قتل‌های حکومتی

ما مشت‌هایمان را با سکوت گره زده بودیم

تا به سرودی مبدل شود

در حالی که سرود اتحاد می‌خواندیم

غافل از اینکه

آنان برای طنابشان گردن می‌خواستند

و ما بی هیچ مقاومتی ژست می‌گرفتیم

و موهای فرزندانمان را شانه می‌زدیم

بی آنکه اشکی برای آزادی بریزیم

با چشمانی خشک

ناظر سکوی اعدام بودیم

و من هیچ وقت از یاد نخواهم برد

سپیده صبح را

مرگ شاپرک‌ها را

بازداشت شکوفه‌های عشق را

طناب‌های دار را

سیاهکوه

دیدگاه خود را بنویسید

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفاً نام خود را وارد کنید

تماس با ما

پست الکترونیک: info@fadaian-minority.org

کمک مالی

پیکار

خیزش دی

«رؤیاها»

نظرات شما