ارنستو چه گوارا-چریک قهرمان- در ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸ در شهر رزاریو آرژانتین بدنیا آمد. وی بسرعت دانش وسیعی کسب نمود و بر علیه نابرابریهای اجتماعی بپا خواست. در دوران دانشجویی و هنگام دیدار از کشورهای آمریکای لاتین استثمار وحشیانه کارگران، دهقانان و مردمان بومی را لمس نمود. از آن پس وی رویای انقلاب برای آزادی زحمتکشان و استثمار شوندگان آمریکای لاتین را در سر داشت.
متنِ پیشِ رو، مستندسازی و ثبت سی سال تجربهی مبارزه، از طریق مصاحبه با یک فعال کارگری است که در جریانات هجمههای علیه نیروهای مدافع طبقهی کارگر در سالهای بعد از قیام ۵۷، یک محیط کاریِ مشخص (کارخانه تولیددارو) را توامان به عنوان محلی برای امرار معاش و نیز به عنوان عرصهی فعالیت خود انتخاب کرده است؛ چرا که باور داشته “یک فعال کارگری تنها در ارتباط مستمر با کارگران و درگیر شدن با مسائل، مطالبات و خواستههای آنان است که هم میتواند با شناخت بهتر از مسائل و نیز تلاش برای پیشبرد امر مبارزه طبقاتی، حتی شده یک قدم، رو به جلو حرکت کند و هم شناخت دقیقتری از شرایط و روحیات و واقعیتهای طبقهی کارگر پیدا کند و به دیگران نیز منتقل کند” (نقل به مضمون از متن مصاحبه).این مصاحبه تلاشی است برای ثبت سی سال تجربهی فعالیتِ این کارگر در یک کارخانه که در عین حال برگی از تاریخ جنبش کارگری نیز قلمداد میشود. زیرا چنانچه از روند مصاحبه درخواهید یافت ایشان تنها مشغول به امور و موضوعاتِ کارخانهی محل کار خود نبوده بلکه اتفاقات و مبارزات کارگران در دیگر جاها را نیز “رصد” میکرده است و تاثیرات شرایط سیاسی-اقتصادی جامعه را در مسائل کارگری دائما مد نظر داشته است. این موضوع از گفتههای آمده در متن نیز قابل دریافت است.