کارگران بپاخیزید- راهی جز تشدید مبارزه برای افرایش دستمزد و توقف اخراج‌ها وجود ندارد

شرایط زندگی کارگران به نقطه فاجعه باری سقوط کرده است. در نتیجه بحران اقتصادی و سیاست‌های ضدکارگری رژیم، خصوصی سازی، آزاد سازی قیمت‌ها و سیاست خارجی ماجراجویانه‌ای که ثمره‌اش برای طبقه کارگر و

هیچ تفاوتی نمی‏کند

هرکجا که باشد برای من یکسان است: دراسکله سی‏یرالئون درپنبه زارهای آلاباما درمعادن الماس کیمبرلی در تپه های قهوه زار هائیتی در موزستان‏های برکلی در خیابان های هارلم در شهرهای مراکش و طرابلس سیاه

تشدید آپارتاید جنسی

جمهوری اسلامی دامنه‌ی سیاست فاشیستی تبعیض جنسیتی علیه زنان را با محروم ساختن آن‌ها از ادامه تحصیل در بسیاری از رشته‌های دانشگاهی در سال جدید وسعت داده است. آن‌چه که در مطبوعات رژیم از آن به عنوان

دست‌های خونین جمهوری اسلامی در زلزله آذربایجان

در نقطه‌ مقابل حکومت‌هایی که برخاسته از اراده و خواست توده‌ها هستند، یکی از ویژگی‌های حکومت‌های ضد مردمی، ترس و وحشت دائمی آن‌ها از به زیر سوال رفتن اقتدار آن‌ها نزد توده‌هاست. این موضوع آن‌قدر

شکست های دیپلماتیک پیاپی جمهوری اسلامی

رژیم جمهوری اسلامی در داخل ایران با مشت آهنین وبگیر وببند حکومت می کند و مدت هاست که فاقد پایگاه توده ای و مردمی است. اکنون طرفداران رژیم به مشتی از مفت خورهای دستگاه روحانیت و اعضای بلندپایه