جنبش کارگری ایران در سال ۹۱ چه به لحاظ تشدید محدودیت‌ها و فشارهای سیاسی و چه به ویژه از لحاظ شرایط کار و وضعیت وخامت‌بار اقتصادی و معیشتیِ تحمیلی بر کارگران، با شرایط دشوارتری نسبت به سال‌های

مبارزه طبقاتی پرولتاریا در مقیاس جهانی، پیوسته دامنه و ژرفای بیش‌تری به خود می گیرد. در حالی که بحران اقتصادی جهانی هم‌چنان ادامه دارد و بورژوازی بین‌المللی می‌کوشد بار این بحران را هر چه بیش‌تر

با آغاز سال جدید، اقتصاد بحران زده‌ی کشور بار دیگر با موج جدیدی از گرانی کالاهای ضروری مردم زنگ‌ها را به‌صدا درآورد و این سوال را در برابر مردم نگران از گرانی، تورم و بیکاری قرار داد که دیگر چه

یادداشت سیاسی- گزارش تازه ی سازمان عفو بین الملل که روز ٢٠ فروردین ١٣٩٢ منتشر شد حاکی از آن است که  چین، ایران، عراق، عربستان سعودی و ایالات متحده ی آمریکا پنج کشوری هستند که به ترتیب مقام اول تا

رفقای کارگر! اول ماه مه روز اتحاد و همبستگی بین المللی کارگران فرا رسیده است. روزی که کارگران جهان  دست در دست هم، وحدت طبقاتی و یگانگی مبارزاتی شان را علیه استثمار و تمامی نابرابری ها، اجبارها،

یادداشت سیاسی- هیئت نمایندگی دولت جمهوری اسلامی به ریاست سعید جلیلی، دبیر شورای امنیت ملی این رژیم برای دومین بار پیاپی به آلماتی در قزاقستان رفت تا با نمایندگان پنج کشور عضو دائمی شورای امنیت

گوبلز، وزیر تبلیغات رژیم فاشیست هیتلری میگفت که یک دروغ بزرگ، ولو رسوا، چنان‌چه پیوسته تکرار گردد، مردم، سرانجام آن را به عنوان حقیقت باور می‌کنند. حقیقت، دشمن ابدی دروغ است و از این‌رو بزرگ‌ترین

بیش از یکسال پیش تکاپوی جدیدی برای گردهم آمدن نیروهایی که خود را درون جنبش کارگری و کمونیستی ایران تعریف می‌کنند آغاز گردید. این تکاپو که ابتدا از نشست‌های عموما غیرحضوری نمایندگان چند جریان

نامه رسمی سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه در دوم بهمن ۹۱ به فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل (I.T.F) پيرامون برکناری منصور اسالو از رياست هيئت مديرۀ سنديکا، خروج اسالو از ايران

روند تحولات مصر در هفته های اخیر نگرانی های بسیار جدی برای بخش بزرگی از مردم به وجود آورده است که کمی بیش از دو سال پیش به خیابان ها آمدند و با سرنگونی رژیم فاسد حسنی مبارک برای آزادی های سیاسی و