فقر مفهوم پیچیده ای است و تعریف آن بر حسب زمان و مکان و بر حسب موضع طبقاتی شخص یا نهادی که آن را تعریف می کند، متفاوت است. همچنین دریافت ذهنی و فردی از فقر با دریافت عینی و اجتماعی از آن یکسان نیست. ما در اینجا نخست یک رشته تعاریف رسمی از فقر و خط فقر (یا آستانۀ فقر) را نقل و بررسی می کنیم. علت این انتخاب آن است که در آمارها و اطلاعات مربوط به فقر (مطلق و نسبی)، خط فقر، نرخ فقر در یک جامعه و نیز مقایسۀ فقر و خط فقر و غیره در جوامع مختلف و یا در یک جامعه در طول زمان، آن تعاریف رسمی مبنا قرار گرفته اند، از این رو شناخت دقیق آنها لازم است. سپس مزد حداقل در ایران را با خط فقر مطلق و خط فقر نسبی در این کشور مقایسه می کنیم و در آخر مبنائی برای خواست افزایش مزد – که در گذشته نیز مطرح کرده ایم – ارائه می دهیم.
مسئله سازماندهی یکی از محوریترین مسائل جنبش کارگری وکمونیستی در همه دورهها بوده. تبلیغ، ترویج، وسازماندهی درردیف سه جزء فعالیت گره ئی واصلی هر تشکیلات فعال مارکسیستی است. درهمین جا اشاره ای داشته باشیم به این سه مقوله، که ارتباط تنگاتنگی میان آنان است. برای هرتشکیلاتی که حقیقتاً وجدی فعالیت میکند، کاربست این هر سه جزء جدائی ناپذیرهستند. البته شاید در یک مرحله یکی از این سه مقوله اهمیت بیشتری برای یک تشکیلات پیدامی کند. تحقق پراتیک اجتماعی وپیگیری اهداف جنبش کارگری کمونیستی چنانچه با امر سازماندهی تشکیلاتی همراه نباشد، انقلاب اجتماعی سوسیالیستی که در سرفصل اهداف کلیه احزاب وسازمان های کمونیستی وکارگری است به فرجام پیروز خود نمیرسد. امر سازماندهی با نوع مبارزه گره میخورد، یکی از ناکامیهای جنبش کارگری درمسیر مبارزه حداقل یک دهه اخیربه همین مسئله برمی گردد، به عدم مهارت تشکلها درایجادرابطه میان شکل مبارزه ونوع سازماندهی، که باید درخدمت مبارزه سیاسی- تشکیلاتی باشد.
من مینا هستم کارگر اشپزخانه بیمارستان، عضو شورای کارگری محل کار و کمونیستم. من فکر میکنم کمونیست بودن چیزی نیست جز تلاش برای برابری و آزادی و همسانی نظر و عمل در زندگی واقعی یعنی بتوانی همانطور که فکر میکنی زندگی کنی. من در یک خانواده زحمتکش در شوش، در حاشیه جنوب تهران بدنیا آمدم و در محله اتابک بزرگ شدم. در اوایل قیام با سازمان فدایی آشنا شدم بعد از انشعاب به اقلیت پیوستم و در همین سال نیز با حمید ازدواج کردم. در فاصله بهمن سال۶۰ تا اوایل ۶۳ در زندان اوین بودم. یکسال بعد از آزادی، دخترم روناک به دنیا امد و ۱۰ روز بعد از تولد او، همسرم (حمید رضا زمانی) در ۲۸ اردیبهشت ۶۴ دستگیر و دو سال بعد (۱۴ اردیبهشت ۱۳۶۶) تیرباران شد. درسال ۷۰ نیز همراه با دخترم از ایران گریختم.