بار دیگرشعله جنگ بین دولتهای آمریکا و جمهوری اسلامی زبانه کشیده است. جنگی که مردم ستم دیده ایران قربانیان آن هستند، مردمی که جنگ را انتخاب نکردهاند. تودههای رنج دیدهای که خواهان صلح هستند، خواهان آزادی و یک زندگی انسانی. تودههای ستمدیدهای که در سختترین شرایط معیشتی زندگی میکنند و هیچ کلمهای قادر به بیان عمق فاجعه نیست.
در روزهای اخیر بهویژه مردم جنوب کشور آماج حملات ارتش جنایتکار آمریکا بودهاند. در جریان این حملات برخی از زیرساختهای این مناطق آسیب دید و تعدادی از مردم غیر نظامی و سربازان وظیفه به خیل قربانیان این جنگ افزوده شدند.
تودههای زحمتکش و ستمدیده جنوب در حالی زیر موشکباران هر روزه قرار گرفتهاند که در اوج گرمای تابستان حتا از ابتداییترین نیازهای خود همچون برق و آب نیز برای ساعات طولانی محروم شدهاند.
جنگ کنونی نتیجهی ادامه منازعات و سیاستهای دولتهای آمریکا و جمهوری اسلامی است. برای دو طرف جنگ نه جان مردم غیرنظامی اهمیت دارد و نه خواست آنها. هم اکنون خطر گسترش جنگ نیز مردم ایران را تهدید میکند. جنگی که نتیجهی آن برای مردم ایران کشته شدن بیشتر غیرنظامیان، ویرانی هر چه بیشتر زیرساختها و افزایش فقر، بیکاری و گرانی خواهد بود.
تودههای ستمدیده ایران خواهان پایان جنگ خانمانسوز کنونی هستند. مردمان رنجدیدهای که در اعتراضات روزهای اخیر خود با شعارهایی همچون: “تورم، گرانی؛ نه به جنگ و ویرانی”، “جنگافروزی کافیه، سفرهی ما خالیه” و “نه جنگ میخواهیم، نه کشتار؛ رفاه میخواهیم ماندگار” به صراحت مخالفت خود را با این جنگ ویرانگر اعلام کردهاند. جنگی که براساس خواست و منافع طبقه حاکم بر این دو کشور به مردم ایران تحمیل شده است.
باید یک صدا علیه جنگ و جنگافروزی به پا خیزیم.
باید با صدایی رسا اعلام کنیم که ما جنگ نمیخواهیم، این جنگ ما نیست و اجازه ندهیم که جمهوری اسلامی به نام ما جنگ را ادامه دهد و دامن بزند.
نتایج جنگ ۴۰ روزه بر همگان آشکار است، ادامه جنگ کنونی میتواند حتا از جنگ ۴۰ روزه نیز فاجعهبارتر باشد.
باید علیه جنگ بپا خیزیم. کارگران و زحمتکشان ایران در تجربهی خود دریافتهاند که تا زمانی که جمهوری اسلامی بر سریر قدرت باشد، منازعه با دولتهای آمریکا و اسرائیل ادامه خواهد داشت، منازعاتی که در شکل جنگ میتواند آثار ویرانگر بر زندگی تودههای مردم ایران داشته باشد و حتا این خطر وجود دارد که به ویرانی کشور منجر گردد.
تنها راه کارگران و دیگر زحمتکشان ایران برای پایان دادن به این جنگهای ویرانگر، برای پایان دادن به ظلم و ستمی که زندگی آنها را به تباهی کشانده است، سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و برقراری حکومت شورایی است.
نه به جنگ ارتجاعی
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی- برقرار باد حکومت شورایی
زنده باد آزادی- زنده باد سوسیالیسم
سازمان فدائیان(اقلیت)
۲۶ تیرماه ۱۴۰۵
کار نان آزادی- حکومت شورایی
نظرات شما