با انتخاب حسن روحانی به ریاست‌جمهوری، تحرکات جدیدی در میان معلمان و تشکل‌های صنفی آنان نیز آغاز گشته است. این تحرکات قبل از هر چیز در انتشار نامه‌ها، پیام‌ها و بیانیه‌های مختلف تشکل‌ها و

در فضای وهم آلود دولت “تدبیر و امید” و در فضایی که نگاه ها عمدتا با ذهنیتی خوش باورانه به سمت تاکتیک “نرمش قهرمانانه” مورد نظر حکومت اسلامی جلب شده اند، انتشار افزایش قیمت یازده قلم از مواد

یاداشت سیاسی- مقامات دولتی آمریکا و روسیه، توافق بر سر نابودی سلاح‌های شیمیایی در سوریه را به‌عنوان آغازی برای پایان جنگ داخلی در این کشور اعلام کردند، جنگی که با دخالت نیروهای خارجی از جمله این

یادداشت سیاسی- حوادث ناشی از کار در ایران در حالی هر سال سیر صعودی می‌یابد که در مجموع این حوادث در جهان در حال کاهش هستند. در روزهای گذشته دفتر آمار و محاسبات اقتصادی و اجتماعی سازمان تامین

هیچ‌گاه سفر روسای جمهور حکومت اسلامی به نیویورک و شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل، تا این اندازه انعکاس خبری نیافته بود. حتا سفر اول خاتمی با پیشنهاد گفت‌وگوی تمدن‌ها و یا احمدی‌نژاد با “هاله‌ی

علی خامنه‌ای رهبر حکومت اسلامی روز ٢۶ شهریور ٩٢ در جمع سران و فرماندهان سپاه پاسداران، بار دیگر در مورد سیاست خارجی جمهوری اسلامی به اظهار نظر پرداخت. وی که تا چندی پیش هرگونه مذاکره با آمریکا بر

بیکاری در ایران ابعادِ حیرت‌آوری به خود گرفته است. در یک صد سالِ اخیر، هیچگاه همچون امروز، بیکاری در چنین ابعادی سابقه نداشته است. میلیون‌ها تن از مردم ایران بیکارند و هر روز صدها و هر ماه هزاران

یادداشت سیاسی- حسن روحانی با تایید شورای نگهبان و با تکیه بر توهم پراکنی تبلیغاتی خود در مناظره های تلویزیونی توانست بر صندلی ریاست جمهوری رژیم بنشیند. یکی از وعده های معین روحانی در روزهای پیش

یادداشت سیاسی- روز شنبه ۳۰ شهریور سنگفرش خیابان های شهر “داکا” پایتخت بنگلادش در زیر گام های سترگ کارگران صنایع نساجی این کشور به لرزه درآمد. در نخستین روز اعتصاب ۵۰ هزار نفر از کارگران معترض ۲۰۰

وزرای خارجه روسیه و آمریکا در پی سه روز مذاکرات در ژنو اعلام نمودند که در مورد نابودی سلاح‌های شیمیایی رژیم بشار اسد در سوریه به توافق رسیده‌اند. ظاهرا قرار است سوریه ظرف یک هفته فهرستی از