روز گذشته جمعی از مردم اهواز در اعتراض به بیتفاوتی دولت در برخورد با مشکل “ریزگردها” و با شعارهایی همچون “هوای پاک حق مسلم ماست” و “خوزستان درگذشت” در برابر استانداری خوزستان تجمع کردند. این
با تجمعات اعتراضی و سه اعتصاب سراسری معلمان در فاصله ۳۰ دی تا دهم اسفند، جنبش اعتراضی این قشر زحمتکش و محروم جامعه وارد مرحله جدیدی گشته است. اعتراضاتی که علاوه بر مناطق تهران و شهرهایی چون
رفقای گرامی، صمیمانهترین تبریکات ما را به مناسبت ۲۶ بهمن، سالروز اعلام فعالیت علنی کومهله (سازمان کردستان حزب کمونیست ایران) بپذیرید. رفقا، سال گذشته میلادی، از جمله سالهای فاجعهبار در تاریخ
در تاریخ مبارزاتی ۴۴ ساله سازمان ما، اگرچه عنصر از خودگذشتگی، ایثار، مقاومت و پایداری رفقای جانفشان مان در لحظه لحظه این سال های سپری شده تبلوری عینی داشته و دارد، اما، در این میان، روزهایی بوده
“ما انقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم” این فریاد زنانی بود که در ۱۷ اسفند ۱۳۵۷ (۸ مارس ۱۹۷۹)، روز جهانی زن، به خیابانها ریختند تا به فرمان حجاب اسلامی خمینی اعتراض کنند. اگر آن زمان خمینی نتوانست
تعیین حداقل دستمزد کارگران برای سال ۹۴ اگر نگوییم مهمترین، حداقل یکی از مهمترین مسائل این روزهای طبقه کارگر ایران است. در گذشتهی نهچندان دور این موضوع اهمیتامروزی خود را نداشت. به دو دلیل:
بار دیگر نظام سرمایهداری در عسلویه فاجعه آفرید. اتوبوسی که قرار بود کارگران را ۵ صبح به محل کار برساند، به اتوبوس مرگ کارگران تبدیل شد. براساس گزارش خبرگزاریهای دولتی ساعت ۵ و ۴۰ دقیقه صبح
سیوشش سال پس از قیام قهرمانانهی کارگران و زحمتکشان ایران برای “کار– مسکن –آزادی”، مقامات حکومتی وقیحانه مردم را به خوردن یک وعده غذا در روز فرا میخوانند. آن هم مردمی را که اکثریت بزرگ آنها در
با یاد قهرمانان سیاهکل و به یاد تمام جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم موضوعی که قرار است من در این مراسم پیرامون آن صحبت کنم، اشکال سازماندهی و تاکتیک است، ارتباط پیدا میکند با بحث دیگری در
کانادا- ونکور لاکومه ۵۰دلار نرگس ۱۰دلار نفیسه ناصری ۲۰دلار دمکراسی شورائی ۱ ۱۰۰دلار دمکراسی شورائی ۲ ۱۰۰دلار زنده باد سوسیالیسم ۳۰ دلار ر. احمد زیبرم ۳۰ دلار ر. بهمن آژنگ ۲۵ دلار ر. فرهاد سلیمانی
نظرات شما