وقتی فرسنگها راه را میپیمایم
تا در قله جام جان تازهای برگیرم
آنگاه به بیمهری آدمیان میگریم
که چگونه فراموش میشوند
میمیرند
آنزمان شعر اندوه را میسرایم
شعر اندوه تاریخ...
من از اردوی کارم
فرزند کارگر
سرود
برابری بر لب
نامم پرولتاریاست
پدرم با آرزوهایش در معدن سنگ مدفون شد
فریاد میزد
مرده باد فقر
مرده باد فقر
من نیز هر روز تابوتی...
در سحر گاه ماه می
پانزده پرچم سرخ
قانون جدیدی سرودن
بنیاد کهنه تاریخ جهان دیگر هیچ
بشارت دادند
پیکاری به وسعت جنگل
علیه استثمار
علیه سرمایه
اول ماه می
پرچم رزم ماست
ما...
به یاد نویسندهٔ آزادیخواه بکتاش
اگر قلمم را بدزدید
با انگشتان لهشده
خواهم نوشت
خواهم سرود
خواهم خواند
در سردابهای بینشان
برای زنده ماندن
زندگی کردن
برای نا سرودهها
نانوشتهها
خواهم نوشت
که با زنجیری در...
نگاهش میکنم
از دودکش کارخانه
به تنهای نحیف خستهشان
به دستانی پر چرب سیاه
به چشمان بیخواب
که چون کوره آتش میسوزد
سندانی مقاوم
تکیه بر پتک صبر
برای سفرهای نان
باز نارنجکی...