رفقای سازمان فدائیان اقلیت من هلمت احمدیان از طرف هیات شرکت کننده مان در این کنفرانس و به نیابت از طرف کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران، ضمن تشکر از دعوتمان به این اجلاس، آرزوی برگزاری کنفرانسی موفق و پردستاورد را برای شما عزیزان دارم.
فرصت را غنیمت می شمارم و از این تریبون درود می فرستم به همه جانباختگان و جانفشانان جنبش چپ و کمونیستی که در سنگرهای مختلف در راه آرمان های سوسیالیستی از جان شیرین شان دریغ نکردند. درود می فرستم به همه کارگران زندانی و زندانیان سیاسی که علیرغم همه فشارهای رژیم از درون زندان های رژیم نوید آزادی و جامعه ای برابر و اداره شورایی جامعه را ندا می دهند.
طبعا این اولین بار است که ما افتختار حضور در اجلاس رسمی تشکیلات شما را داریم، و این امر را به نوبه خودمان محصول همگرایی و همکارهای مشترک بویژه در دوره ای که گذشت می دانم.
رفقای عزیز! کنفرانس شما در شرایطی برگزار می شود که جامعه ایران دوران حساسی را از سر می گذراند. در ایران بر متن تشدید بحران سرمایه داری و تنگ تر شدن حلقه تحریم های اقتصادی که فقر و فلاکت بیسابقه ای را به طبقه کارگر و اقشار فرودست جامعه تحمیل کرده است و به رغم تهدیدات جنگی و تشدید فضای امنیتی یک جنبش عظیم اعتراضی و مطالباتی در جریان است که طبقه کارگر در محور آن قرار دارد. در این شرایط و در حالی که رژیم جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران به عنوان نیرویی که دست بالا را در ساختار حکومتی دارد همه ظرفیت های خود را برای به کنترل در آوردن جنبش مطالباتی کارگری و اقشار فرودست جامعه بکار می گیرند، در شرایطی که نیروهای مختلف اپوزیسیون بورژوایی در تلاش هستند که آن را در راستای اهداف خود به بیراهه ببرند و انقلاب را عقیم بگذارند، در این شرایط همکاری نیروهای موجود در جنبش چپ و کمونیستی ایران با هدف تقویت و پاسخگویی به نیازهای عملی و استراتژیک این جنبش مطالباتی و اعتراضی بیش از هر زمان دیگر به یک ضرورت سیاسی و عملی تبدیل شده است.
در همین راستا توافق بر سر بیانیه سیاسی که بر استراتژی سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی از طریق انقلاب کارگری تأکید می کند، اتخاذ موضع مشترک در مورد رویدادهای مختلف، توافق بر سر اینکه شبکه های تلویزیونی نیروی های همکاری مشترک از یک کانال ماهواره ای واحد برنامه های خود را پخش کنند، همه اینها گامهایی در جهت تأمین ملزومات پاسخگویی به این ضرورت سیاسی به شمار می آیند. اما سرانجام معیار اجتماعی برای ارزیابی از پیشرفت این همکاریها همانا پاسخگویی به نیازهای عملی و استراتژیک جنبش های اعتراضی و اجتماعی در جامعه است. تنها در اینصورت است که می توان توجه فعالین و رهبران جنبش کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی را به این حرکت جلب کرد و نگاه جامعه را به طرف خود برگرداند. در پرتو این جهت گیری اصلی است که همکاری های عملی ما اهمیت پیدا می کنند. در خارج از کشور سازمان دادن کمپین های سیاسی و تبلیغی گسترده برای جلب حمایت افکار عمومی و سازمان ها و نهادهای ترقی خواه از جنبش انقلابی مردم ایران از اهمیت زیادی برخوردار است. تشکیلات خارج از کشور حزب کمونیست ایران با توجه به وسعت تشکیلاتی ای که از آن بهره مند است و با توجه به موقعیت ویژه ای که برای ایجاد هماهنگی و جلب همکاری این نیروها از آن برخوردار است می تواند نقش تعیین کننده ای در انجام این امر داشته باشد.
رفقا! فعالین و پیشروان جنبش های اجتماعی در داخل کشور صرفنظر ار تعلقات خطی و تشکیلاتی و فکری شان با سهولت بیشتری در سنگر مبارزه با کارفرما و رژیم مشترکا فعالیت می کنند و ما امیداوریم این درک و ضرورت و همنگری و همسویی در میان همه نیروهای چپ و کمونیسیت در اقصا نقاط جهان نیز بیشتر شود و ما هم هم در داخل کشور و هم با کار مشترک در آکسیون های اعتراضی در دفاع از جنبش های اجتماعی، در جلب حمایت اتحادیه ها و نهادهای مترفی در خارج کشور این همکاریها را گسترش دهیم. این حرکت های مشترک ضمن اینکه دلگرمی و پشتوانه مهمی برای مبارزات فعالین در داخل می باشد، هزینه سرکویگری را برای رژیم بیشتر می سازد و این امر می تواند بر توازن قوا در داخل کشور تاثیر بگذارد.
رفقا من وقت شما را بیشتر نمی گیرم. ما با اشتیاق مباحث شما را در این کنفرانس استماع می کنیم و اگر فرصتی باشد با کمال میل نظرات خود را به اطلاع می رسانیم. شاد و پیروز باشید و مجددا برگزاری کنفرانس هفدهم سازمان فدائیان اقلبت را تبریک می گویم.
رفقای عزیز
رفقای سازمان فدائیان اقلیت
رفقای سازمان فدائیان اقلیت،! با درودهای کارگری و رفیقانه و با تبریک به مناسبت برگزاری کنفرانس ۱۷ سازمان.
با درود!
با درودهای انقلابی به رفقای کمیته اجرایی و همه رفقای شرکت‌کننده در کنفرانس
با گرم‌ترین درودها به شما رفقای شرکت‌کننده در کنفرانس
در حالی که رژیم قتل و کشتار همچنان مردم را به گروگان گرفته و آن‌ها را از ابتدایی‌ترین حقوق خود محروم می‌کند، در حالی که رژیم ترور و وحشت همچنان کارگران حق‌طلب و زنان آزادیخواه را به حبس‌های طولانی مدت در زندان محکوم می‌کند، در شرایطی که با گذشت ۳۱ سال از کشتار دسته‌جمعی زندانیان سیاسی هنوز سران ددمنش این حکومت مردم را از تکرار چنین فجایعی می‌ترسانند، دولت سوئد میزبان وزیر این رژیم ضد بشری شده است.
رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی که وظیفه‌ای جز پاسداری از نظم ستمگرانه سرمایه‌داری و حمایت از سرمایه‌داران استثمارگر، دزدان و غارتگران ندارد، سرکوب و فشار بر کارگران را افزایش داده است. رسوایی این رژیم به‌جایی رسیده که گروه، گروه، کارگران را در بیدادگاه‌های خود به محاکمه می‌کشد و به حبس و شلاق محکوم می‌کند.
در روز شنبه ۱۹ مرداد ۹۸، در فرانکفورت، فعالین سازمان فدائیان (اقلیت) در تظاهراتی که از سوی گروه های حقوق بشر و حامی حقوق پناهجویان تشکیل شده بود، شرکتی فعالانه داشتند و به همراه دیگر فعالان سیاسی در صف مستقلی در این تظاهرات حرکت کردند. هدف از این اکسیون، ضمن حمایت از اهداف برگزاری این تظاهرات در حمایت از پناهجویان و امنیت آنان در سفر و ورود به کشور آلمان و دیگر کشوهای اتحادیه ی اروپا، مطرح کردن و برجسته کردن اقدامات سرکوبگرانه ی رژیم علیه فعالان جنبش کارگری و به ویژه کارگران هفت تپه و نیز سپیده قلیان بود که به ویژه، در این روز همزمان با محاکمه‌ی وی در بیدادگاه های رژیم انجام گرفت. در این تظاهرات که جمعیت کثیری شرکت کرده بودند، سخنرانی های مختلفی صورت گرفت که یکی از سخنرانان از سوی جمعی از فعالان سیاسی “اتحاد برای همبستگی با مبارزات کارگری” که به منظور سازماندهی برای این تظاهرات تشکیل شده بود، انجام شد که مورد استقبال تظاهرکنندگان قرار گرفت. همچنین تصاویر بزرگی از اسماعیل بخشی، سپیده قلیان و دیگر فعالان کارگری دستگیر شده به چشم می خورد که مرکز توجه دوربین های فیلمبرداری متعدد از کانال های مختلف تلویزیون و رسانه‌های مختلف بود. شعار “کارگر زندانی آزاد باید گردد، زندانی سیاسی آزاد باید گردد”، “زنده باد همبستگی بین‌المللی” و “مرگ بر جمهوری اسلامی” به فارسی و آلمانی در این تظاهرات سر داده شدند.
فعالین سازمان فدائیان(اقلیت) – فرانکفورت
