موج جنبش های توده ای و انقلابی که از اوایل سال جاری میلادی نخست کشورهای عرب شمال آفریقا – تونس و مصر – را درنوردید و سپس به یمن و بحرین در حاشیه خلیج فارس رسید، آن گاه در لیبی دنبال شد، اکنون به

رفقای کارگر! درود وتبریک به مناسبت اول ماه مه ! اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز همبستگی کارگران سراسر جهان بار دیگر فرا می‌رسد. روزی که در یاد بود کارگران شیکاگو، در سال ١٨٩٠ توسط انجمن

جنبش کارگری جهان، در پی یک سال نبردهای طبقاتی پردامنه، بار دیگر در آستانه‌ی اول ماه مه، روز جهانی همبستگی کارگران قرار گرفته است. در فاصله یک سالی که از اول ماه مه پیشین می‌گذرد، اتفاقات بس مهمی

در طی حدود یک قرنی که روز اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگر و روز همبستگی بین‌المللی کارگران، در میان کارگران ایران راه یافته و شناخته شده است، طبقه کارگر ایران نیز به عنوان گردانی از ارتش

با نگاهی اجمالی به وضعیت طبقه کارگر ایران طی یک سال گذشته، به روشنی می توان دریافت که شرایط زندگی کارگران باز هم وخیم تر، شرایط کاری شان دشوارتر و وضعیت شغلی شان، نا امن تر از سال های گذشته بوده

بحران سیاسی – اجتماعی که کشور ساحل عاج را از مدت ها پیش فراگرفته بود با انتخابات ریاست جمهوری ماه نوامبر ۲۰۱۰ شدت گرفت و دو رقیب آن با صف آرایی نظامی در برابر یکدیگر این کشور را وارد یک جنگ داخلی

ر پی اعلام روزجمعه ٢۶ فروردین به عنوان “روز خشم” از سوی برخی گروه‌های محلی در اهواز ، درگیری‌هایی در برخی مناطق این شهر بین نیروهای سرکوب رژیم و معترضان روی داد که براساس برخی از اخبار منتشره طی

کارگران پتروشیمی بندرامام از روز شنبه بیستم فروردین ماه، بار دیگر دست به اعتصاب زده و هم‌چنان در اعتصاب بسر می‌برند. روز یکشنبه ٢١ فروردین‌ماه، بیش از ٢٠٠٠ کارگر با تجمع در برابر دفتر مرکزی این

با آغاز تعطیلات نوروزی، کشمکش و نزاع لفظی میان “اصول گرایان” که در آستانه سال ۹۰ برسرِ نحوۀ برخورد به نوروز و جشن‌های نوروزی حاد شده بود، فروکش نمود. محمود احمدی نژاد در ادامه سیاست‌های پیشین خود

در پی تحولات منطقه خاورمیانه و شروع مجدد اعتراضات خیابانی توده های مردم ایران در ٢۵ بهمن ١٣٨٩، سران رژیم حاکم بر ایران در موقعیت سیاسی دشوارتری قرار گرفته اند. با بروز تغییر و تحولات سیاسی در