کارگران و آزادیخواهان خبرگزاری‌ها مرگ غیرمنتظره رفیق شاهرخ زمانی کارگر زندانی را اعلام نموده‌اند. مرگ در اسارت رژیمی که هزاران قتل را در پرونده خویش دارد مرگی ساده نیست. قتل‌های تدریجی و مرگ‌های

جنگ، کشتار، آوارگی و ویرانی تمام آن‌چیزی‌ست که امروز منطقه‌ی وسیعی از خاورمیانه، آسیای مرکزی، شمال و حتا مرکز آفریقا را در برگرفته است. جنگ‌هایی که در نگاه اول ریشه در اختلافات فرقه‌ای و مذهبی

تشکیلات، مهم‌ترین سلاحی است که طبقه کارگر ایران در مبارزه علیه طبقه سرمایه‌دار و برای کسب قدرت سیاسی، به آن نیاز دارد. بدون متشکل شدن کارگران در تشکل‌های صنفی – صنعتی و یک حزب سیاسی واحد طبقاتی

طبقه کارگر ایران امسال در شرایطی به استقبال اول ماه مه روز جهانی کارگر شتافت که موج خروشانی از اعتراضات و اعتصابات کارگری را پشت سر داشت . اعتراضات و اعتصابات گسترش یابنده‌ای که به‌رغم تشدید فشار

یادداشت سیاسی- سیاست و روش جمهوری اسلامی در برخورد با روز جهانی کارگرعموماً بر این پایه استوار بوده که در عین منع و سرکوب خشن هرگونه مراسم مستقل اول ماه مه، خانه کارگر را برای اجرای یک رشته

یادداشت سیاسی- “دانشگاه و آموزش ما فلج پرور است و هم اکنون بیش از ۷ میلیون لیسانس و فوق لیسانس بیکار در کشور وجود دارد”. جملات فوق صحبت های محسن قرائتی، رئیس ستاد اقامه نماز جمهوری اسلامی است که

رفقای کارگر در این روز کارگران سراسر جهان با تمام قوای خود به پا می‌خیزند و با تظاهرات خیابانی و راهپیمایی میلیونی و با جشن و شادی یاد و خاطره‌ی کارگران جان‌باخته شیکاگو را گرامی می‌دارند و صدای

برطبق خبری که امروز یک‌شنبه ٢٢ شهریور ماه، خبرگزاری هرانا انتشار داد، شاهرخ زمانی، فعال کارگری اسیر در زندان‌های جمهوری اسلامی، در زندان رجائی شهر در گذشت. شاهرخ زمانی که از فعالین کارگری، عضو

با  فراخوان فعالین سازمان فدائیان اقلیت – هلند، روز یکشنبه، ۳۰ آگوست در میدان بورس شهر امستردام بین ساعت ۲ تا ۵ بعد از ظهر تجمع و گردهمایی به مناسبت سالروز قتل عام زندانیان سیاسی دهه شصت و کشتار

اطلاعیه کمیته خارج کشور سازمان فداییان (اقلیت) به مناسبت سالروز قتل عام زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ از سال ۱۳۶۷ که قتل‌عام زندانیان سیاسی در کم‌تر از چند هفته، به کشتار بیش از سه هزار تن از زندانیان