زندانی سیاسی آزاد باید گردد کارگر زندانی آزاد باید گردد فراخوان به شرکت در اکسیون جهانی در روز 20 آوریل اعتراض به دستگیری و حکم زندان برای فعالان کارگری در ایران شنبه، ساعت 15 تا 18 در فرانکفورت،

با گسترش مبارزات و اعتراضات کارگری، جمهوری اسلامی بر دامنه سرکوب و پیگرد فعالین کارگری افزوده و در اواخر اسفند ماه  ۱۳۹۱ و پیش از نوروز، شماری از فعالینی را که برای ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری

سال ٩٢ سال سرنوشت سازی برای طبقه کارگر ایران است. سالی که در عرصه سیاسی نوروزش با دستگیری تعدادی از فعالان کارگری در روزهای پایانی اسفند ماه گذشته “نو” شد و در عرصه اقتصادی نیز، با تعیین یک حداقل

سه‌شنبه ۵ مارس، رفیق مجید پس از سال‌ها جدال با بیماری و به رغم جراحی‌های متعدد، زندگی را بدرود گفت. رفیق مجید بیش از ۴۰ سال از عمرش را در مبارزه برای استقرار جامعه‌ای عاری از هر گونه ستم و

هر روز که می گذرد زندگی بر کارگران سخت تر می شود. گرانی بیداد می کند. تورم، افسار گسیخته به پیش می تازد. عرصه بر کارگران آنچنان تنگ شده است که هم اینک برای بقای خود مبارزه کنند. نجات از  این

“سیاست خارجی هر دولتی، پیوندی ناگسستنی با سیاست داخلی آن دارد. به بیانی دقیق‌تر، سیاست خارجی، ادامه و بسط سیاست داخلی یک دولت به ورای مرزهای آن کشور و مناسبات با دولت‌ها و کشورهای دیگر است. لذا

با تمام پیشرفتی که بشریت در تاریخ هزاران ساله خود داشته و دارد، تاریخ واقعی انسان هنوز آغاز نشده است. بر آن‌چه که تاکنون رخ داده صرفاً می‌توان مقدمه، یا پیش‌تاریخ انسان نام نهاد. چرا که هنوز

“در صبح ۱۸ مارس، پاريس با صدای رعد آسای “زنده باد کمون” از خواب بيدار شد…  پرولترهای پاريس، در ميان ضعف‌ها و خيانت‌های طبقات حاکمه دريافتند که ساعت عمل برای نجات اوضاع از راه به دست گرفتن اداره

هشت مارس روز جهانی زن، روز مبارزه علیه هر گونه ستم، تبعیض و نابرابری جنسی‌ست. هشت مارس روز خروش و جوشش زنانی‌ست که رنج دوران را بر چهره دارند. روزی که غریو فریاد “رهایی زن ممکن است” جهان را تسخیر

یکی از محورهای اصلی سیاست خارجی جمهوری اسلامی دخالت آشکار و موثر این رژیم در بیرون از مرزهای ایران است. این سیاست رژیم، از همان نخستین روزهای شکل گیری جمهوری اسلامی تحت عنوان صدور انقلاب شروع شد