دستگیری و اخراج صدها هزار مهاجر افغانستانی توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی که به وحشیانهترین شکل در جریان است، نشان از وحشیگری و کینهٔ طبقاتی این رژیم، نهفقط از طبقه کارگر ایران، بلکه بهطورکلی از همه کارگران در هر موقعیت و با هر ملیتی است.
حکومت سرمایهداری اسلامی ایران با اخراج گسترده مهاجران افغانستانی چند هدف را دنبال میکند. اول اینکه بدین شکل فضای امنیتی پس از جنگ را در ایران و در کنار دستگیری فعالین سیاسی و کارگری دامن میزند. دوم در توجیه ضعف اطلاعاتی خود در مقابل اسرائیل تلاش دارد بهدروغ نشان دهد که افغانستانیها اطلاعات افراد و مراکز حکومت را به اسرائیل میدادند و اکنون حکومت با اخراج مهاجران این ضعف را از بین میبرد و امنیت مهرههای خود را افزایش میدهد. درصورتیکه درز اطلاعات عوامل و مراکز حکومتی در سطح بالایی اتفاق افتاده است و سوم اینکه رژیم با این اقدام تلاش دارد تا بهدروغ نشان دهد که با بیکاری ناشی از بحران اقتصادی در حال مبارزه است و بدین شکل آن را تخفیف خواهد داد. درصورتیکه این ساختار سرمایهداری و فاسد حکومت است که باعث بیکاری وسیع و دیگر مشکلات اقتصادی است.
رژیم جمهوری اسلامی در طی بیش از چهار دهه، از مهاجران افغانستانی بهشدت سوءاستفاده کرده است. آنها برای سرمایهداران نیروی کار ارزان و کمتر معترض بودند. کارگران افغانستانی بخش زیادی از صنایع و پروژههای عمرانی در ایران را ساختند اما از بیمه، مسکن مناسب و امکانات دیگر کارگران در محیط کار و… بیبهره بودند. رژیم جمهوری اسلامی نهتنها از نیروی کار ارزان کارگران مهاجر ثروتاندوزی کرد، بلکه از سوی دیگر به افکار فاسد نژادپرستانه و افغان ستیزی نیز دامن میزد تا مبادا کارگران و مردم ایران با مهاجران متحد شوند. گرایشات ناسیونالیستی و پان ایرانیستی نیز در کنار جمهوری اسلامی به ستیز و ستم علیه مهاجران افغانستان مشغول بودند و در این راه در کنار جمهوری اسلامی قرار گرفتند.
اکنون و در این مقطع با اخراج مهاجران افغانستانی، جمهوری اسلامی عملاً آنها را به جهنم تحت حاکمیت طالبان میفرستد. هرچند مهاجران افغان در ایران نیز بهشدت تحت ستم بودند، اما بخشی از کودکان آنها میتوانستند تحصیل کنند و عموماً مردان کاری داشتند و با درآمد بخورونمیر زندگیشان را میگذراندند. اما در افغانستان گرفتار در فقر و فلاکت اقتصادی، زیر سلطهٔ امارت اسلامی طالبان، زنان از حق کار و تحصیل محروم شدهاند و بیش از بیست میلیون نفر بیکار هستند و عملاً کاری برای آنها وجود ندارد و کودکان دختر نمیتوانند تحصیل کنند و فاجعهٔ هولناکی در انتظار آنها است.
در جریان این کوچ اجباری و غیرانسانی ستمهای مضاعفی بر آنها تحمیلشده است و کارفرمایان سودجو و استفادهگر و برخی دیگر مطالبات و حق کارگران افغانستانی را نمیدهند. لذا ضروری است تا حد ممکن نهادها و مردم به آنها کمک کنند تا حقوحقوق خود را از کارفرماها و رهن خود را از صاحبخانههای آزمند بگیرند.
اکنون وظیفه همهٔ ما کارگران و مردم شریف و آزادیخواه است که نسبت به این سرکوب و توحش جمهوری اسلامی علیه مهاجران افغانستانی، اعتراض کنیم. آنها سالهای مدیدی در ایران کار و زندگی کرده و بخشی از طبقه کارگر ایران به شمار میروند و کودکانشان در ایران بزرگشدهاند. آنها نهتنها حقدارند بهعنوان مهاجر در ایران باشند، بلکه لایق حق شهروندی ایرانی و حقوحقوق کاملاً برابر با دیگر مردم هستند.
دولتهای ارتجاعی جمهوری اسلامی و طالبان دشمن کارگران هستند و از هر موقعیتی برای استثمار و بهرهکشی و سوءاستفاده از آنها دریغ نمیکنند. مهاجران افغانستانی که به افغانستان بازمیگردند با مطالبات بسیاری در مقابل حکومت ارتجاعی طالبان صفآرایی خواهند کرد و میتوانند مبارزه خود را در شرایط جدید پیش ببرند و سازماندهی کنند.
در این شرایط وظیفه فعالان رادیکال و سوسیالیست جنبش کارگری و دیگر جنبشهای پیشرو اجتماعی در برابر سیاستهای ضد انسانی و ارتجاعی جمهوری اسلامی، دفاع قاطع از حقوق مهاجران و مقابله با سیاستهای فریبکارانه و سرکوبگرانه حکومت اسلامی است. ما سوسیالیستها، فعالین کارگری و مردم آزادیخواه، در کنار مهاجران افغانستانی هستیم و هرگونه ستم ملیتی و نژادی و بازگرداندن اجباری آنها را محکوم میکنیم. این نهتنها وظیفه انترناسیونالیستی ما است که از آنها حمایت کنیم، بلکه آنها را بخشی از طبقه کارگر و مردم ایران نیز میدانیم.
جمعه ۲۰ تیر/ سرطان ۱۴۰۴ برابر با ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۵
امضاها:
سازمان سوسیالیستهای کارگری افغانستان، اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان(اقلیت) و هسته اقلیت
نظرات شما