علیه اجرای حکم شلاق بر پشت کارگران به اعتراض برخیزیم
دو تشکل کارگری صنعت نفت با صدور بیانیهٔ مشترکی در تاریخ یکشنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۵ از اجرای حکم شلاق بیش از ۱۰ کارگر متخصص پتروپارس در هویزه خبر داده و با محکوم کردن این اقدام، خواستار اعتراض کارگران و بازگشت کارگران اخراجی به کار شدند. این کارگران پیشتر در اعتراض به اخراج از کار و تمدید نشدن قراردادهایشان تجمع کرده بودند. به گفتهٔ این دو تشکل کارگری، کارگران معترض در جریان اعتراض، با برخورد و خشونت فیزیکی مأموران انتظامی مواجهه و سپس بازداشت شدند. پس از بازداشت، شعبه‌ای از دادگاه کیفری ۲ هویزه در ۱۳ تیر ۱۴۰۵ هر کدام از آنان را به ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت ۲۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم کرد. این دو تشکل کارگری اکنون اعلام کرده‌اند که حکم ۷۴ ضربه شلاق آنان اجرا شده است.
بر اساس بیانیه شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت و شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی نفت (ارکان ثالث)، کارگران پس از اخراج و تمدید نشدن قراردادهای کاری‌شان، بارها برای بازگشت به کار به مسئولان محلی، استانی و مقام‌های تهران مراجعه کرده بودند، اما نه تنها هیچ نتیجه‌ای نگرفتند، بلکه با شکایت کارفرما محکوم به ضربات شلاق هم شدند. آنان پس از آنکه با بی‌توجهی مقامات محلی و دولتی روبه‌رو شدند، در مقابل شرکت پتروپارس تجمع کردند و مدیریت شرکت با شکایت و طرح اتهام‌هایی علیه آنان از جمله «انسداد مسیر و ایجاد ضرر و زیان»، عملاً زمینه پیگرد قضایی کارگران معترض را فراهم کرد.
بیدادگاه جمهوری اسلامی در شرایطی احکام ضد انسانی شلاق را بر پیکر کارگران مبارز و زحمتکش فرود می‌آورند، که جامعه در بحران‌های عمیق سیاسی، اقتصادی و اجتماعی گرفتار شده و تضادهای طبقاتی و نارضایتی انباشته در مقیاس عمومی، زمینه‌ساز خیزش‌های اجتماعی گسترده‌اند. پوشیده نیست در چنین شرایطی نه فقط حاکمیت در برابر مطالبات بر حق کارگران و توده‌های زحمتکش پاسخی ندارد، بلکه بحران‌های انباشته مشروعیت و توان اداره جامعه را نیز از رژیم گرفته است. لذا، حاکمیت که بقای خود را در گرو حفظ مناسبات طبقاتی موجود می‌بیند، برای جلوگیری از فروپاشی و مهار خیزش‌های اجتماعی، به تمامی ابزارها سرکوب نظیر بازداشت و شلاق و زندان و اعدام متوسل می‌شود، تا با ایجاد رعب و وحشت مبارزات کارگران و توده‌های زحمتکش را درهم بشکند.
در چنین وضعیتی بحرانی، که گرانی و تورم، زندگی میلیون‌ها کارگر و توده‌های زحمتکش را تباه کرده و حداقل دستمزد کارگران به زیر یک‌چهارم خط فقر رسیده است؛ حاکمیت به پشتوانه نیروهای امنیتی در صدد افزایش تدریجی بهای بنزین است تا ورشکستگی نظام و هزینه‌های جاری کشور را بر دوش کارگران و زحمتکشان قرار دهد و آنان را به فقر فزون‌تری بکشاند.
حال در این شرایط نابسامان که کمر کارگران و توده‌های مردم زحمتکش زیر بار تورم و گرانی خم شده است، اجازه ندهیم فرود آمدن ضربات شلاق بر پیکر کارگران به امری عادی در جامعه تبدیل شود. نباید در برابر چنین اقدامی وحشیانه سکوت کرد. اجرای حکم شلاق بر گردهٔ بیش از ۱۰ کارگر مبارز، اقدامی وحشیانه و تجلی عریان بربریت جمهوری اسلامی‌ست. لذا همانطور که «شوراهای کارگران نفت» از همه کارگران این صنعت و دیگر مراکز کارگری خواسته‌اند، تا با برگزاری اعتراضات و اعتصابات، زمینه‌های بازگشت کارگران اخراجی به کار را فراهم سازند، جامعه نیز باید ضمن اعتراض به اجرای چنین حکم وحشیانه‌ای، خواستار بازگشت به کار کارگران اخراجی باشد.
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست با اعلام تنفر و انزجار شدید از اجرای حکم ظالمانه شلاق بر گرده کارگران مبارز و معترض، همه کارگران را در همگامی و همراهی با فراخوان این دو تشکل کارگری در دفاع از خواسته‌های کارگران اخراجی دعوت می‌نماید. تا در اتحادی همگانی علیه چنین رویه‌های ضد انسانی اعتراض کنیم.
سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی!
زنده باد آزادی، زند باد سوسیالیسم!
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
دوشنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۵ برابر با ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶
امضاها: اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت
نظرات شما