه بسیج، یک فرمانداری وکلانتری نیز به آتش کشیده شده اند. درتبریز نیروهای سرکوب بامردم درگیر شدند. دراهواز مردم مبارز، نیروهای سرکوب را عقب راندند.مرگ بردیکتاتور، مرگ برخامنه ای، مرگ برروحانی، دیکتاتور حیا کن مملکت را رها کن، روحانی حیا کن مملکت را رهاکن، می‏کشم می‏کشم آن‏که برادرم کشت، نترسید نترسید ماهمه با هم هستیم و ذلت نمی پذیریم حق مونو می گیریم ، ازجمله شعار های مردم ناراضی و اعتراض کننده بوده است.

گره خوردن تجمعات و تظاهرات توده های زحمتکش مردم خوزستان دراعتراض به مرگ مشکوک حسن حیدری شاعر جوان عرب، با اعتراضات سراسری که اعلام خبرافزایش قیمت بنزین آن را شعله ورساخت، یک‏بار دیگر نشان داد که سیاست‏های ضدمردمی دولت ارتجاعی جمهوری اسلامی، هیچ بخشی ازمردم زحمتکش رابی نصیب نگذاشته است. تمام آن‏چه دریک هفته اخیر رخ‏داد و هنوزادامه دارد، بوضوح نشان داد که تمام ملیت های ساکن ایران و عموم کارگران، زحمتکشان، جوانان، زنان، بیکاران و آحاد تهی‏دستان فقرزده ای که برای ورود متشکل‏تر و گسترده تر به عرصه مبارزه سیاسی و رودرروئی با کل نظم موجود لحظه شماری می کنند، دشمن واحدی دارند.

سازمان فدائیان(اقلیت) اقدامات سرکوب‏گرانه رژیم علیه اعتراض کنندگان را قویاً محکوم می کند وخواهان ازادی فوری وبی قید و شرط همه بازداشت شدگان است.

گره خوردن مبارزات مردم خوزستان با مردم سراسر کشور نه فقط این واقعیت را نشان داد که همه کارگران و زحمتکشان و ملیت های تحت ستم ایران دشمن واحدی دارند، بلکه درعین حال این واقعیت را نیز نشان داد که برای رسیدن به خواست ها و اهداف خویش، قبل ازهرچیز باید تکلیف خودرا با ارتجاع اسلامی حاکم و نظم موجود یک‏سره سازند.

یگانه پاسخ ارتجاع حاکم درقبال اعتراضات توده ای، چنان‏که پیش ازاین نیزشاهد بوده ایم، سرکوب و ددمنشی بیشتراست.اما جمهوری اسلامی بعید است بتواند باتشدید سرکوب وبگیر و ببند، جنبش اعتراضی توده های مردم را خاموش کند. باآغاز دورجدید اعتراضات خیابانی مردم زحمتکش شهرهای مختلف و رشد سریع آن، روند اوج یابنده جنبش اعتراضی توده ای کلید خورده است. به‏ر‏غم زیگزاگ های جنبش اعتراضی توده ای پس ازدیماه ۹۶، اکنون اما این جنبش آشکارا درمسیرصعودی گام نهاده است. برای ارتقاءسطح مبارزات کنونی و ثمربخشی بیشتر و بهترآن، طبقه کارگر باید به یاری این جنبش برخاسته و درمقیاس سراسری وارد صحنه شود. با اعتصابات اقتصادی و سیاسی سراسری، ضعف اساسی جنبش اعتراضی توده ای درلحظه حاضررا جبران و راه  اعتصاب عمومی سیاسی را هموارکند. نباید از یاد برد که رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی را باید با یک اعتصاب عمومی سیاسی و قیام مسلحانه برانداخت و برویرانه های آن حکومت شورائی کارگران و زحمتکشان را بنا کرد.

متن کامل نشریه کار شماره ۸۴۷ در فرمت پی دی اف