این روزها که مردم در خیابان‌ها متحدانه برای به دست آوردن حق‌وحقوق خود و برانداختن نظم حاکم به پا خاسته‌اند، این روزها که پاسداران سرمایه همانند گذشته ننگین رژیم خون‌خوار جمهوری اسلامی جوانان مبارز را به خاک و خون می‌کشند، باید بهتر و بیشتر از هرزمانی نقش جنایتکارانه مزدوران سیاه‌روی را عیان کرد. جنایات جمهوری اسلامی و مزدوران آن را در خیابان‌ها فریاد بزنیم. مصرانه خواهان آزادی زندانیان سیاسی باشیم. از سفره خالی کارگران و زحمت کشان، از قلب‌های کوچک کودکان تیرخورده، کودکان محبوس دربند و اسارت، جوانان پرپرشده، از دردهای شکنجه، حکم اعدام زندانیان دربند، از فقر، گرانی، بیکاری و بی‌عدالتی فریاد مردم گرسنه محروم به آسمان رفته است. جنایات رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی را در خیابان‌ها فریاد زنیم و برملا سازیم. جنایت‌کاران مزدور را رسوا و برای انتقام شناسایی کنیم. توده‌های مردم در مسیری مشخص و باهدفی معین پیش می‌روند؛ انقلاب، انقلاب. برای انقلاب و در راه انقلاب کنار کارگران و مردم زحمتکش، در خیابان بمانیم.
درحالی‌که تنگناهای اقتصادی روزبه‌روز شدیدتر و معیشت مردم پیوسته وخیم‌تر شده است، در حالی که گذران زندگی سخت‌تر و شرایط زندگی توده‌های مردم وضعیت بحرانی‌تری به خود گرفته است، اما علیرغم همه سختی‌ها و مشکلات معیشتی، مردم مصمم‌اند مبارزه را تا سرنگونی کامل این رژیم منفور در خیابان‌ها ادامه دهند. رژیم سرمایه‌داران نیز در گنداب بحران عمیق اقتصادی دست‌وپا می‌زند. هیچ‌گونه ثباتی درزمینهٔ اقتصادی و یا روزنه امیدی درزمینهٔ امنیتی برای دلگرمی نیروهای مزدورش وجود ندارد. شکنندگی حاکمیت رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی بر همه عیان است. با هر تلنگری بر پیکر پوسیده و بی‌جان رژیم، می‌تواند نقش زمین شود. ارتجاع حاکم برای مزدوران خود نوحه می‌خواند و به آنها رشوه می‌دهد، اما خودش هم می‌داند که این اقدامات دیگر کارساز نیست. خرمن گیسوان زنان چنان زخم عمیقی بر رژم مذهبی و ارتجاعی جمهوری اسلامی بر جای گذاشت که دیگر نتوانست روی پا بایستد. رژیم بی‌شرم و جنایتکار جمهوری در بی دادگاه‌های خود چند سطل زباله را اموال عمومی می‌داند و برای آتش زدن این سطل‌های زباله، جوانان را متهم به تخریب اموال عمومی می‌کنند. اما اختلاس‌های چند هزارمیلیاردی دزدی‌ها، چپاول و تاراج ثروت کشور توسط سرمایه‌داران و سران رژِیم بی‌آبروی جمهوری اسلامی را غارت اموال عمومی نمی‌داند. واقعاً چه کسانی دارند از اموال عمومی مردم دم می‌زنند؟ کسانی که چهل‌وچهار سال است ثروت‌های عمومی از نفت و گاز و معدن گرفته تا کوه و جنگل و زمین را غارت نموده‌اند، کسانی که با دزدی و اختلاس و غارت مردم زحمتکش زندگی کرده‌اند. دزدان و زالوصفتانی که خون کارگر را مکیده و کودکی کودکان کار را ربوده‌اند، حالا ادعای حراست از اموال عمومی می‌کنند. در جمهوری اسلامی سهم کارگران از زندگی، سفره خالی و سهم کودکان کار همان سطل‌های زباله است. فرزندان سرمایه‌داران در غرب و در رفاه زندگی می‌کنند. فرزندان کارگران و مردم گرسنه در فقر. درحالی‌که فرزندان سرمایه‌داران دزد، با دست رنج کارگران و مردم زحمتکش، با پول‌های مردم در غرب زندگی می‌کنند، فرزندان کارگران و مردم ستم دیده برای داشتن کار، نان و آزادی به دست ارتش و سپاه پاسداران این حامیان قدرت حاکم و پاسداران منافع سرمایه‌داران در خیابان به قتل می‌رسند. روزانه چندین جوان مبارز را می‌کشند و راهی قبرستان می‌کنند. جمهوری اسلامی تیغش را تیزتر و سرکوب را تشدید کرده است. در بیداد گاه‌ها، حکم اعدام کودکان و جوانان را صادرمی کنند. اجازه ندهیم رژیم خون‌خوار جمهوری اسلامی به خود جرئت دهد بیش از این بساط بند و دار را بر پا کند.
از فراخوان‌های سه روز آینده برای اعتراض و نبرد خیابانی استقبال کنیم و به‌طور متحد و یکپارچه به پا خیزیم. در روزهایی که بدون تردید به انقلاب و پیروزی مردم گرسنه منتهی خواهد شد. به پا خیزیم و در این سه روز پشت جمهوری اسلامی را به خاک بمالیم. کارگران، زحمت کشان، زنان و جوانان شجاع و مبارز، در این سه روز پیش رو، خیابان‌ها را تسخیر کنیم. ازیاد نبریم که با ضربه گام‌های استوار ماست که سپیده صبح بر ظلمت شب چیره می‌شود. پرتوان و متحد، راهی را که از نیمه گذشته است طی کنیم. گامی بیشتر باقی نمانده است. وحشی‌گری مزدوران رژیم جنایتکار در برابر رزم به‌حق و عزم و اراده راسخ ما برای سرنگونی رژیم و ادامه پیکار تا پیروزی، حربهٔ زنگ‌زده و شکسته‌ای بیش نیست. کارگران، با اتحاد و اعتصابات گسترده سراسری و اراده آهنین و دستان توانمند خود لاشه جمهوری اسلامی را با به قعر تاریخ بیندازید. فراخوان روزهای ۱۴، ۱۵ و ۱۶ آذرماه برای رژیم بحران‌زده جمهوری اسلامی روزهای از نفس افتادن است. خیابان‌ها را به تسخیر خود درآوریم. پیروزی کارگران و زحمت کشان همین نزدیکی‌ها در خیابان است. وعده ما روزهای آینده، پیکار کف خیابان تا سرنگونی حکومت اسلامی.
زنده‌باد اعتراضات سراسری و نبردهای خیابانی
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
برقرار باد حکومت شورایی
۱۳ آذر ۱۴۰۱
کنش‌یار
اعتصاب سراسری رانندگان و کامیون داران که از روز پنجم آذر شروع‌شده تا به امروز ۱۳ آذر ادامه یافته و دهها شهر را در برگرفته است.با این اعتصاب سراسری که فراخوان آن را ” اتحادیه تشکل‌های کامیون داران و رانندگان سراسر ایران” در ۱ / ۸ / ۱۴۰۱ صادر کرده بود، حمل‌ونقل کالا از بندرعباس و بندر “امام خمینی” که بزرگ‌ترین بنادر ورود کالا هستند متوقف شد و پایانه‌های حمل‌ونقل بار در بسیاری شهرها نیز تق‌ولق و تعطیل‌شده‌اند.چهار سال بعد از ۳ اعتصاب سراسری و بزرگ رانندگان و کامیون داران در سال ۹۷ که تمام سیستم حمل‌ونقل کالا را فلج ساخت، رانندگان زحمتکش و کامیون داران بار دیگر پا به عرصه یک مبارزه متشکل و سراسری گذاشته‌اند تا حق خود را از پایمال‌کنندگان آن بستانند. این بار اما این زحمتکشان در شرایطی وارد یک اعتصاب سراسری شده‌اند که سراسر کشور در تب‌وتاب یک انقلاب و دگرگونی بنیادی نظم موجود می‌سوزد. بنابراین نفس اعتصاب رانندگان و کامیون داران آن‌هم در مقیاس سراسری،هم از جنبه تأثیرات امیدبخش و تقویت‌کننده اعتراضات خیابانی و خیزش‌های شهری و هم ازنظر تأثیرات آن بر گسترش اعتصابات به‌ویژه اعتصابات کارگری، حائز اهمیت جدی است.خصوصاً آنکه فراخوان دهندگان اعتصاب سراسری، هدف و خواست‌های خویش را نیز به‌نوعی با اهداف و مطالبات جنبش انقلابی که نزدیک به ۸۰ روز، تمام فضای سیاسی جامعه را تسخیر نموده گره‌زده‌اند و از آن حمایت کرده‌اند.
۱۶ آذر دیگری درراه است، متمایز از تمام ۱۶ آذرهای پیشین، حتی آذرماه سال ۹۸ که دانشجویان دانشگاه‌ها با رادیکال‌ترین شعارها، ظاهر شدند.
این روزها اخبار متعددی از محاکمه زندانیان سیاسی در بیدادگاههای فاسد و جنایت‌پیشه جمهوری اسلامی منتشر می‌شود. در این به‌اصطلاح دادگاه‌ها، دادستان‌های فاسد و جبار برای بسیاری از دستگیرشدگان خیزش انقلابی توده‌های ستم‌دیده‌ی ایران، کیفرخواست‌هایی با اتهاماتی همچون “محارب” و “افساد فی‌الارض” صادر کرده‌اند. این یعنی تهدید خانواده‌ها، مردم مبارز ایران و دستگیرشدگان شان به اعدام. این یعنی تداوم سرکوب خیزش انقلابی توده‌ها توسط رژِیمی که جز زور و سرنیزه ، زبان دیگری نمی‌فهمد.
بحران فروپاشی، سراپای رژیم را فرا گرفته است. ابعاد این بحران، آنچنان ژرف و عمیق است که صدای آن حتی از درون نظام هم به گوش می رسد. ناتوانی هیئت حاکمه در پاسخگویی و حتی تعدیل بحران های ژرف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی موجود، آنچنان مشهود است، که دولت در وضعیتی کاملا انفعالی تنها نظاره گر تشدید بحران و گسترش وسیعتر آن در تار و پود نظام است.
طبق فراخوان قبلی شورای دفاع از مبارزات انقلابی مردم ایران _هامبورگ، شنبه ۳ دسامبر (۱۲ آذر) آکسیونی در پشتیبانی از اعتصابات کامیونداران و کارگران و همچنین در دفاع از زندانیان سیاسی در Sternschanze هامبورگ برگزار شد. در این مراسم رزا از فعالین زن عرب اهواز از کشتار وحشیانه جمهوری اسلامی در سال ۹۸ (نیزارهای جراحی) و همچنین وضعیت اسفناک زندانیان سیاسی اهواز صحبت کرد. رفقا نصرت و همایون از جانب شورا به زبان آلمانی شرایط و موقعیت کنونی خیرش انقلابی را توضیح دادند. لازم به ذکر است متن سخنرانی در بین حاضرین و رهگذران پخش شد. در ادامه یکی از رفقای مائوئیست آلمانی همبستگی خود را با انقلاب جاری در ایران اعلام کرد.
