“کارگر دیگر وعده نمی‌خواهد؛ عمل می‌خواهد” کارگران گروه ملی خطاب به مسئولین استان

کارگران و طبقه کارگر را جدی بگیریم، آنان برخلاف وعده‌شکنی مدیران و کارفرمایان، به وعده و قرارهای خود عمل می‌کنند.

کارگران گروه ملی فولاد اهواز سابقه‌ای طولانی در مبارزه دارند و این دفعه اول نیست که برای احقاق حق و مطالبات خود دست به حرکت جمعی اعتراضی می‌زنند.

سال‌ها به دلیل مشکلات حقوقی و مطالبه‌گری خود در محیط کار، در سطح شهر و در جلو استانداری، فرمانداری، بانک ملی و کارفرمای شرکت فولاد تجمع اعتراضی برگزار کرده‌اند.

تصویری که مردم از تجمعات اعتراضی این کارگران از گذشته در جلو استانداری یا در سطح شهر دارند، فراموش ناشدنی است.

امروز هم مطابق با وعده و قراری که کارگران از طریق اعلامیه‌های خود اعلام کرده بودند، و به‌رغم گرمای شدید جلو استانداری تجمع کردند.

در جنوب این ماه و فصل را اصطلاحاً “خُرما پزون” می‌گویند. شدت گرما آن‌قدر بالاست که دانه‌های خرما روی درخت پخته می‌شوند!

مردم کمتر از خانه بیرون می‌آیند، و کارهای عادی روزانه خود را در ساعات پایانی روز که هوا شکسته می‌شود، انجام می‌دهند.

بیمارداران و کسانی‌که کار اداری، حقوقی و قضایی دارند، و خیل کارگران خدماتی و سایر زحمتکشان در تردد و رفت‌وآمد هستند. برای کارگران هم که فرقی نمی‌کند، در هر شرایطی برای کار یا اعتراض برای رسیدن به خواست‌های خود، گرمای گداخته را تحمل می‌کنند.

ساعتی از تجمع کارگران جلو استانداری گذشته بود که یکی از کارکنان استانداری رو به کارگران گفت: “نماینده شما کی است؟ چه کسی نماینده شما است؟”.

کارگران هم جواب خودشان را دارند.

به همدیگر نگاه می‌کنند، و از چند جا با صدای بلند می‌گویند: “ما نماینده نداریم خواستمان مشخص است”.

نماینده استانداری می‌گوید: “برای خودتان می‌گویم”.

کارگران سکوت می‌کنند.

گفتگو تمام می‌شود، نفراتی از میان کارگران بطری‌های آب میان کارگران تقسیم می‌کنند. بعضی از افراد رهگذر و ماشین‌های عبوری هم به کارگران بطری‌های آب می‌دهند و ماشین‌ها برای‌شان بوق می‌زنند.

جمعیت کارگران نسبت به‌دفعات قبل کمتر است. در صحبت‌هایی که کارگران در پایان تجمع داشتند، معلوم شد که بخشی از کارگران در محوطه و جلو دفتر شرکت تجمع دارند. چنانچه کارگران جلو استانداری توفیقی پیدا نکنند به آنان خواهند پیوست (احتمال این‌که کارگران پاسخ مثبت بگیرند بسیار کم است).

ساعت حدود ۱۱ است. این بار دو نفر از کارکنان استانداری رو به کارگران صحبت می‌کنند. بازهم نماینده کارگران را به گفتگو دعوت می‌کنند.

کارگران آنان را مخاطب قرار داده و می‌گویند: “ما خواست روشن داریم” و زمزمه می‌کنند: “کمتر کسی از شما است که علت تجمع ما را نداند، چه نیازی به نماینده داریم”، “قبلاً هم به نماینده استانداری گفته بودیم”.

کارگران از چند ناحیه پاسخ می‌دهند: “چرا ما باید هر ماه یا هر دو ماه یک بار برای دستمزد و حقوق ماهیانه خود اینجا جمع‌شویم؟”.

“حقوق برج چهار خود را نگرفته‌ایم، دو ثلث این ماه کاری هم گذشته”.

یکی از کارگران کمی آن‌طرف‌تر با خطاب قرار دادن نمایندگان استانداری می‌گوید: “خواست ما تنها پرداخت دو ماه حقوق معوقه نیست، اعتراض به عدم میزان سقف حقوق امسال را هم داریم”.

“تورم بالا رفته، تورم در حقوق امسال ما لحاظ نشده، مزایای کاری ما معلق مانده”.

کارگران به صحبت و اعتراض خود ادامه می‌دهند. نمایندگان استانداری تأکید می‌کنند که تا قبل از بیست و ششم برج جاری حقوق‌تان پرداخت می‌شود، قول می‌دهند و دلیل می‌آورند.

اما مشکلات کارگران گروه ملی از تکرار اعتراض هر ماه برای پرداخت حقوق‌شان فراتر است. آنان به‌خوبی می‌دانند که پاسخ مطلوب را نخواهند گرفت، مشکلاتشان هم‌چنان باقی است.

کارگران در حالی به تجمع خود پایان دادند که در صداقت گفته‌های نمایندگان استانداری تردید و شک داشتند.

کارگران گروه ملی فولاد می‌دانند تا رسیدن به خواست خود هم‌چنان باید به تجمع اعتراضی خود ادامه دهند.

اما،

این کارگران عزیز و زحمتکش که از تجربه و سابقه طولانی مبارزه و فعالیت‌های کارگری در مقابل کارفرما و دولت برخوردار هستند، باید بکوشند به تلاش خود شکل منظم‌تری بدهند. فقط با قدرت “اتحاد” و “تشکل” است که می‌توانند به موفقیت برسند، باید بکوشند همکاران خود را با فعالیت‌های اقتصادی و سیاسی بیشتر آشنا کنند.

کارگران گروه ملی فولاد بعد از پایان تجمع امروز خود علیرغم همه قول و وعده‌هایی که به آن‌ها داده شد، در فکر تجمع اعتراضی خود برای روزهای آینده بودند.

۲۰ مرداد ۱۴۰۵

هسته کارگری حمید اشرف – فعالان کارگری جنوب