اطلاعیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
فریاد «نه به اعدام» از قزلحصار تا سراسر ایران
در حمایت از اعتصاب زندانیان و مقابله با ماشین مرگ جمهوری اسلامی
اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار کرج، که از روز دوشنبه ۲۱ مهرماه ۱۴۰۴ آغازشده، اکنون وارد چندمین روز خود شده است. این اعتصاب در اعتراض به انتقال دستکم ۱۱ زندانی به سلول انفرادی برای اجرای حکم اعدام صورت گرفته است، اقدامی که بهوضوح نشاندهندهٔ ادامهٔ سیاست مرگ و اِرعاب از سوی حکومت جمهوری اسلامی است. باوجود وعدههای فریبندهٔ مقامهای قضایی مبنی بر توقف موقت اعدامها، هنوز هیچ تغییری در وضعیت زندانیان ایجاد نشده و فضای زندان بهشدت امنیتی و ملتهب است. گزارشها حاکی از آن است که مأموران امنیتی با تهدید، قطع تماسها، فشار روانی و وعدههای دروغین تلاش کردهاند زندانیان را وادار به شکستن اعتصاب کنند، اما آنان باارادهای استوار اعلام کردهاند: «تا زمانی که چرخ اعدام نایستد، دست از اعتراض نمیکشیم.» فریاد «نه به اعدام» که از دیوارهای ضخیم زندان قزلحصار برخاسته، واکنشی است از خشم و آگاهی مردمی که سالها است در برابر ماشین مرگ و ستم جمهوری اسلامی ایستادهاند. زندانیان اعتصابی با بدنهای نحیف و جانهای در خطر خود، فریاد اعتراض را تبدیل به سلاحی جمعی در برابر مرگ کردهاند. آنان میدانند که اعتصاب غذا جانشان را تهدید میکند، اما درک کردهاند که در شرایطی که هر روز جان انسانی به دست رژیم گرفته میشود، سکوت مرگبارتر است. این انتخاب آگاهانه و جسورانه، نمادی از مقاومت و تلاش برای گسترش اعتراض جمعی علیه اعدام و ستم در سراسر کشور است.
اعدام در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی، ابزاری است در خدمت حفظ سلطهٔ طبقهٔ حاکم و مهار هر صدای معترض، اعدام، از قتلعام زندانیان سیاسی دههٔ شصت تا اعدام جوانان خیزش انقلابی ۱۴۰۱ و تا اعدامهای روزانه، ستون فقرات نظامی است که بر اِرعاب و مرگ بنا شده است. جمهوری اسلامی با تکیه بر همین ماشین مرگ، جامعه را به سکوت و تسلیم فرامیخواند، اما واقعیت این است که از درون زندانها تا خیابانها، صداهای مقاومت و اعتراض در حال گسترشاند. اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار در همین معنا نهتنها حرکتی اعتراضی، بلکه تبلور یک مبارزه انسانی و آزادیخواهانه در دل یکی از خشنترین مراکز سرکوب است. از همین رو، این اعتراض نهفقط مطالبهای انسانی، بلکه فراخوانی سیاسی به همهٔ نیروهای پیشرو و انقلابی برای مقابله با رژیم مرگ است. جنبش «سهشنبههای نه به اعدام» که در بیرون از زندان شکلگرفته، اکنون در پیوند با اعتصاب زندانیان قزلحصار معنایی تازه و ریشهایتر یافته است؛ معنای اتحاد در برابر دستگاه کشتار جمهوری اسلامی. اما این اتحاد نباید در حد همدردی و بیانیههای اعتراضی باقی بماند؛ بلکه باید به نیرویی سازمانیافته و اجتماعی تبدیل شود که بتواند رژیم را در عرصههای سیاسی، اقتصادی و بینالمللی به عقب براند.
“شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست”، این اعتصاب را اقدامی شجاعانه و درخشان از سوی زندانیان در بند میداند و همبستگی کامل خود را با آنان و خانوادههایشان اعلام میکند. ما تأکید میکنیم که اعدام نه حق است و نه بازدارنده؛ بلکه تنها ابزار ترور دولتی و استمرار حاکمیت طبقاتی و مذهبی است. شورا از همهٔ احزاب و سازمانهای چپ، تشکلهای کارگری و زنان، نیروهای سوسیالیست و انقلابی در ایران و جهان میخواهد که با گسترش اعتراضات، برپایی کارزارهای هماهنگ، و افشای نقش حکومت در اعدامهای سیستماتیک، به جنبش ضد اعدام در ایران قدرت و تداوم بخشند. ما بر این باوریم که مبارزه علیه اعدام بخشی از پیکار وسیعتر علیه سرمایهداری و استبداد مذهبی است. بدون در هم شکستن پایههای مادی و طبقاتی این نظام، طناب دار نیز پابرجا خواهد ماند. راه توقف اعدام، از مسیر انقلاب اجتماعی، سازمانیابی طبقهٔ کارگر و اتحاد همهٔ نیروهای تحت ستم میگذرد. شورا تأکید میکند که این وظیفهٔ نیروهای چپ و کمونیست است که با سازمانیابی آگاهی طبقاتی، ایجاد همبستگی آزادیخواهانه و انقلابی و پیوند مبارزات درون زندان و بیرون از آن، به صدای زندانیان قزلحصار و همهٔ محکومان این نظام پاسخ دهند.
اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار باید به فریادی جمعی تبدل شود؛ فریادی که از دیوارهای زندان فراتر رود و در هر کارخانه، دانشگاه، محله و خیابان انعکاس یابد. این فریاد باید نهتنها علیه اعدام، بلکه علیه کل نظامی باشد که مرگ را تولید میکند. شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست، از همهٔ نیروهای پیشرو و رادیکال میخواهد که با گسترش کارزارهای «نه به اعدام» و سازمانیابی اقدامهای مشترک در داخل و خارج از کشور، همبستگی انقلابی را به نیرویی واقعی در مقابل حکومت تبدل کنند. تنها با این همبستگی و پیوند مبارزات میتوان چرخ ماشین اعدام و کل نظام سرمایهداری-اسلامی را متوقف کرد و راه را برای رهایی انسان از ستم، استثمار و مرگ هموار ساخت.
حکم اعدام لغو باید گردد! زندانی سیاسی آزاد باید گردد!
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
۲۳ مهرماه ۱۴۰۴ / ۱۵ اکتبر ۲۰۲۵
امضاها: اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت
نظرات شما