از روز گذشته، یکشنبه دهم خرداد، حکومت نظامی اعلام نشده‌ای در شهر زاهدان برقرار شده است و ارگان‌های سرکوب رژیم از جمله نیروهای سپاه پاسداران، بسیجی‌ها و لباس شخصی‌ها، بر اقدامات سرگوبگرانۀ خود

کارگران ایران امسال در شرایط ویژه‌ای به استقبال اول ماه مه روز جهانی کارگر رفتند. در آغاز، خانه کارگر از وزارت کشور اجازه خواست که کارگران در روز یازده اردیبهشت، به سمت وزارت کار راه‌پیمایی کنند

سؤال: در آستانه اول ماه مه قرار داریم. اول ماه مه روز بین‌المللی کارگران است. این روز از چه زمانی به روز جهانی کارگر تبدیل شد و سرمنشأ آن چیست؟ جواب: تصور می‌کنم خوانندگان نشریه کار با این موضوع

کارگران و زحمتکشان! زنان! جوانان و روشنفکران! ملتی می‌تواند بر خودکامگی غلبه کند و آزادی و رهائی خود را به چنگ آورد که بیرحمانه با استبداد و اختناق بجنگد. این جنگ به عرصه‌ای مشخص و شکل خاصی از

جنبش کارگری را از زوایای مختلفی می‌توان مورد بررسی و ارزیابی قرار داد. تحت عنوان کلی جنبش کارگری، طبعا می‌توان تشکل‌های کارگری و مسئله تشکل‌یابی کارگران را مورد بررسی قرار داد، می‌توان مبارزات

س – سؤال شده است که چگونه می‌توان کمیته اعتصاب تشکیل داد و در کارخانه‌ای که هر کس دنبال نان می‌دود اعتصاب سازماندهی نمود؟ در عین حال سؤال دیگری مطرح شده است به این مضمون که طرح شعار شوراها از سوی

چندین سال است که جمهوری اسلامی به منظور غلبه بر بحران فزاینده اقتصاد ی، دست کمک به سوی سرمایه‌داران و اساسا سرمایه‌های خارجی و بین‌المللی دراز نموده است. مسئله‌ی درخواست وام و کمک و سرمایه‌گذاری

رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی درحالی که ازمدتی پیش تبلیغات بسیار گسترده و پرخرجی را پیرامون به اصطلاح انتخابات ریاست جمهوری آغاز کرده است، تاهرطورشده ، توده مردم را به انتخابات نمایشی خود جذب کند،

جنبش کارگری در سال ۷۷ نیز فراز و فرودهای زیادی را از سر گذراند. طبقه کارگر به ویژه از ناحیه فشارهای اقتصادی کمرشکنی که سرمایه‌داران بر گرده او تحمیل کردند، سال بس دشواری را پشت سر گذاشت. به رغم

سرمایه‌داران داخلی و بین‌المللی، پیگیرتر از رفسنجانی، اجرای برنامه‌ها و سیاست‌های ارتجاعی صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی را در دستور کار قرار دادند… متن کامل در فرمت پی دی اف