پیام به حزب کمونیست ایران به مناسبت گرامی داشت ۲۶ بهمن، روز کومله

رفقا! گرم‌ترین درود و پیام ما را به مناسبت فرارسیدن ۲۶ بهمن، روز کومله پذیرا باشید. ۲۶ بهمن، روزی است که بخشی از نیروهای رزمنده و پیکارگر کمونیست با اراده‌ای مصمم جهت مبارزه با ناسیونالیسیم و نظم سرمایه‌داری موجود در کنار هم قرار گرفتند و سازمان کومله را بنیان نهادند. بدون شک، این روز نه‌فقط برای شما، که برای ما نیز روز ارج گذاشتن بر بیش از چهار دهه پیکار، رزمندگی، استقامت و فعالیت‌های مبارزاتی پایدار علیه هرگونه استبداد در دوران حکومت خودکامه و مستبد دو نظام پادشاهی و اسلامی است. روزی که صدای کارگران، زنان ستمدیده و دهقانان زحمتکش کردستان، پژواکی پرطنین در یادمان این روز پیداکرده است. صدایی که لازم است با مبارزه‌ای پیگیر علیه ناسیونالیسم و گسترش رزم طبقاتی به فراسوی جغرافیای کردستان انقلابی  کشیده شود. صدایی که شما رفقا، با گام‌های محکمی که  در این مسیر برداشته‌اید، یقیناً در پاسخگویی به این ضرورت تاریخی انعکاس خواهد یافت.

رفقای کومله و حزب کمونیست ایران! لازم به یادآوری نیست، همکاری مشترک و رفیقانه ما و شما، همراه با دیگر نیروهای چپ و کمونیست در “شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست” می‌تواند به سهم تلاشی که تاکنون صورت گرفته است، گامی ارزنده در راستای پاسخگویی به اهداف انقلابی طبقه کارگر در مسیر سراسری شدن این جنبش باشد.  ضرورتی که اکنون بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود و لازم است مجموعه احزاب، سازمان‌ها و نیروهای چپ و کمونیست با درک این ضرورت تاریخی گام‌های عملی محکم‌تری جهت غلبه بر پراکندگی جنبش کمونیستی ایران در داخل و خارج بردارند.

با تشکر از دعوتتان و آرزوی پیروزی برایتان!

کمیته اجرایی سازمان فدائیان (اقلیت)

۱۱ فوریه ۲۰۲۳ برابر با ۲۲ بهمن ۱۴۰۱

متن کامل نشریه کار شماره ۱۰۰۸  در فرمت پی دی اف:

پیام هسته اقلیت به سازمان فدائیان (اقلیت)

رفقای گرامی!

گرامیداشت سالروز سیاهکل را به شما و فعالین جنبش کمونیستی تبریک می‌گوئیم. سیاهکل و بنیانگذاران جنبش انقلابی فدایی سنت مبارزاتی معینی را بجای‌گذاشتند که در تاریخ جتبش کمونیستی ایران کم‌نظیر بوده است. بعد از گذشت بیش از ۵ دهه‌ از ۱۹ بهمن۱۳۴۹، نسل‌ جوان کمونیست و انقلابی امروز نیز از  جنبش انقلابی فدایی و بنیانگزاران آن تجلیل کرده و یاد آنها و سنت مبارزاتی‌شان را گرامی می‌دارد. سیاهکل نه تنها برشی انقلابی از گروه‌بندی های‌ سیاسی زمانه خود بود، بلکه با نقد انجماد فکری و عملی،  گسترش خلاقیت و انطباق نظر و عمل به ژرفای سنت انقلابی و پیشه کردن صداقت و نوجویی به جلب اعتماد توده‌های مردم و مبارزین جنبش کمونیستی کمک نمود. یعنی آنچه که در شرایط کنونی، جنبش کمونیستی و انقلابی  سخت به آن نیازمند است.

برگزاری سالروز سیاهکل  مصادف است با برآمد جنبش انقلابی در ایران. در این شرایط پر تپش نیروهای چپ و کمونیست بیشتر از هر دوره‌ای نیازمند کاربست سنت انقلابی سیاهکل برای مداخله خلاقانه  در جنبش و جلب اعتماد توده‌های مردم کارگر و زحمتکش و همگرایی آنها در راستای تحقق آرمان‌های جنبش کمونیستی است.

با آرزوی بهترین ها

هسته اقلیت

بهمن ماه ۱۴۰۱/فوریه ۲۰۲۳

متن کامل نشریه کار شماره ۱۰۰۸  در فرمت پی دی اف:

پیام به سازمان فدائیان (اقلیت) به مناسبت پنجاه و دومین سالگرد سیاهکل

رفقا بزرگداشت فداکاری و از خودگذشتگی گروهی از جوانان آگاه و کمونیست در ۱۹ بهمن ۱۳۴۹ در سیاهکل، در شرایطی که رژیم دیکتاتوری پهلوی، با اختناق و سرکوب، میلیونها تن از مردم ایران را به اسارت گرفته بود، بدون تردید نقطه عطفی در جنبش انقلابی و بخشی جدا ناشدنی از رزم نسل پیشاهنگ جامعه بود. رویداد سیاهکل، الگویی درخشان برای هزاران مبارز آن دوران بود که در سازمان چریک های فدایی به مبارزه پرداختند و متأسفانه برخی از آن‌ها جان باختند! ما یاد و خاطرۀ این عزیزان و قیام سیاهکل را گرامی می‌داریم.

رفقا! ما سازمان فدائیان (اقلیت) را صاحب اصلی و سکاندار سنت های انقلابی و اهداف و آرمانهای بزرگ سوسیالیستی حماسه آفرینان سیاهکل می دانیم. سازمان فدائیان (اقلیت) علیرغم چرخش های راستی که به بعد از قیام 57 در درون سازمان چریک های فدایی خلق به وقوع پبوست، به آرمان های انقلابی و کمونیستی اش وفادار ماند و پیگیرانه در راه تحقق اهداف بزرگ آزادیخواهانه و سوسیالیستی، برپائی یک انقلاب اجتماعی کارگری و استقرار یک حکومت شورایی تلاش نموده و در تمام دورانی که رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی بر سر کار آمده است، از آرمانها و اهداف طبقه کارگر ایران و مطالبات تمام ستمدیدگان ایران دفاع کرده است.

رفقا ما شادمانیم که با سازمان شما در چند سال اخیر همکاری رفیقانه ای را با همراهی دیگر نیروهای چپ و کمونیست در “شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست” در راه پاسخگویی مشترک به تعهدات انقلابی و کمونیستی مان و پیشبرد نیازهای جنبش های اجتماعی در ایران و در راس آنها جنبش کارگری پیش برده ایم و بطور قطع تداوم و گسترش این همکاری ها، همگرایی و روابط عمیق تری بین ما ایجاد کرده و آن را مستحکم تر خواهد ساخت. امیدواریم این همگرایی و همکاری ها الگویی برای گسترش فعالیت های مشترک فی مابین و یاری رسان پیشبرد وظایف و اهداف مبارزه مان در میان فعالین چپ و کمونیست جامعه در داخل کشور و به ویژه در راستای شکل دادن به قطب چپ و کمونیستی باشد.

 

با تشکر از دعوتتان و آرزوی پیروزی!

کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

 دهم فوریه ٢٠٢٣ برابر با ٢١ بهمن ١٤٠١

متن کامل نشریه کار شماره ۱۰۰۸  در فرمت پی دی اف:

پیام سازمان راه کارگر به مناسبت پنجاه و دومین سالگرد قیام سیاهکل

رفقای عزیز

سیاهکل اعلام حضور جنبشی بود سرشار از عشق به توده ها ، جنبش جانفشانی های سترگ برای آزادی و برابری و علیه استبداد و نابرابری ، جنبش شیرزنان و مردان فدایی برای رهایی توده ها در دوره ای تاریک و استبدادزده پس از کودتای آمریکایی بیست و هشت مرداد سی و دو .

گرامیداشت این روز عزیز در شرایطی برگزار میشود که مردمان ایران ، اردوی عظیم کار و زحمت بیش از پنج ماه است که انقلاب نوینی آغاز کرده اند ؛ در تداوم خیزش دی ماه نود وشش و آبان نود و هشت و اعتصابات با شکوه کارگران ، معلمان وبازنشستگان ، آن هم با دستان خالی ، اما با جسارت و اراده ای با شکوه دربرابر حکومت فاشیست تا دندان مسلح و سرکوب گر!

انقلابی که در پی قتل عمد دولتی ژینا « مهسا امینی » ، و با محوریت شعار ژن ژیان ئازادی آغاز شده و همچنان با افت و خیز ادامه دارد و در این نبرد نابرابر تا کنون بیش از ششصد جان شیفته – عموما نوجوان و جوان – با شقاوت بی حد و حصر توسط رژیم فاشیست اسلامی به خاک افتاده اند و رژیم انسان ستیز بیش از بیست هزار نفر را بازداشت یا ربوده است که اکثریت آنان زیر وحشیانه ترین شکنجه ها قرار دارند . انقلابی که در همان چند روز اولیه ، به سرعت مرزها را در نوردید و خود را در دل و ذهن بیشمار مردمان جهان ، بخصوص زنان و جوانان جای داد و شعار : زن زندگی آزادی جهانی شد .

رفقای عزیز

آن عزیزان ، آن قهرمانان سیاهکل خونین بر سر آرمانهای شریف و انقلابی شان ، جان بر سر پیمان نهادند و در راه سرخ و با شکوه سر باختند.

اما انقلاب بهمن نشان داد که بدون خود سازمانیابی طبقه کارگر و متحدین اش یعنی « اکثریت عظیم » ؛ انقلاب را ضد انقلاب مصادره و انقلابیون را سرکوب خواهد کرد. جانفشانی های سترگ تنها در این مسیر است که کارآیی خود را برای پیروزی انقلاب متبلور خواهد کرد و این « موتور بزرگ » جنبش انقلابی اردوی بی شمار کار و زحمت است که می تواند حاکمیت سرمایه داری و استبداد را به زانو درآورد و لاغیر!

رفقای عزیز

اکنون که پنجاه و دومین سالگرد حماسه سیاهکل را گرامی میداریم ، بار دیگر با صدها جانباخته چپ و کمونیست آزادی خواه ایران در دوره پنجاه ساله حکومت پهلوی ( پدر و پسر ) و نیز هزاران جانباخته راه آزادی و برابری در طول چهار دهه حیات رژیم خونخوار مذهبی و سرمایه داری اسلامی ، پیمان می بندیم که تا آخرین نفس با درسگیری ازتوانایی ها و هوشمندی ها ، شکستها و اشتباهات گذشته ؛ پرچم پر افتخار مبارزه برای آزادی و سوسیالیسم را بر زمین نگذاریم و همه توش و توان خود را بکار گیریم تا مانع مصادره انقلاب با شکوه جاری توسط ضد انقلاب داخلی و خارجی شویم .

گرامی باد یاد رفقای عزیز ما ، جانباخته گان حماسه سیاهکل

سرنگون باد رژیم مذهبی و سرمایه داری حاکم

پردوام و پیروز باد انقلاب نوین جاری

زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم

 

کمیته مرکزی سازمان راه کارگر

www.rahkargar.com

متن کامل نشریه کار شماره ۱۰۰۸  در فرمت پی دی اف:

اطلاعیه در رابطه با پیوستن اتحاد سوسیالیستی کارگری به شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در راستای سیاست گسترش  و همکاری بیشتر با نیروهای سیاسی چپ و کمونیست،با چند نیرو و از جمله با رفقای اتحاد سوسیالیستی وارد پروسه ای از بحث و گفتگو  شد که نتیجه آن طبق توافق طرفین وبر اساس اطلاعیه ای که این رفقا منتشر کرده اند ،پیوستن آنها به شورای همکاری است .

پیوستن اتحاد سوسیالیستی به شورای همکاری در شرایطی که نیاز جنبش انقلابی جاری و مبارزه طبقه کارگر ،همکاری کلیه نیروهای چپ و کمونیست را می طلبد، گامی است مسئولانه در راستای پاسخ به این نیاز و بدون شک به پیشبرد بهتر فعالیت های شورا یاری می رساند.

ما از این تصمیم و اقدام رفقای اتحاد سوسیالیستی استقبال می کنیم و امیدواریم که در ادامه فعالیتهای مشترکمان شاهد همگرایی و همکاری بیشتر نیروهای چپ و کمونیست در راستای تقویت قطب چپ و سوسیالیستی در اوضاع خطیر سیاسی کنونی باشیم.

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

۱۰ فوریه۲۰۲۳

پیام روابط عموی سازمان اتحادفدائیان کمونیست

بادرود به  رفقای  گرامی

رفقا  ضمن تشکر مجدد از دعوت شما به شرکت درمراسم پنجاه ودومین سالگرد  حماسه سیاهکل  ، باطلاع مبرسانیم که ( بدلیل  کسالت  رفقائی که قراربود  بنمایندگی ازسازمان ما در مراسم  شرکت بکنند )، نتوانستیم درمراسم شرکت بکنیم .بدینوسیله  پنچاهمین سالگرد حماسه سیاهکل را به شما شادباش گفته  و درمبارزه مشترک  برای آزادی وسویالیسم  برایتان آرزوی پیروزی مینمائیم.

روابط عموی  سازمان اتحادفدائیان کمونیست

  ۲۰ بهمن ماه۱۴۰۱

متن کامل نشریه کار شماره ۱۰۰۸  در فرمت پی دی اف:

انقلاب مردم و آقای نیم پهلوی

هوا سرد است. زمین‌های یخ‌بسته راه رفتن را دشوارمی کند. گرچه راه ناهمواراست و سرد، اما ما مردم مصمم همچنان در راهیم. دل‌هایمان گرم است و امیدوار. دست‌هایمان درهم زنجیراست و همگام با اندیشه رهایی از اسارت و بندگی و رسیدن به کار و نان و آزادی گام‌های محکمی برمی‌داریم. بدون خیال‌پردازی‌های غیرواقعی بدون ترس، بدون محاسبات مصلحت‌آمیز. بااینکه معلوممان نیست قدم‌های بعدی چه اندازه دشواراست اما برای رسیدن به پیروزی راهمان را طی می‌کنیم. مبارزه می‌کنیم، گلوله می‌خوریم و مشت بر دهانمان کوبیده می‌شود سرمان را به دیواره‌های خیابان، بر لب جوی می‌کوبند می‌میریم اما تکثیرمی شویم. چراکه نانی بر سفره نداریم. چراکه ما بسیاریم. برای رسیدن به پیروزی طبقه کارگر و مردم زحمت‌کش از پای نمی‌نشینیم. جاروجنجال به راه نمی‌اندازیم. زدوبند نداریم. بدون هیچ گفتگویی ما گرسنگان و ستم دیدگان به قدرت اتحاد و مشت گره‌کرده خودمان متکی هستیم. این‌یکی از خصوصیات انقلاب ماست. مردم ستم دیده همچنان قهرمانانه مبارزه می‌کنند. هم چنان گرسنه‌اند وبی خانمان. زندگی پرتلاطم و بحرانی را که رژیم جنایتکار اسلامی بر آنان تحمیل کرده است را دیگر برنمی‌تابند. بدون شک انقلابی بزرگ را رقم می‌زنند.

درکشمش نیروی انقلاب با ارتجاع اسلامی، ببینیم وضعیت وارث تاج‌وتخت پهلوی از چه قرار است. بهتراست کمی هم از آقای پهلوی بگوییم و بپرسیم. آقای پهلوی نمی‌دانم شما در کدام کاخ به دنیا آمده‌اید؟ ما درهمان خانه‌های گلی و سرد با کور سویی از چراغ‌نفتی گوشه اتاق پا به دنیا گذاشتیم. خانه‌ای که هنوز هم به‌درستی نمی‌دانیم مادر در کجای سفره قرار داشت که همیشه سیر بود. زادگاه ما محله‌ای خاکی بود که جوانان بیکار را به بزهکاری و اعتیاد می‌کشاند و سپس آن‌ها را شرورمی خواندند. به‌راستی شما چه قرابتی با ما مردم کارگر زاده یک‌لاقبا دارید که خودتان را در قامت یک انسان دلسوز ملت جا می‌زنید؟ با کدام گذشته آبرومندی از آزادی سخن می‌گویید؟ صفحات تاریخ زندگی زحمت کشان ایران پر از حسرت و درد و فقر بوده است. تاریخ یک‌عمر زندگی در سایه دیکتاتوری تک‌حزبی شاهنشاهی آزادی به خود ندیده است. ادامه تلخ‌تر آن پس از بیست و دوم بهمن در حاکمیت جنایتکاران جمهوری اسلامی لذت چشیدن یک‌لحظه آزادی را در دل مردمان گذاشته است. به نظر شما مردم زحمت‌کش باتجربه‌های تاریخی که از شما دارند و در سال ۵۷ با قهر انقلابی بساط شاهنشاهی را به قعر تاریک تاریخ فرستادند با شما آشتی خواهند کرد؟ یادتان که نرفته است با چه ثروت هنگفتی از اموال مردم گرسنه از کشور گریختید؟ شاید گمان می‌کنید مردم فراموش کرده‌اند؟ نه مردم ساواک مخوف شاهنشاهی، شکنجه انقلابیون و اعدام‌های جوانان مبارز را ازیاد نبرده‌اند. همچنین ریخت‌وپاش‌های دربار و جشن‌های دو هزار و پانصدساله را که از دست رنج کارگران و زحمت کشان با دست‌ودل‌بازی یک شاه مقتدر برای ارضای امیال خودشیفته خود هزینه می‌کرد را ازیاد نبرده‌اند. در خاطره تاریخ ماندنی است که درهمان ایام جشن‌های پادشاهی، مردم ستم دیده در چه شرایطی زندگی می‌کردند. بدیهی است اگر انکار کنید یا اطلاعی نداشته باشید در کاخی که شما سکونت داشتید همه‌چیز عالی بود. البته شما هم از تاریختان برای مردم بگویید. صفحه‌ای بیاورید که بتوانید به آن استناد کنید و بانگ برآورید که‌ای مردم ما پاک و منزه بوده‌ایم. لطفاً فقط از ساختن یک دانشگاه و چند خط ریل آهن نگویید که آن‌ها لازمه تکامل تاریخی دوران خود بوده‌اند و بیش از این منت بر سر مردم نگذارید. از آزادی آن دوران بگویید. از این بگویید که قبل از بیست و دوم بهمن با ثروت هنگفتی که از اموال مردم زحمتکش به یغما بردید و از کشور گریختید. راستی باآن‌همه ثروت مردم ستمدیده این چهل‌وچند سال خوش گذشته است؟ شما با این پول بادآورده زحمت شکان حتی ادامه تحصیل ندادید. حتی همت نکردید اندکی به دانش خود در زمینه‌های علمی، علوم اقتصادی، علوم سیاسی هنری و یا جامعه‌شناسی بیفزایید و تخصصی کسب کنید. دانشگاه‌هایی که با سرمایه‌هایی که از جیب مردم در جیبتان بود راحت در اختیارتان قرار داشت تا لااقل بتوانید چند کلمه حرف درخور شنیدن داشته باشید. چه کردید؟ غیر از زندگی طفیلی وار چه کرده‌اید؟ چگونه می‌توانید سنگ مردمی را به سینه بزنید البته اگر دغدغه شما مردم باشد که نیست مردمی که سالیان سال است شمارا سرنگون کرده‌اند و از پادشاهی وراثتی شما ابراز بیزاری کرده‌اند. اکنون با چه طرح و ایده‌ای در قامت یک سلطنت‌طلب جلوی صف آزادی خواهان می‌ایستید و با چه رویی می‌توانید خودتان را در کنار مردم بدانید؟ آیا می‌خواهید پول زحمت کشان را به کشور برگردانید؟ یا نسبت به اعمال سبعانه اجداد دیکتاتورتان و تاراج اموال کشور طلب پوزش از مردم ستمدیده دارید؟ یا خیال دارید به همان سبک و سیاق گذشته با دنباله‌روی اجدادتان از قداره‌کش‌هایتان یاری بطلبید؟ یا با خواندن نماز پشت سر سپاه و ارتش از مردم طلب تاج‌وتخت می‌کنید؟ البته پول‌دارید رسانه‌های وابسته در اختیاردارید اما مردم را نه. مردم را ندارید. اما نکته مهم اینجاست که انقلاب مردم نمایش نیست که بتوان با چند هنرپیشه و مجری به سرانجام رساند. ای‌کاش به‌جای این‌همه ادعای سیاستمداری کمی سواد سیاسی داشتید. لازم است بدانید افرادی که دوروبرتان دارید هیچ‌یک مورد تائید کارگران و مردم زحمت‌کش ایران نیستند و خواسته‌هایشان در قد و اندازه حقوق ازدست‌رفته مردم انقلابی نیست. خصوصیت دیگری که باید بدان اشاره کرد این است که انقلاب کارگران و زحمتکشان اهداف معین و مشخص خودش را دارد و از چهارچوب هدفمندی برخورداراست. همانند شما از”تا چه پیش آید” رهنمود نمی‌گیرد. خواست کارگران و مردم زحمت‌کش با کوله باری از تجربیات سال‌های درد، رنج و ستمی که بردوش می‌کشند کمتر از حکومت شورایی که در آن خود سهیم سرنوشت خود باشند نیست. آنچه مردم در شعارهایشان فریاد می‌زنند مغایر باسلیقه شما سلطنت‌طلبان سرمایه‌دار است. در حکومت‌های سلطنتی اصولاً مردم جایی ندارند و پادشاه خداوندگار مردم است. با این اوصاف شما و اندک طرفداران معلوم‌الحالتان نه در کنار مردم بلکه کاملاً در مقابل مردم ایستاده‌اید. که این البته در ماهیت انقلاب مردم هیچ‌گونه تأثیری نخواهد داشت. مردم برای به دست آوردن کارونان و آزادی تمام مرتجعین تاریخ را کنار خواهند راند. دوران استبداد و خودکامگی سلطنت به پایان رسیده است و شما آقای پهلوی خودتان را به خواب خرگوشی زده‌اید. بیدار شوید و به شعارهای مردم در خیابان گوش دهید که می‌گویند: مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر.

مستحکم باد اتحاد کارگران و زحمت کشان- نابود باد رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی

برقرار باد حکومت شورایی

کار، نان، آزادی – حکومت شورایی

۲۲ بهمن ۱۴۰۱

کنش‌یار

زلزله‌های ویرانگر از خوی تا ترکیه و سوریه! پیام شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

 

زلزله‌های ویرانگر از خوی تا ترکیه و سوریه!

پیام شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

 

روز دوشنبه دو زمین‌لرزه شدید با قدرت هفت و نیم ریشتر مناطق وسیعی از جنوب ترکیه و شمال غرب سوریه را لرزاند و سبب خسارات و تلفات بسیاری شده است. این زمین‌لرزه در ایران، عراق و لبنان نیز احساس شد. بر طبق گزارشات اولیه، تاکنون حدود ده هزار نفر کشته و ده‌ها هزار نفر مجروح و مصدوم شده‌اند و آمار تلفات، ساعت‌به‌ساعت در حال افزایش است.

رژیم ترکیه از جامعه جهانی تقاضای کمک فوری کرده و تاکنون حدود هفتاد کشور و بیست نهاد بین‌المللی به آن پاسخ مثبت داده‌اند.

یکی از مناطق به‌شدت آسیب‌دیده در سوریه، بخش‌هایی است که تحت کنترل مخالفین جهادیست دولت سوریه است. به گزارش سازمان‌های امدادرسانی سازمان ملل، این گروه مخالفین مانع ورود امدادرسانان به این منطقه هستند که طی جنگ داخلی ده‌ساله با رژیم بشار اسد دچار ویرانی‌های عظیم و فقر و فلاکت بسیار شده‌اند و این زمین‌لرزه وضعیت مردم ساکن این مناطق را بسیار اسفبارتر کرده است و عملاً از امدادرسانی و کمک‌های بین‌المللی خبری نیست.

حدود دو هفته پیش نیز زمین‌لرزه‌ای به قدرت شش ریشتر شهر خوی و مناطق اطراف را لرزاند و هزاران نفر از مردم این منطقه را در سرمای شدید زمستان، بی‌خانمان کرد. درماندگی کامل رژیم اسلامی در امدادرسانی فوری به زلزله‌زدگان خوی، صدای اعتراض مردم این منطقه و کل مردم ایران را برانگیخت. این رژیم درمانده حتی موانع بسیاری برای جلوگیری از ارسال کمک‌های مستقل مردمی ایجاد نمود و به‌جای گسیل نیروهای امدادگر و ایجاد سرپناه و تهیه وسایل گرمازا و کمک‌های غذایی و بهداشتی وسیع، یگان ویژه ضد شورش را عازم منطقه نمود و برای متفرق کردن مردم معترض از ماشین آب‌پاش استفاده کرد. بااین‌همه و با وقاحت ادعا می‌کند که در روزهای اخیر کمک‌های زیادی به ترکیه و سوریه فرستاده است.

فجایع ناشی از وقوع زمین‌لرزه در ایران و ترکیه و سوریه و … بار دیگر نشان می‌دهد که رژیم‌های سرمایه‌داری و ارتجاعی، اهمیتی به حفظ جان مردمان خود نمی‌دهند.

بشر اگر چه تاکنون قادر به جلوگیری از وقوع رویدادهای طبیعی مثل زمین‌لرزه نشده است، اما قادر بوده و هست که با رعایت استاندارهای ساختمان‌سازی و مقاوم‌سازی آن‌ها در برابر زمین‌لرزه‌های شدید، جلوی ویرانی و مهم‌تر از آن جلوی تلفات انسانی وسیع را بگیرد. اما شرکت‌های ساختمان‌سازی و بورژوازی مسکن در راستای کسب حداکثر سود و کاهش هزینه‌ها، سعی می‌کنند به شیوه‌های مختلف از رعایت استانداردهای ایمنی طفره بروند و در این میان، رژیم‌های ارتجاعی و بوروکراسی دولتی فاسد و رشوه‌گیر نیز در خدمت آن‌هاست تا با جان و مال میلیون‌ها انسان بازی کنند.

ضمن اینکه خرافات مذهبی نظیر اینکه زمین‌لرزه “مشیت و آزمون الهی” است و غیره نیز به مدد رژیم‌های ضد مردمی و ارتجاعی می‌آید تا بی‌عرضگی و درماندگی خود را برای حفظ جان شهروندان توجیه کنند.

پیشرفت‌های علمی در امر ساختمان‌سازی در شماری از کشورها، نشان داده که می‌توان ساختمان‌هایی بنا نمود که به‌راحتی بتوانند زمین‌لرزه‌ای با قدرت ده ریشتر را نیز تحمل کنند. بنابراین اگر جلوی زمین‌لرزه را نمی‌توان گرفت، جلوی خسارات و فجایع انسانی ناشی از آن را می‌توان گرفت و این بدون مبارزه با سود پرستی نظام سرمایه و دولت‌های فاسد پشتیبان آن‌ها میسر نیست.

ما ضمن تأکید بر این حقیقت و ضرورت تشدید مبارزه با مافیای مسکن و بوروکراسی فاسد، معتقدیم آنچه اکنون میلیون‌ها زلزله‌زده در ترکیه و سوریه و از جمله خوی نیاز دارند، گسیل وسیع کمک‌های غذایی و بهداشتی، تأمین سرپناه برای مردم آواره و زلزله‌زده و اعزام فوری امدادگران آموزش‌دیده از سراسر جهان است تا بتوانند هزاران نفری را که در زیر آوار گیرکرده‌اند نجات دهند.

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست، ضمن همدردی عمیق با خانواده‌های قربانیان زلزله‌های اخیر، خواهان همبستگی جهانی برای کمک به مردم زلزله‌زده است که میلیون‌ها نفر از آن‌ها به کمک‌های فوری نیاز دارند. بدون ارسال کمک‌های فوری و گسترده، تراژدی هولناکی در انتظار مردمان این مناطق خواهد بود.

سرنگون باد رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی

زنده‌باد آزادی! زنده‌باد سوسیالیسم!

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

۱۹ بهمن ۱۴۰۱ – ۸ فوریه ۲۰۲۳

امضا: اتحاد فدائیان کمونیست، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری – حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان(اقلیت) و هسته اقلیت

یادمان ۵۲ امین سالگرد حماسه آفرینان سیاهکل در  استکهلم

نغمه در نغمه خون

غلغله زد تندر شد

شد زمین رنگ دگر

رنگ زمان دیگر شد

 

چشم هر اختر پوینده

که در خون می‌گشت

برق خشمی زد و

بر گرده شب خنجر شد

 

آن دلاور که قفس با

با گل خون می‌آراست

لب آتشزنه آمد

سخن اش آذر شد

 

کمیته خارج از کشور سازمان فدائیان (اقلیت) برگزار می‌کند

یادمان ۵۲ امین سالگرد حماسه آفرینان سیاهکل در  استکهلم

سخنران: توکل ( موقعیت جنبش انقلابی و وظایف ما)

شعر خوانی: عباس سماکار

ترانه سرودهای انقلابی: خواننده: نغمه کوهستانی – گیتار: حسین گردین و میلاد آزادپور

زمان: جمعه ۱۰ فوریه از ساعت ۱۸ تا ۲۱

مکان: استکهلم- هوسبی (سالن اجتماعات هوسبی ترف)

کمیته خارج از کشور سازمان فدائیان (اقلیت)

 

نعره‌ی ببرهای عاشق ایذه

مبارزان مسلح ایذه چه کسانی بودند؟

هم‌زمان با چهلم حسین سعیدی و محمود احمدی، چریک‌های شهید ایذه، از شکل‌گیری و مراحل اعتلای مبارزه‌ی گروهی در ایذه می‌خوانیم که از چند سال پیش در این شهر و مناطق اطراف آن شکل گرفت، مبارزه کرد و در تهاجم وحشیانه و پُرشمار نیروهای سرکوب به «روستای پَرسیلا» در بیست و نهم آذر، دو چهره‌ی شاخص خودش را از دست داد. در این متن می‌خوانیم که چرا به‌رغم تبلیغات پر سر و صدای حکومتی و زوزه‌های «پایان ماجرا»، شهادت چریک‌های ایذه و بازداشت مجاهد (عباس) کورکور به هیچ ماجرایی خاتمه نداده بلکه «ماجرا» تازه آغاز شده است. در فلاخن دویست و بیست و پنجم به ایذه‌ی دی‌ماه نود و شش بازمی‌گردیم، به دقایق فتح شهر توسط مردم و سرکوب متعاقب آن و نقش این شهر در تمامی قیام‌های سال‌های گذشته، به نادیده گرفته شدن ستم اتنیکی به خلق لُر و به‌طور ویژه لّرهای بختیاری ایذه و به پیوندهای بالقوه و بالفعل مبارزه‌ی خلق تحت ستم با مبارزه‌ی طبقاتی. برای فهمیدن ریشه‌ی انواع ستم و هم‌چنین اشکال نوین مبارزه در ایذه به تاریخ بازمی‌گردیم: به یکجانشین‌سازی اجباری عشایر در دوران پهلوی اول، تبعات مادی آن در فرودست‌سازی و فقیرسازی عشایر لر بختیاری و منشوری از انواع جنایت‌های سعب علیه این مردم، به ایجاد فرمالیته‌ی شهر ایذه در دوران پهلوی دوم، شهر کارگران مهاجر و حاشیه‌نشین در شهرهای دیگر و تبعیدگاه غیرقابل سکونتی برای حاکمان، به «اصلاحات ارضی» و نتایج عینی آن در زندگی عشایرِ به زور کشاورزشده، به سیاست‌های مرگبار توسعه و سدسازی در دوران پهلوی دوم و جمهوری اسلامی و تخریب مدام محیط زیست، تشدید مداوم فلاکت حاشیه‌نشینی و نیز کشتار نظام‌مند مردم در جاده‌های غیرایمن شهر و روستاهای اطراف آن. در فلاخن دویست و بیست و پنجم از تاریخ مبارزه و مقاومت در ایذه می‌خوانیم، از شکل‌گیری و گسترش ایده‌های سوسیالیستی در مناطق بختیاری‌نشین و به‌طور خاص ایذه و مسجد سلیمان، از نقش تبعیدیان سیاسی و جایگاه آنان در شهر، از گرایش سوسیالیستی در روستاها و شهرهای کوچک، از مبارزات مخفی در دوران سرکوب‌های دهه‌ی شصت و نقش کارگران ایذه‌ای در جنبش کارگری و به‌ویژه در مبارزات کارگران پروژه‌ای نفت و گاز. در این متن از امکانات واقعن موجود آلترناتیو شورایی در منطقه می‌خوانیم، امکاناتی که البته بدون مبارزه‌ی سازمان‌یافته و منسجم افقی را نخواهد گشود اما امکاناتی واقعی است که ریشه در تاریخ و سرگذشت مردم ایذه دارد. در این فلاخن از سربرآوردن چریک‌ها از ویرانه‌های بیش از یک قرن ستم و مرحله‌ی آخر آن، اعمال سیاست‌های نئولیبرالی می‌خوانیم، از تغییر محتوای کلمه‌ی یاغی و ریشه‌های تاریخی آن، از ریشه‌های اتنیکی و طبقاتی شکل‌گیری مبارزه‌ی مسلحانه در ایذه و جایگاه و سرگذشت حسین سعیدی و محمود احمدی، از باورهای حسین سعیدی و درک مردمی و انقلابی‌اش از مبارزه، از نقش این گروه در مبارزات توده‌ای و پایگاه توده‌ای آنان و از مبارزه‌ی مسلحانه‌ای که در پرتو آتش آن مردم امکان این را یافتند که مبارزات خودشان را پیش ببرند، از مبارزه‌ی مسلحانه نه در خدمت «ترور» و «انتقام‌گیری»، بلکه در خدمت گشودن راه. و سرانجام به آغاز بازمی‌گردیم، به گزارش دقیقی از درگیری در «روستای پَرسیلا» در بیست و نهم آذر و تاکید می‌کنیم «ترویج مکانیکی نبرد مسلحانه درست به اندازه‌ی مخالفت مکانیکی با آن در جایی که در روند طبیعی و منطقی پیکار توده‌ای رخ نموده، خالی کردن مفهوم اشکال بروزیافته‌ی این نبرد از مشخصات رهایی‌بخش آن است» و بنابراین «مساله به هیچ‌وجه “سلاح” نیست، بلکه مساله تداوم پیکار انقلابی، فهم اشکال گوناگون آن، درک شرایط متفاوت شهر به شهر، روستا به روستا و گاه محله به محله و به این‌ترتیب پرهیز از تجویزهای از بالا و یکسانی است که در قالب خودشان سنگ می‌شوند و به این واسطه هرگونه ارتباط معنادار خودشان را با دیالکتیک مبارزات توده‌ای از دست می‌دهند». فلاخن دویست و بیست و پنجم نمونه‌ی درخشانی است از تلاش برای به دست آوردن فهمی استراتژیک از یک شهر، امکانات آن، تاریخ و وضعیت شهر و افقی است که می‌تواند پیش روی شهر، و به تبع آن پیش روی جنبش انقلابی گشوده شود. این متن «به جسم ربوده‌شده و جان جاودانه‌ی رفقا حسین و محمود» تقدیم شده

هوادارن سازمان فدائیان(اقلیت)- ایذه

۱۸ بهمن ۱۴۰۱