اطلاعیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست:
از بیکاری تا سرکوب؛ اعتراض جویندگان کار در گچساران!
روز دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵، جمعی از جوانان جویای کار در منطقه لیشتر گچساران، در اعتراض به تبعیض، رانت و نبود شفافیت در روند استخدام پتروپالایشگاه لیشتر تجمع کردند. نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی برای متفرق کردن تجمعکنندگان وارد عمل شدند و بهسوی آنان تیراندازی کردند. بر اساس گزارشهای منتشرشده، دستکم یک نفر در جریان این سرکوب زخمی شده است.
آنچه در گچساران روی داد، تنها یک اعتراض محلی بر سر چند فرصت استخدامی نیست. این اعتراض را باید در متن بحران گسترده بیکاری، فقر و ناامنی شغلی در ایران دید. میلیونها جوان در شرایطی با بیکاری و فقدان چشمانداز شغلی مواجه هستند که دستیابی به یک شغل نیز هرچه بیشتر به رابطه، رانت و شبکههای وابسته به قدرت گرهخورده است. این تناقض در مناطق نفتخیز و صنعتی آشکارتر است. در مناطقی که ثروت عظیمی تولید و استخراج میشود، اما بخش بزرگی از مردم همان مناطق اشتغال پایدار نداشته و سهمی از این ثروت ندارند. کارگران و جوانان با بیکاری، قراردادهای موقت و پیمانی و ناامنی معیشتی روبرو هستند، درحالیکه حاصل این ثروت در اختیار دولت، سرمایهداران، پیمانکاران و شبکههای اقتصادی وابسته به قدرت قرار میگیرد.
بیکاری تنها محصول سوء مدیریت چند مقام یا بیعدالتی در استخدام نیست. در مناسبات سرمایهداری، وجود انبوه بیکاران ابزاری برای فشار بر دستمزدها، تشدید رقابت میان کارگران و تحمیل شرایط کاری نامناسبتر است. جمهوری اسلامی نیز با گسترش پیمانکاری، خصوصیسازی، ارزانسازی نیروی کار و سرکوب تشکلهای مستقل کارگری، این وضعیت را به سود سرمایهداران تداوم بخشیده است.
تیراندازی به جویندگان کار در گچساران نشان میدهد که حکومت در برابر ابتداییترین خواستهای کارگران و جوانان، یعنی حق کار و تأمین زندگی، بار دیگر به ابزار سرکوب متوسل میشود. تکرار اعتراض جویندگان کار در مناطق مختلف نیز نشان میدهد که مسئله از یک کارخانه، پالایشگاه یا شهر معین بسیار فراتر رفته است.
مبارزه علیه بیکاری نباید به مطالبه شفافیت در استخدام یا تغییر چند مدیر محدود شود. حق کار برای همه و تأمین بیمه بیکاری مکفی برای تمام بیکاران باید به بخشی از مطالبات سراسری طبقه کارگر تبدیل شود. جوانان بیکار نیز نیرویی جدا از طبقه کارگر نیستند. پیوند مبارزه آنان با کارگران شاغل، پیمانی و پروژهای و دیگر بخشهای جنبش کارگری میتواند اعتراضهای پراکنده علیه بیکاری، فقر و تبعیض را به نیرویی سازمانیافته تبدیل کند.
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست، تیراندازی به جویندگان کار و سرکوب اعتراض آنان در گچساران را محکوم میکند. سازمانیابی مستقل بیکاران در محلات و شهرها، ایجاد تشکلها و کمیتههای بیکاران و پیوند آنها با تشکلها و مبارزات کارگری، راه پیشروی این مبارزه است. پاسخ بیکاری و فقر، گلوله و سرکوب نیست. پاسخ کارگران و بیکاران نیز باید اتحاد، تشکل و مبارزه سازمانیافته برای حق کار، معیشت و یک زندگی شایسته باشد.
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی!
زنده باد آزادی! زنده باد سوسیالیسم!
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
۱۱ شهریورماه ۱۴۰۵ دوم سپتامبر ۲۰۲۶
اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت
نظرات شما