روز دوشنبه ۱۹ فروردین ۹۸ (۸ آوریل ۲۰۱۹) دونالد ترامپ طی بیانیه ای اعلام کرد که این کشور سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران را در فهرست گروه های تروریستی قرار داده است. رئیس جمهور آمریکا در بیانیه خود با تاکید بر اینکه تصمیم فوق با هدایت وزارت خارجه آمریکا بوده است، یادآور شد که دولت آمریکا “این واقعیت را به رسمیت شناخته که ایران نه فقط دولتی حامی تروریسم است، بلکه سپاه پاسداران فعالانه در تامین بودجه آن نقش دارد و از تروریسم به عنوان ابزاری دولتی استفاده می کند”. بیانیه ترامپ همچنین تاکید دارد که ظرف یک هفته آینده جزئیات تحریم های ناشی از قرار گرفتن سپاه پاسداران به عنوان یک سازمان تروریستی اعلام می شود. ساعتی پس از انتشار بیانیه ترامپ، مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا نیز به همراه برایان هوک، نماینده ویژه امور ایران در وزارت خارجه آمریکا در یک کنفرانس خبری حاضر شد و طی توضیحاتی در مورد علل اقدام آمریکا علیه سپاه پاسداران گفت: “نفرات سپاه انقلابی نیستند، دزد هستند. مسئولان فاسدی که از قدرت شان سوء استفاده کرده اند”.
اقدام ترامپ در قرار دادن نام سپاه پاسداران در لیست گروه های تروریستی که اولین و فوری ترین پیامد آن اعمال یک رشته تحریم های گسترده و تازه علیه سپاه پاسداران و به طرق اولی علیه جمهوری اسلامی است، واکنش های تند و تهدیدآمیز هیات حاکمه ایران را برانگیخت. مسئولان جمهوری اسلامی از خامنه ای گرفته تا حسن روحانی، از جواد ظریف تا محمد علی جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران، از “اصلاح‌طلب” تا “اصول‌گر” از نمایندگان مجلس و علی لاریجانی رئیس مجلس ارتجاع اسلامی تا ارتش جمهوری اسلامی، ابراهیم رئیسی مسئول قوه قضائیه تا روزنامه کیهان همه را به واکنش ها و شعارهای تهدید آمیز علیه نیروهای نظامی آمریکا در سطح منطقه واداشت. اولین واکنش رسمی جمهوری اسلامی، انتشار بیانیه ای از طرف شورای عالی امنیت ملی به ریاست حسن روحانی بود. شورای عالی امنیت ملی که بالاترین نهاد امنیتی و تصمیم گیرنده در جمهوری اسلامی است، با انتشار بیانیه ای اعلام کرد: “رژیم ایالات متحده را دولت حامی تروریسم و فرماندهی مرکزی آمریکا موسوم به سنتکام و تمامی نیروهای وابسته به آن را گروه تروریستی می داند”. تا اینجای مسئله به نظر می آید که آمریکا و جمهوری اسلامی با انتشار دو بیانیه جداگانه، اولی در گنجاندن نام سپاه پاسداران در فهرست گروه های تروریستی و دومی با اطلاق اینکه “فرماندهی مرکزی آمریکا در منطقه غرب آسیا موسوم به سنتکام و تمامی نیروهای وابسته به آن را گروه تروریستی می داند”، در مقابل هم صف آرایی کرده اند. یک رو در رویی آشکار که گویا ممکن است یک رشته اقدامات نظامی متقابل علیه یکدیگر را به همراه داشته باشد.
این ها همه ظاهر مسئله هستند که طی چند روز گذشته بازتاب شدید رسانه ای داشته اند. برای روشن شدن موضوع لازم است دانسته شود که آمریکا چرا و با کدام هدف سپاه پاسداران جمهوری اسلامی را در لیست گروه های تروریستی قرار داده است؟ این اقدام ترامپ چه عواقبی برای سپاه پاسداران و به طریق اولی چه پیامدهایی برای هیات حاکمه ایران به لحاظ اقتصادی دارد؟ آیا این تصمیم آمریکا می تواند به عنوان اعلام جنگ علیه جمهوری اسلامی تلقی شود؟
تا پیش از این آمریکا گروه های متعددی را در فهرست سازمان های تروریستی خود قرار داده است، اما این اولین بار است که دولت این کشور یک نیروی نظامی رسمی و دولتی را در لیست گروه های تروریستی قرار می دهد. اقدام جدید آمریکا اگرچه تصمیمی غیر متعارف و بی سابقه بوده است، با این همه این تصمیم آمریکا را باید در ادامه سیاست ترامپ در اعمال فشار حداکثری به جمهوری اسلامی در سطح منطقه و جهان دانست، نه چیزی فراتر و یا تصور یک رو در رویی نظامی. تغییر سیاست خارجی هیات حاکمه ایران از طریق اهرم های اقتصادی – سیاسی و اعمال فشارهای حداکثری بر جمهوری اسلامی، عاجل ترین و اصلی ترین هدف ترامپ در مواجهه با رژیم جمهوری اسلامی است. بر کسی پوشیده نیست که سیاست خارجی رژیم جمهوری اسلامی تماما بر اساس یک رشته اقدامات پان اسلامیستی و توسعه طلبانه در سطح منطقه و جهان پایه ریزی شده است. سیاستی ارتجاعی، مخرب و مداخله گرانه که طی چهار دهه گذشته عملا به رفتار ذاتی جمهوری اسلامی در بیرون از مرزها تبدیل شده است. پیشبرد این سیاست توسعه طلبانه از همان آغاز تا به امروز به جدالی بی فرجام میان جمهوری اسلامی با آمریکا، کشورهای عربی منطقه و به درجاتی خفیف تر با اتحادیه اروپا تبدیل شده است. خروج ترامپ از توافق برجام و پیامد آن اعمال مجدد تحریم های نفتی و بانکی به منظور تغییر رفتار و بازدارنگی جمهوری اسلامی از سیاست های پان اسلامیستی و توسعه طلبانه در سطح منطقه همان هدفی است که ترامپ و کابینه او پیگیرانه به دنبال آن هستند. ترامپ از روزی که به کاخ سفید راه یافت، همواره بر تروریست بودن مجموعه سپاه پاسداران تاکید داشت. چرا که به زعم او و کابینه اش، سپاه پاسداران “ابزار اصلی دولت ایران برای هدایت و به کارگیری فعالیت های تروریستی خود در دنیا” است. علاوه بر این، اقتصاد ایران نیز سال ها است که با نام سپاه پاسداران گره خورده است. اینکه سپاه پاسداران تا چه میزان در اقتصاد ایران سهم دارد، آمارهای متفاوتی تاکنون ارائه شده است. آنچه مسلم است سپاه پاسداران در قالب بنیاد تعاون سپاه و قرارگاه های سازندگی اکنون به عنوان یک عامل مهم اقتصادی ایران در بخش های مختلف نفت، گاز، معادن بزرگ، بازرگانی خارجی، مسکن، کشاورزی، کشتیرانی و ترابری فعالیت می کند و در سال های اخیر به فعالیت بانکداری هم مشغول شده است. قرارگاه خاتم الانبیا از جمله نهادهای اقتصادی اختاپوسی این نهاد نظامی است که بزرگترین شرکت بالاسری پیمانکاری در اقتصاد ایران محسوب می شود. بنابر این با توجه به موقعیت نظامی و اقتصادی سپاه در جمهوری اسلامی، هدف دولت آمریکا از قرار دادن سپاه پاسداران در لیست سازمان های تروریستی یک اقدام جدید در راستای ادامه همان سیاست اعمال فشار حداکثری اقتصادی و سیاسی بر هیات حاکمه ایران برای تغییر رفتار و عقب نشینی از اقدامات تهاجمی در بیرون از مرزها است.
به زعم ترامپ و با وجود اینکه آمریکا تاکنون تحریم های گسترده ای را علیه جمهوری اسلامی اعمال کرده است، اما بخشی از این تحریم های نفتی و بانکی به دلیل نقشی که سپاه پاسداران در اقتصاد ایران داشته و دارد، به نوعی بی اثر بوده است. شرکت هایی از کشورهای همسایه و یا در سطح جهانی تا پیش از این، اگر با جمهوری اسلامی وارد معاملات تجاری، اقتصادی و سرمایه گذاری می شدند، مستثنا از اینکه طرف قرارداد آنها سپاه پاسداران باشد یا دولت و یا دیگر بخش های خصوصی باشد، برایشان چندان توفیری نداشت. در وضعیت گذشته، روابط تجاری و مناسبات اقتصادی آنها با ایران در صورت اثبات دور زدن تحریم ها، در نهایت با تنبیهات تحریمی و بانکی آمریکا مواجه می شد. اکنون اما وضع کاملا متفاوت است. با قرار گرفتن نام سپاه در لیست گروه های تروریستی و نقشی که سپاه پاسداران در اقتصاد ایران و ایجاد شرکت های متعدد صوری برای دور زدن تحریم ها داشته و دارد، اکنون دیگر کشورها و شرکت های طرف معامله با جمهوری اسلامی از آنجاییکه مطمئن نیستند طرف قراردادشان کیست، ترجیح می دهند ریسک نکنند. چرا که در صورت اثبات هرگونه رد پایی از نقش سپاه در قراردادهای اقتصادی، تجاری و سیاسی فی مابین کشورها و شرکت های خارجی با جمهوری اسلامی، این شرکت ها علاوه بر تنبیهات تحریمی با خطر اتهام همکاری با یک سازمان تروریستی نیز مواجه اند. خطری که ریسک پذیری هرگونه روابط اقتصادی با ایران را برای کشورهای همسایه و شرکت های خارجی بسیار بالا برده است.
در واقع هدف دولت آمریکا از اقدام فوق، همان اعمال فشار حداکثری بر اقتصاد جمهوری اسلامی جهت عقب نشینی و کشاندن دولت ایران به پای میز مذاکره جهت مصالحه است. نکته ای که برایان هوک، مسئول امور ایران در وزارت خارجه آمریکا به روشن ترین وجه ممکن آن را توضیح داده است. برایان هوک، طی یادداشتی در روزنامه نیویورک تایمز که همزمان با قرار گرفتن سپاه پاسداران در فهرست سازمان های تروریستی منتشر شد، نوشت: “ایران باید با آمریکا مصالحه کند”. “آمریکا آماده تعامل با دولت ایران بر اساس احترام متقابل و دست یابی به منافع مشترک است”. اما برای رسیدن به این هدف “حکومت ایران باید تصمیم بگیرد که می خواهد یک کشور به هنجار باشد، و نه یک جریان انقلابی”. پس تا اینجای قضیه، کاملا روشن است که هدف آمریکا از گنجاندن نام سپاه پاسداران کشاندن جمهوری اسلامی به پای میز مذاکره برای مصالحه بر سر سیاست خارجی این رژیم است، نه چیزی بیشتر.
با این همه، از آنجایی که جمهوری اسلامی فاقد هرگونه ابزار سیاسی و اقتصادی برای مقابله به مثل با اقدامات تحریمی و اقتصادی دولت آمریکا در گنجاندن سپاه پاسداران در فهرست سازمان های تروریستی است، طی روزهای گذشته تبلیغات گسترده ای را برای ضربه زدن به نیروهای نظامی آمریکا در منطقه براه انداخته داست و می خواهد اذهان عمومی را به سمت خطر حتمی یک درگیری نظامی هدایت کند. اینگونه اقدامات تبلیغاتی دستگاه های متعدد جمهوری اسلامی در روزهای پیش از صدور بیانیه ترامپ، با هدف تاثیرگذاری و ممانعت از اقدام دولت آمریکا بود. در روزهای بعد هم آنگونه که روزنامه کیهان خامنه ای بر آن تاکید داشته با هدف تاثیرگذاری بر کنگره آمریکا جهت ممانعت از تصویب اقدام جدید دولت آمریکا بوده است. از این رو به نظر می آید که هم دولت آمریکا و هم هیات حاکمه ایران بیش از همه به خطرات غیر قابل پیش بینی اقدامات نظامی علیه نیروهای یکدیگر در منطقه واقف اند. در این میان، جمهوری اسلامی دست کم با روی کار آمدن ترامپ از هرگونه اقدامات تحریک آمیز نظامی از جمله نزدیک شدن قایق های تندرو سپاه به ناوهای آمریکا در خلیج فارس و تنگه هرمز تا کنون پرهیز کرده است. اقداماتی که در دوران باراک اوباما به کرات صورت می گرفت. چرا که هر دو طرف نزاع به خوبی بر این امر واقف اند که ورود به جنگ و درگیری های نظامی با توجه به شرایط حساس منطقه و بحرانی که هر دو کشور با آن مواجه هستند، به این سادگی ممکن نیست و طرفین نزاع از عواقب غیر قابل پیش بینی چنین اتفاقی محاسبات دقیق و جدی دارند.
پوشیده نیست که، نزاع چهل ساله میان آمریکا و جمهوری اسلامی یک نزاع کاملا ارتجاعی است. جمهوری اسلامی و دولت آمریکا هر دو دشمن مردم ایرانند و سیاست های هر دو دولت برای توده های زحمتکش مردم ایران تاکنون فجایع بسیاری به بار آورده است. از این رو روشن است که ماهیت ارتجاعی این دولت ها و سیاست های توسعه طلبانه و تجاوزکارانه آن ها است که به این نزاع و تحریم دامن زده است. با این توضیح، روشن است که وظیفه کارگران و عموم توده های مردم هر کشور، دفاع از این یا آن دولت نیست،اما وظیفه آنان در گام نخست، مبارزه علیه دولت خودی و سیاست های آن است. این وظیفه کارگران و زحمتکشان آمریکایی است که علیه دولت خودشان و برای برانداختن آن تلاش کنند. وظیفه کارگران و زحمتکشان ایران هم مقدم بر هر چیز مبارزه علیه رژیم ارتجاعی حاکم بر ایران و تلاش برای سرنگونی آن است. وظیفه سازمان ما به عنوان یک سازمان کمونیست انقلابی که از منافع کارگران و زحمتکشان دفاع می کند، این است که در جنگ و نزاع میان دو دولت ارتجاعی، عموم توده های مردم ایران را به سرنگونی دولت خودی فرا بخواند. کارگران و زحمتکشان ایران باید همانگونه که تاکنون با مبارزات و شعارهای خود در کارخانه و خیابان نشان داده اند، دست رد بر طرفداران هر دو طرف این نزاع و درگیری بزنند و برای رهایی از تمام فجایعی که جمهوری اسلامی و تحریم های امپریالیستی در ایران به بار آورده است، مبارزه خود را برای سرنگونی جمهوری اسلامی و استقرار حکومت شورایی کارگان و زحمتکشان ایران تشدید کنند.
مؤسسات و مراکز مالی انحصارات بین‌المللی که معمولاً ارزیابی خوش‌بینانه‌ای از اوضاع اقتصادی جهان و کشورهای سرمایه‌داری ارائه می‌دهند، از بهبود اوضاع اقتصادی در ایران یکسره قطع امید کرده و جمهوری اسلامی ایران را به قعر لیست کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا پرتاب کرده‌اند. گزارش‌های جدید بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول از رکود و بحران اقتصادی در ایران، گرچه ابعاد وخامت اوضاع اقتصادی را به‌درستی بازتاب نمی‌دهند، اما نه‌فقط ارزیابی‌شان را از وضعیت اقتصادی ایران در سالی که گذشت مورد تجدیدنظر قرار داده، بلکه چشم‌انداز تیره‌وتاری را برای سال جاری میلادی ترسیم می‌کنند.
روز جمعه ۲۳ فروردینماه، باز هم اداره هواشناسی درباره امکان بارش‌های رگباری از روز شنبه و افزایش شدت بارش‌ها در برخی از استان‌ها در روز یکشنبه هشدار داد. این هشدار در حالی‌ست که هنوز برخی از این مناطق از پیامدهای سیلاب‌هایی که از اوایل فروردین جاری شدند، رهایی نیافته‌اند. سیلاب‌هایی که تاکنون جان ۷۶ تن را گرفته، صدها روستا را به زیر آب برد، ده‌ها هزار خانه را ویران کرد، صدها هزار نفر از مردم را آواره و بی‌خانمان کرد، مزارع و دام‌های روستاییان را از بین برد و به زیرساخت‌ها خسارات عمده‌ای وارد کرد و جان ده‌ها تن را گرفت و صدها مصدوم بر جای گذاشت.
وضعیت تحصیل و آموزش و پرورش در جمهوری اسلامی به‌غایت وخامت‌بار است. سیاست‌های اقتصادی و فرهنگی تاریک‌اندیشانی که ۴۰ سال با اعمال دیکتاتوری و استبداد مذهبی، در حین غارت ثروت‌های مادی جامعه، یک دم از اشاعه خرافات مذهبی و ضدیت با فرهنگ و آموزش پیشرو و مترقی بازنایستاده و آموزش و پرورش را به قهقرا برده است. ۴۰ سال بعد از استقرارحاکمیت ارتجاع مذهبی، هنوز میلیون‌ها تن از مردم ایران حتا سواد خواندن و نوشتن ندارند. در اثر سیاست‌های ارتجاعی رژیم بویژه در زمینه خصوصی‌سازی آموزش و پرورش صدها هزار تن از واجدین شرایط تحصیل، از مدرسه و آموزش و پرورش بازمانده‌اند. صدها هزار تن از کودکان هرگز نتوانسته‌اند وارد مدرسه شوند و صد هزار تن دیگر به اجبار مدرسه را ترک کرده‌اند و میلیون ها تن دیگرحتا ازحداقل سواد خواندن و نوشتن محروم‌اند.
با دستگیری جولیان آسانژ توسط اسکاتلندیارد، پلیس امنیتی انگلیس، در روز پنج‌شنبه ۱۱ آوریل، جهان سرمایه‌داری بار دیگر چهره‌ی کریه سرکوبگر خود را از پشت ماسک آزادی سیاسی، آزادی بیان و آزادی دسترسی به اطلاعات، نمایان کرد. جولیان پاول آسانژ، سخنگو و بنیانگذار ویکی‌لیکس در روز پنج‌شنبه در سفارت اکوادور در لندن توسط پلیس دستگیر شد. او هفت سال پیش، پس از آن که دادگاهی در انگلستان حکم استرداد او را به سوئد صادر کرد به این سفارت پناهنده شده بود، زیرا بیم آن را داشت که سوئد او را به آمریکا تحویل دهد. پیش و پس از پناهندگی، انواع و اقسام اتهامات از سوی دولت‌های مختلف به وی زده شد. وزارت دادگستری آمریکا او را متهم به سرقت اطلاعات طبقه‌بندی شده کرد. در سوئد به او اتهام تجاوز زده شد و انگلستان وی را به جرم نقض مقررات وثیقه و آزادی مشروط تحت تعقیب قرار داد. آسانژ هفت سال در این سفارت در شرایطی که دست کمی از زندان نداشت، زندگی کرد، اما با انتشار اسنادی در مورد فساد مالی رئیس جمهور وقت اکوادور، این دولت هم در زمره‌ی دشمنان آسانژ قرار گرفت و او را به پلیس تحویل داد.
جنبش کارگری در سال ۹۷ وارد فرازهایی شد که در تمام طول سال‌های گذشته و ۴ دهه حاکمیت جمهوری اسلامی سابقه نداشته است. جنبش طبقه کارگر نه فقط یگانه جنبش زنده و پویایی بود که مستمرا در صحنه حضور فعال داشت، بلکه چشم‌اندازهای نوینی را فرا روی رشد و تعالی بیشتر طبقه کارگر گشود و چون مشعلی فروزان روشنی‌بخش، بر تارک تمام جنبش‌های اجتماعی درخشید. فشارهای اقتصادی اگرچه فوق‌العاده سنگین و طاقت‌فرسا بود، اما نتوانست مانع رشد و اعتلاء این جنبش شود. این واقعیت بر کسی پوشیده نیست که افزایش جهشی و چندباره قیمت‌ها، دو سه برابر شدن قیمت کالاهای مورد نیاز کارگران و رشد افسار گسیخته نرخ تورم در سال ۹۷، دست کم دو سوم قدرت خرید کارگران را ربود. سنگینی فشارهای طاقت‌فرسای معیشتی که بر گرده طبقه کارگر آوار شد تمام مرزهای پیشین را پشت سر گذاشت و عموم کارگران را در تنگنای شدید و در منگنه فقر مطلق قرار داد. به‌رغم این اما جنبش کارگری نه فقط در برابر این تعرض گسترده و در عرصه مبارزه برای خواست‌های اقتصادی و معیشتی، بلکه فراتر از آن در عرصه مبارزه برای خواست‌های سیاسی، قویا اظهار وجود کرد و تمامیت نظام سرمایه‌داری حاکم را به چالش کشید. پیشرفت‌های جنبش بالنده طبقه کارگر در سال ۹۷ چنان درخشان و خیره‌کننده بود که ستون‌های نظم موجود را لرزاند و در دل حاکمان هراس انداخت. طبقه حاکم و دولت پاسدار منافع آن در وحشت از تعمیق و گسترش جنبش طبقه کارگر، سرکوب قهری و ددمنشی علیه طبقه کارگر را به حد اعلاء رساند. اما به‌رغم تمام فشارهای اقتصادی و معیشتی و به‌رغم سرکوب‌های خشن و تاکتیک‌های مذبوحانه رژیم در راستای ایجاد نفاق و برهم زدن اتحاد کارگران، جنبش کارگری در سال ۹۷ متحدتر از سال‌های گذشته روند اعتلاء یابنده‌ای را پیمود. در این زمینه به شاخص‌ها و ویژگی‌های متعددی می‌توان اشاره کرد.
سیل همچنان از میان مردم ستم‌دیده قربانی می‌گیرد. براساس آمارهای حکومتی تاکنون ۷۰ نفر متاسفانه جان خود را از دست داده و ۷۸۶ نفر مصدوم شده‌اند. همچنین براساس گفته‌های مقامات حکومتی به دلیل عدم دسترسی به برخی از روستاهای سیلزده، از سرنوشت بسیاری از مردم بویژه در این مناطق خبری در دست نیست. برای نمونه به‌گفته‌ی آخوند موسوی امام جمعه شهر معمولان لرستان از سرنوشت مردم در ۶۰ روستا هیچ خبری نیست و ۷۲ ساعت مردم این شهر بدون غذا مانده بودند، وی گفت: “مردم از صدای هلی‌کوپتر دیگر چندش‌شان می‌شود چون فقط بالای شهر می‌آیند و می‌روند”.
روز چهارشنبه ۱۴ فروردین ماه ۹۸ مسئولان جمهوری اسلامی از جمله سران سه قوه و تعدادی از سفرای کشورهای اسلامی به بهانه بعثت پیامبر اسلام به حضور خامنه ای رفتند. در این دیدار، ابتدا حسن روحانی طی افاضاتی از “مقاومت، استواری و ایستادگی” ملت ایران در مقابله با “دشمنان بشریت” سخن گفت و سپس خامنه ای با سرهم بندی کردن یک سری ادعاهای دروغین برای پامنبری های خود به روضه خوانی پرداخت. از حواشی سخنان خامنه ای که بگذریم، اس و اساس سخنان او بر این دو موضوع استوار بود. اول: “اینکه گفته می شود دشمن تراشی نکنید، حرف نادرستی است” و دوم: “دشمنی با جمهوری اسلامی، دشمنی با اسلام است”. واکنش خامنه ای در مقابل موضوع دشمن تراشی جمهوری اسلامی در سطح منطقه و جهان و بیان اینکه “دشمنی با جمهوری اسلامی، دشمنی با اسلام است”، اصلی ترین محور سخنان او در این دیدار بود. اینکه چرا خامنه ای اکنون با این حدت و شدت به بیان اینگونه ادعاهای دروغین و قلابی روی آورده است، ناشی از وضعیت بحران های متعدد داخلی و شرایط شکننده ای که جمهوری اسلامی در عرصه بین المللی با آم مواجه است، می باشد. بحران های داخلی و خارجی که در این دوره به صورت جدی بر گلوی طبقه حاکم چنگ انداخته اند. اولین ادعای قلابی رهبر جمهوری اسلامی این بود: “آن کسی که امروز با جمهوری اسلامی دشمن است، مثل همان کسی است که در صدر اسلام با بعثت پیامبر دشمن بود. بعضی می‌گویند دشمن‌تراشی نکنید؛ نه. ما دشمن‌تراشی نمی‌کنیم، حرف اسلام را می‌گوییم، به‌خاطر همین، دشمنی ایجاد می‌شود. آمریکا از شما می‌خواهد از اسلام دست بردارید. نوکرهای آمریکا مثل آل سعود هم همین را می‌خواهند”.
روز ۱۳ فروردین، ملک‌نژاد،عضو هیئت مدیره کانون کارگران بازنشسته، در گفتگویی با خبرگزاری دولتی ایلنا، از “بحران طلاق‌های صوری” و تبدیل آن به یک “معضل جدی” برای سازمان تأمین اجتماعی خبر داد. به گفته‌ی وی: “عده‌ای با سوءاستفاده از طلاق‌های صوری حقوق پدرانشان را که از دنیا رفته‌اند از سازمان تامین اجتماعی می‌گیرند. این افراد طلاق را در دفترخانه ثبت می‌کنند اما به صورت صیغه ۹۹ ساله به همان شوهرشان رجوع و زندگی می‌کنند و در اصل همان خانه و خانواده را دارند.” منظور او در این مصاحبه، دختران بازنشستگان متوفی است، زیرا براساس ماده ۸۰ قانون سازمان تأمین اجتماعی، یکی از شرایط دریافت مستمری دختران بازماندگان آن است که “فاقد شغل و شوهر” باشند.