مدارس دخترانه همچنان آماج حملات جنایتکارانه اسلام‌گرایان حاکم بر ایران قرار دارند. در طول دو هفته اخیر حملات شیمیائی به مدارس در اغلب استان‌های کشور تشدید شده و تعداد زیادی از شهرها را در برگرفته است. این اقدامات وحشیانه تروریستی که از ۹ آذرماه با حمله به هنرستان نور در قم آغاز گردید، اکنون به بیش از ۲۰ استان بسط یافته است. تاکنون هزاران دختر دانش‌آموز مسموم شده‌اند. از تعداد دختران دانش‌آموزی که در اثر این حملات آسیب‌های جسمی و روحی شدید دیده‌اند، آماری در دسترس نیست. در مورد دانش‌آموزانی که جان خود را ازدست‌داده، اخبار ضدونقیضی انتشاریافته است. پیش‌ازاین، خبر از مرگ یک دانش‌آموز در بروجرد انتشاریافته بود.
به‌رغم اینکه از همان آغاز روشن بود که مسمومیت سریالی دختران دانش‌آموز، نتیجه حملات شیمیائی عمدی است، اما رژیم حاکم بر ایران کوشید تا چنین وانمود کند که اتفاق خاصی رخ نداده و حمله‌ای صورت نگرفته است. وقتی‌که حملات به مدارس دخترانه افزایش یافت و دیگر قابل پرده‌پوشی نبود، مدارس قم به مدت چند روز تعطیل شد تا گویا تحقیقات فنی بیشتری در مورد علت این مسمومیت‌های سریالی انجام گیرد. سرانجام، آنچه در ۲۸ بهمن به‌عنوان نتایج اولیه چند آزمایشگاه از سوی مراکز بهداشتی رژیم اعلام شد این بود که “بر اساس علائم بالینی به موارد مشکوکی رسیده‌ایم که جهت بررسی بیشتر به تهران ارسال می‌کنیم، اما در بررسی محیطی به رفتار غیرعادی خاصی نرسیده‌ایم.” صدها دانش‌آموز در یک‌رشته حملات شیمیائی مسموم و روانه بیمارستان‌ها شده بودند، اکنون تازه پس از گذشت چند ماه، آزمایشگاه‌های به‌اصطلاح پیشرفته خبر از “موارد مشکوک” می‌دادند.
بالاخره وزارت بهداشت رژیم ۳۰ بهمن رسماً اعلام کرد در تحقیقات خود، وجود “یک ماده گاز مشکوک به‌صورت ضعیف را شناسایی کرده است.”
وقتی‌که رسماً نقش “یک ماده گاز مشکوک” در این مسموم سازی دختران دانش‌آموز اعلام شد، تازه دادستان کل رژیم هم پس از گذشت بیش از دو ماه وارد ماجرا شد و در اول اسفند نامه‌ای به دادستان قم نوشت و گفت: “اخبار واصله از یک جریان نگران‌کننده نوعی مسمومیت در بعضی از مراکز آموزشی قم نشان از احتمال اقدامات مجرمانه عمدی دارد که قابل‌توجه و پیگیری دقیق می‌باشد….. ضمن همکاری لازم با مسئولین ذی‌ربط به ریشه‌یابی و کشف واقعه پرداخته تا هرچه زودتر نگرانی‌های شهروندان محترم و اولیاء دانش آموزان عزیز برطرف و چنانچه کسانی در این امر قصور و یا تقصیر داشته و یا توطئه‌ای در کار بوده برخورد قاطع و قانونی انجام دهید و نتیجه را گزارش فرمایید.” نتیجه اما همان بود که تا به امروز مردم ایران شاهد آن هستند. کمترین اقدامی صورت نگرفت.
چند روز بعد در نهم اسفند ۱۴۰۱ وزیر بهداشت هم در اجلاس مدیران سازمان بیمه سلامت ایران، اعلام کرد: ” کمیته ویژه‌ای را مأمور کردیم که در این رابطه تحقیق کنند و از بهترین اساتید سم‌شناسی کشور کمک گرفتیم که تحقیقات آنها نشان داد سم بسیار خفیفی باعث بروز این عوارض می‌شود.”
اما ” اینکه سم از کجا می‌آید و…، در حد وزارت بهداشت نیست. اظهارات در مورد عمدی بودن آن به عهده ما نیست.” وی درباره نوع دقیق سم و عوارض احتمالی بلندمدت آن، افزود: جزئیات بعداً منتشر می‌شود.” بعد هم رئیس کمیسیون آموزش مجلس اعلام کرد: بر اساس نتیجه آزمایش‌های وزارت بهداشت، گاز ۲ N در سم منتشرشده در مدارس قم وجود داشت.
تا اینجا این را لااقل رسماً پذیرفتند که” سم بسیار خفیفی” باعث مسمومیت سریالی دانش آموزان دختر شده است بدون آن‌که از منشأ آن حرف بزنند. اینکه چگونه این سم وارد بدن دانش آموزان شده است، وزارت بهداشت آن را حواله ارگان‌های دیگر دولتی کرد. سکوت حاکم بود درحالی‌که مدارس دخترانه بروجرد از دوم اسفند مورد حملات شیمیائی پی‌درپی قرار گرفتند.
اینکه چه فجایع و جنایاتی در آنجا رخ داد، روزنامه هم‌میهن با گفتگوی حضوری، گزارش دقیق‌تری ازآنچه که در بروجرد گذشت انتشار داد
“دو دانش‌آموز مدرسه ۱۵خرداد بروجرد می‌گویند که شیئی شبیه یک بمب کوچک را دیده‌اند که از بیرون مدرسه به حیاط پرتاب‌شده و ماده‌ای که از آن بیرون می‌آمده، آنها را مسموم کرده است.
پرستو، دانش‌آموز کلاس دهم در رشته ریاضی دبیرستان احمدیه بروجرد است. این مدرسه ۴۰۰ دانش‌آموز دارد و نوبت عصر آن با نام مدرسه توحید در مقطع متوسطه اول یا همان راهنمایی قدیم فعالیت می‌کند. خانم فولادی، مدیر و خانم یاراحمدی، معاون هم، بستری بودند.»
خانم «ف»، یکی از معلمان پیشین مدرسه ۱۵خرداد است و در مدرسه احمدیه بروجرد هم تدریس می‌کند، بااین‌حال از وضعیت مدرسه ۱۵خرداد اطلاع دارد و یکی از نزدیکانش، دانش‌آموز آن مدرسه است. او به نقل از دانش‌آموزان مدرسه ۱۵خرداد به هم‌میهن می‌گوید که روز گذشته، چیزی شبیه بمب در بخشی از مدرسه ترکید و از آن دودی با بوی نعنا خارج شد. «ف» می‌گوید که اتفاق روز گذشته منجر شد تعداد زیادی از دانش‌آموزان که نزدیک ۱۰۷نفر بودند، مسموم و به بیمارستان منتقل شوند. در مدرسه احمدیه و ۱۵خرداد، هر دو مدرسه تعطیل‌شده‌اند.
حالا فاطمه مقصودی، نماینده بروجرد هم به هم‌میهن می‌گوید، این مسمومیت‌ها در قم و بروجرد، صد درصد عمدی است: علاوه بر مدرسه احمدیه و ۱۵خرداد، مدرسه توحید نیز درگیر این موضوع شده است. یکی از جنجالی‌ترین خبرهای دیروز، مربوط به سخنان یونس پناهی، معاون تحقیقات و فناوری وزیر بهداشت بود؛ او ابتدا گفت که مسمومیت دانش‌آموزان قمی عمدی بود چون افرادی دوست داشتند تمام مدارس دخترانه تعطیل شود، اما ظاهراً پس از بازتاب گسترده سخنانش، آن را تکذیب کرد.”
برخی دیگر از روزنامه‌ها و سایت‌های خبری دولتی نیز گزارش‌های مشابهی از این حملات شیمیائی به مدارس دخترانه انتشار دادند ازجمله در همشهری آنلاین آمده است:
“در بلوار فردوس غرب هم دانش‌آموزان یکی از دبیرستان‌های دولتی همین وضعیت مسمومیت‌ها را تجربه کردند.
یک نفر از این دانش‌آموزان می‌گوید: «خودم با چشم دیدم چیزی از پنجره به داخل کلاس انداختند. کلاس ما مشرف‌به حیاط است و قطعاً کسی که این کار را کرده در حیاط مدرسه بوده است. بوی بدی تمام فضای کلاس را پر کرد و چون بچه‌ها ترسیده بودند و به سمت در هجوم بردند، به‌سختی از کلاس خارج شدیم، اما در راهرو هم وضعیت همین بود و بوی بد همه‌جا پرشده بود. من همان‌جا روی زمین افتادم. سوزش چشم و حالت تهوع شدید اجازه نمی‌داد که راه بروم. یک نفر کمکم کرد و خودم را به حیاط رساندم و کف زمین خوابیدم.”
مادر یکی از دانش آموزان می‌گوید: « خواستیم مدیر مدرسه را ببینیم که گفتند: نیست. این مدرسه دوربین مداربسته دارد و زمانی هم که درخواست کردیم فیلم دوربین‌های مداربسته را به ما نشان دهند، گفتند: خراب است. حال دخترم خوب است، اما فعلاً اجازه نمی‌دهم که به مدرسه بیاید، تا تکلیف این موضوع روشن شود.»
مادر یکی از دانش‌آموزان هم درباره وضعیت دخترش که با مشکل تنفسی مواجه شده است، می‌گوید: « امروز وقتی متوجه شدم که این اتفاق رخ‌داده و خودم را به مدرسه رساندم، دیدم همه بچه‌ها روی زمین افتاده‌اند و فکر می‌کردم که جانشان را ازدست‌داده‌اند. حال دخترم خوب است، اما ضعف شدید دارد و راه رفتنش با سختی است. یک نفر اینجا جواب ما را نداد. هیچ آدم غریبه‌ای حق ورود به این مدرسه را ندارد، پس چه کسی می‌تواند عامل انتشار این گاز در مدرسه باشد. مگر می‌شود کسی وارد مدرسه شود، چنین کاری را انجام دهد و به‌راحتی از مدرسه بیرون برود. یک دختر کوچک‌تر هم دارم که چند خیابان آن‌طرف‌تر مدرسه می‌رود. حالا نگران او هم هستم که چند روز دیگر همین بلا را سر او هم بیاورند.»
به گزارش همشهری آنلاین، یک منبع آگاه در رابطه با موضوع مسمومیت مدارس به فارس گفت: روز گذشته ۳ نفر در رابطه با این موضوع توسط نهادهای امنیتی بازداشت شدند.”
هنوز هیچ منبع رسمی از تعداد مدارسی که تا روز۱۴ اسفند موردحمله قرارگرفته‌اند انتشار نداده است.
یک عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس ارتجاع اسلامی،روز چهارشنبه هفته گذشته اعلام کرد “تا آلان قریب به ۹۰۰ دانش‌آموز از استان‌های مختلف کشور مسموم شدند و این آمار را امروز از یک منبع موثق دریافت کردم. درباره تعداد کشته‌شدگان این حادثه آماری ندارم و باید وزارت آموزش‌وپرورش این موضوع را بررسی کند.”
اعتماد آنلاین می‌نویسد: با بررسی خبرهای موجود که در خبرگزاری‌های رسمی به دست آورده، حکایت از درگیر شدن ۱۰ استان با این موضوع دارد و درمجموع ۵۸ مدرسه تا دهم اسفند هدف حمله‌کنندگان قرارگرفته است. خبرگزاری تسنیم اما از ۷۱ مدرسه تا ۱۴ اسفند خبر میدهد.
روز چهارشنبه هفته گذشته لیست ۲۶ مدرسه دخترانه‌ای که تنها در این روز هدف حمله قرار گرفتند، انتشار یافت.اما آمار واقعی بسیار فراتر از این تعداد بود. به‌عنوان نمونه در این لیست از ۶ مدرسه دخترانه در اردبیل نام‌برده شده درحالی‌که رئیس دانشگاه علوم پزشکی اردبیل اعلام کرد: “روز چهارشنبه ۴۰۰ دانش‌آموز دختر از ۱۱ مدرسه اردبیل با آمبولانس‌های اورژانس و تعدادی هم توسط خانوادههایشان به بیمارستان‌ها منتقل شدند. ۱۰۰ دانش‌آموز دختر با علائم مسمومیت شدیدتر، هنوز بستری هستند. وی منشأ این مسمومیت را سم منتشرشده اعلام کرد.”
بنابراین تعداد مدارسی که روز چهارشنبه هفته گذشته موردحمله شیمیائی قرار گرفتند بسیار بیشتر از ۲۶ مورد اعلام‌شده بوده است. روز شنبه این هفته نیز متجاوز از ۴۵ مدرسه دخترانه هدف حمات شیمیائی قرار گرفتند.
حالا که دیگر این واقعیت بر همگان آشکارشده که مدارس دخترانه مورد حملات شیمیائی قرارگرفته‌اند، خانواده‌های نگران دانش آموزان در سراسر کشور منتظر موضع‌گیری دولت بودند که وزیر کشور رژیم یکسره همه‌چیز را انکار کرد.
رئیسی جلاد روز چهارشنبه اعلام کرد: هرگونه اطلاع‌رسانی باید از طریق وزارت کشور انجام شود و وزیر کشور هم با وقاحت تمام در همین روز اعلام کرد: آنچه رخ‌داده ناشی از استرس است و تمام اخباری که جز این اعلام‌شده کذب است و از برخی منابع دولتی که چیزی جز این بیان کرده‌اند خواست خفه شوند و حرف نزنند. وی گفت: ” حاصل جمع بررسی‌ها نشان داد درصد بالایی ازآنچه که تحت عنوان عارضه برای فرزندانمان رخ‌داده بود و حجم زیادی در حدود بالای ۹۰ درصد، مربوط به عوامل خارجی نبوده و ناشی از مواردی همچون استرس ناشی از طرح این موضوع بوده است.
با توجه به بررسی‌هایی که تاکنون در مکان‌هایی که این اتفاق افتاده انجام‌شده، عامل خاصی همچون ماده خاصی که این موضوع آثار ناشی از آن ماده باشد مشاهده نشده و گزارش خاصی که برای مثال نشان‌دهنده ماده سمی که حادثه ناشی از آن بوده باشد نیز نداشته‌ایم.
متأسفانه برخی نیز در داخل و خارج از دستگاه تخصصی اظهارنظرهای مختلفی می‌کنند که دقیق نیست و باید مراقبت کنند که موجب هراس افکنی برای عزیزانمان و خانوادههایشان نشوند. خبرهایی همچون اینکه یکی از دانش‌آموزانمان براثر این حادثه فلج شده نیز کذب است و چنین موردی نداشته‌ایم. همچنین تاکنون دستگیری در این مورد نداشته‌ایم. دستگاه اطلاعاتی موضوع را دنبال می‌کند. اگر فردی از سر ماجراجویی و یا عواملی در این خصوص وجود داشته باشند، دستگیری انجام می‌شود اما چنین سرنخی تا حالا نداشته‌ایم.”
وزیر کشور با این اظهارنظر آشکار ساخت که اقدام وحشیانه و جنایتکارانه حملات شیمیائی به مدارس دخترانه یک برنامه‌ریزی از پیش طراحی‌شده خود رژیم است. وقتی‌که این جنایتکار نه‌فقط مسمومیت هزاران دختر دانش‌آموز، بلکه نتایج تحقیقات مراکز بهداشتی دولتی و غیردولتی را در مورد گازهای سمی مورداستفاده در این حملات را انکار می‌کند، معلوم است که منشأ این حملات خود جمهوری اسلامی است. با ابعادی که این حملات به خود گرفته دیگر حتی نمی‌توان گفت ممکن است کار این یا آن باند درونی جمهوری اسلامی باشد. اقدامی که اکنون در این وسعت، در متجاوز از صد شهر و صدها مدرسه رخ‌داده است، سازماندهی آن از عهده این یا آن باند درونی رژیم ساخته نیست. اگر چنین می‌بود تاکنون مثل قتل‌های زنجیره‌ای چند نفر را هم قربانی می‌کردند و ماجرا را فیصله می‌دادند.
چگونه ممکن است که پس از گذشت سه ماه از بمباران شیمیائی و مسموم کردن چندین هزار دانش‌آموز و تائید قطعی مواد سمی در بدن کودکان، هیچ اقدامی صورت نگیرد و رژیم با دستگاه عریض و طویل نظامی و امنیتی‌اش نداند که چه کسانی پشت این ماجرای تروریستی هستند؟ معلوم است که این اقدام از سوی خود رژیم انجام می‌گیرد. درهرحال اهداف آن پوشیده نیست.
جمهوری اسلامی به مردم ایران اعلان‌جنگ داده است. این واقعیت را به‌ویژه در طول چند ماه اخیر دیدیم که برای مقابله با مردم معترض از تاکتیک‌های جنگی استفاده کرد. حمله شیمیائی به مدارس دخترانه نیز درواقع شکل خفیف شده همان استفاده از بمباران شیمیائی در جنگ‌های میان دولت‌هاست. دشمن در اینجا برای مرتجعین حاکم بر ایران، توده‌های مردم ایران هستند. هدف از این اقدامات ضربه زدن به عموم مردمی است که برای سرنگونی رژیم ارتجاعی حاکم بر ایران به پا خاسته‌اند. در جریان این حملات فقط دختران دانش‌آموز نیستند که به علت مبارزه دلاورانه‌شان در چند ماه گذشته که رو درروی رژیم قرار گرفتند، حجاب اجباری را به دور افکندند و به آتش کشیدند، عکس‌های خمینی و خامنه‌ای را از کلاس‌های درس به زیر کشیدند و پاره کردند، مجازات شده و آماج حملات قرارگرفته‌اند، بلکه پدر و مادر و تمام اعضای خانواده‌هاست که موردحمله قرارگرفته‌اند.
اما رژیم بیهوده می‌پندارد که با این وحشیگری می‌تواند مردم را مرعوب سازد. این اقدام وحشیانه نه‌فقط کمکی به نجات رژیم نکرده و نخواهد کرد، بلکه سرنگونی‌اش را تسریع خواهد کرد. توده‌های وسیع‌تری از مردم با اشکال رادیکال‌تر به مبارزه روی می‌آورند. در همین چند روز اخیر دیدیم که خانواده‌های نگران، تجمع‌های اعتراضی برپا ساختند و علیه جنایتکاران حاکم بر ایران که فرزندانشان را مورد حملات شیمیائی قرار داده شعار سر دادند. این اقدامات را باید گسترش داد. دانش‌آموزان و خانواده‌های آنها باید با برپائی تجمعات سراسری در مقابل ادارات آموزش و پرورش و دیگر مراکز دولتی و نیز تظاهرات خیابابی به مقابله با اقدامات تروریستی و جنایتکارانه رژیم برخیزند. مدارس پسرانه نیز باید به این اعتراضات بپیوندند و از خواهران خود حمایت کنند. راه دیگری برای نجات از فجایع موجود، جز تشدید مبارزه برای سرنگونی هر چه فوری‌تر رژیم ارتجاعی جنایتکار جمهوری اسلامی در برابر مردم ایران قرار ندارد.
جوش‌وخروش در اعماق جامعه آرام نمی‌گیرد. دامنه مبارزه کم‌وزیاد می‌شود، نوسان می‌کند اما مبارزه پایان نمی‌گیرد. ادامه مبارزه توده‌های معترض در اشکال گوناگون، گویای این واقعیت است که تلاطمات و کشاکش‌های جاری هنوز به مرحله نهایی نرسیده و مادام که خواست‌های مبارزان و اعتراض‌کنندگان برآورده نشود، امواج مبارزه را پایانی نیست. اعتراض و مبارزه درمیان تمام اقشار زحمتکش جامعه به درجات مختلف جاری است.دور جدید مبارزات و تجمعات بازنشستگان تأمین اجتماعی که از چند هفته پیش آغاز و به احیای مجدد یکشنبه‌های اعتراضی منجر شده است همچنان ادامه دارد. اعتراضات و تجمعات بازنشستگان، اکنون از حد یک روز در هفته (یکشنبه) و بازنشستگان تأمین اجتماعی نیز فراتر رفته است. علاوه بر یکشنبه، بازنشستگان در روزهای دوشنبه، سه‌شنبه و چهارشنبه، هشتم ، نهم و دهم اسفند نیز تجمعات اعتراضی بزرگی را در چندین شهر و استان برپا کردند.
در شرایط فاجعه‌بار اقتصادی، در شرایطی که هر روز فاصله دستمزد با هزینه‌های زندگی بیشتر شده و کارگران ایران از بدیهی‌ترین حقوق انسانی خود محروم شده‌اند، مبارزه برای افزایش دستمزد، به مبارزه‌ای برای حق حیات و زندگی کارگران و خانوادههایشان تبدیل شده است. جمهوری اسلامی اما بدون توجه به این مساله مدام فشار بار بحران اقتصادی رکود – تورمی را که ریشه در مناسبات سرمایه‌داری حاکم دارد، هر چه بیشتر بر شانه‌های کارگران و دیگر زحمتکشان جامعه آوار می‌کند.
روز دوشنبه ۲۷ فوریه (هشتم اسفند ۱۴۰۱)، پنجاه و دومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل با حضور نمایندگان سیاسی دولت های عضو این سازمان در ژنو سوئیس برگزار شد. این نشست در شرایطی برگزار گردید که جهان در ۵ ماه گذشته شاهد بی رحمانه ترین سرکوب و کشتار مردم بپاخاسته ایران توسط پلیس و دیگر نیروهای مزدور جمهوری اسلامی بوده است. توده های معترض و به ستوه آمده از جنایات ۴۴ ساله جمهوری اسلامی که بعد از قتل حکومتی مهسا(ژینا) امینی در ۲۵ شهریور ماه سال جاری به قیام و اعتراض برخاستند، با شعار “زن، زندگی، آزادی” در کف خیابان ها حضور یافتند، با شعار مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر خامنه ای، سرنگونی نظام آدمکُش جمهوری اسلامی را فریاد زدند. با ایستادگی و از جان گذشتگی علیه سرکوب و استبداد، حماسه آفریدند. آنچنان حماسه ای که زنان و دختران جوان با شجاعتی کم نظیر در مقابل مزدوران مسلح رژیم سینه سپر کردند، در مقابل چشم آنان، روسری از سر برداشته و این نماد ایدئولوژیک رژیم را به آتش کشیدند، طی ۵ ماه با مقاومت و پایداری و از جان گذشتگی کم نظیری، جهان و جهانیان را به تحسین واداشتند. تحسین و افتخاری که آسان بدست نیامد و هزینه های بس سنگینی برای توده های مردم بپا خاسته ایران همراه داشته است.
سوئیس
حملات شیمیایی به مدارس دخترانه در روزهای اخیر ابعاد وسیعی پیدا کرده است. کمتر نقطه‌ای از این سرزمین پهناور است که دختران نوجوان و شجاع ما مورد حمله شیمیایی مزدوران رژیم در مدارس قرار نگرفته باشند.
۱۵
