هر از چند گاهی و در فاصلههای کم، پارچه نوشتههائی در سطح شهر و در میدانها و چهارراهها نصب میگردد که روی آن نوشته شده “نمایشگاه کتاب”. علاقهمندان به کتاب و کتابخوانان و دوستداران مسائل فرهنگی در مقابل این پارچهنویسیها توقف میکنند و با دقت آن را میخوانند با خطی ریزتر نوشته “نمایشگاه کتاب وعلوم قرآنی و نرمافزار و سخت افزار کامپیوتری علوم قرآنی” فوری متوجه میشوند که قضیه از چه قرار است! با دلخوری و نفرت از مقابل پارچهنویسی عبور می کنند، و عطای نمایشگاه را به لقایش میبخشند: “مارا به خیر تو امید نیست شر مرسان!” گاهی دیده میشود که افرادی بی باک و یا ناآشنا به نحوه عملکرد دستگاههای ضد فرهنگی رژیم وارد اینگونه نمایشگاهها میشوند، در همان لحظه های اول ورود دچار شوک میشوند، با چنان فضای ضد فرهنگی وارتجاعی روبرو میشوند که گوئی به آنان توهین و تعرض شده، بور و سرخورده و بیزار از دستگاه مغزشوئی رژیم که صدر و ذیل کتابهای نمایشگاههایش کتاب قرآن، توضیح المسائل، ترسل و کتابهای دینی و مذهبی و تعبیر خواب، گیاه درمانی و کتابهای راز خوشبختی و کلید شادکامی و بسیاری از کتابهای جلدرنگ و روغنی و بی مایه دیگر را تشکیل میدهد روبرو میشوند! این به اصطلاح نمایشگاهها را استانی و چند استانی و گاهی هم کشوری مینامند!