کنگره با استماع گزارش ک. م. م. س که بعداً با توضیحات فرد فرد اعضای ک. م. به سؤالات طرح شده از طرف شرکت کنندگان به طور نسبی تکمیل گردید، در بررسی خود از عملکرد یک سال و نیمه سازمان (در زمینه‌های

۱ – جامعه ایران، یک جامعه سرمایه‌داری وابسته، تحت سلطه امپریالیسم جهانی به سرکردگی امپریالیسم آمریکا و جزئی از سیستم جهانی نواستعماری‌ست. با تحولات رفرمیستی اوایل دهه چهل که در رفرم ارضی و توسعه

نظر به این که انقلاب دمکراتیک توده‌ای ایران با قیام بهمن ماه و انتقال قدرت سیاسی به دست ارگان سازشی مرکب از نمایندگان بورژوازی و لایه‌های فوقانی خرده‌بورژوازی در نیمه راه متوقف مانده است. نظر به

جنبش کمونیستی ایران تاریخ پر فراز و نشیبی داشته است. این جنبش از شکل گیری اولیه هسته‌های سوسیال دمکراسی تا امروز راهی سخت و دشوار را پشت سر گذاشته است. در مسیر این راه سخت و طولانی اگر بی عملی و

نظر به این که وظیفه تکمیل انقلاب دمکراتیک توده‌ای ایران به مثابه امری فوری در دستور کار قرار گرفته است. نظر به این که شناخت نقش و موقعیت و شیوه برخورد هر سازمان سیاسی به امر انقلاب ما را در اجرای

نظر به این که: ۱ – جنبش کمونیستی ایران در پراکندگی و تشتت به سر می‌برد. فقدان برنامه منسجم و خط سیاسی معین در جهت مداخله در مبارزه طبقاتی، به دامنه بحران حاضر وسعت می‌بخشد و منجر به تجزیه نیروهای

نظر به اینکه “شورای ملی مقاومت” که پس از رویدادهای ۳۰ خرداد از اتحاد مجاهدین خلق و بنی صدر شکل گرفت یک ائتلاف میان بورژوازی لیبرال و خرده‌بورژوازی محسوب می‌شود. نظر به اینکه این ائتلاف همانگونه

نظر به این که وحدت جنبش کمونیستی ایران و فائق آمدن بر پراکندگی و خرده کاری موجود یک ضرورت مبرم و حیاتی جنبش محسوب می‌شود. نظر به این که مواضع اعلام شده جناح چپ بیانگر این واقعیت است که در خطوط

نظر به اینکه چندی پیش از برگزاری کنگره چند تن از اعضای سازمان استعفا داده و علی‌الظاهر دلیل اصلی استعفای خود را عدم انجام فوری مبارزه‌ی ایدئولوژیک علنی قلمداد کرده بودند. نظر به اینکه مرکزیت

رفقا! شرکت کنندگان در اولین کنگره با آگاهی به نقش و وظیفه‌ای که شما هواداران انقلابی و پیگیر، در راه تبلیغ و ترویج اهداف و نقطه نظرات اصولی سازمان به عهده داشته‌اید و مصمم و پر شور، پرچم رهایی