برنامه مقایسه‌ای: تعیین شکل آینده نظام سیاسی کشور

سازمان‌های سیاسی طرفدار نظام سرمایه‌داری چه می‌گویند و چه می‌خواهند؟

مجلس موسسان

سازمان‌های مدافع نظام سرمایه‌داری، ظاهراً ادعا می‌کنند که مردم ایران حق دارند در مورد نظام سیاسی آینده کشور تصمیم بگیرند. آن‌ها می گویند که چنان چه جمهوری اسلامی در یک رفراندوم از سوی مردم طرد شود، یا به هر حال تحت شرایطی سرنگون گردد، مجلس موسسانی تشکیل خواهد شد که نظام آینده کشور را تعیین خواهد کرد. اما نخستین سئوالی که مطرح می‌شود، این است که چه کسی این مجلس موسسان را فرا می‌خواند؟ پاسخ می‌دهند که چاره‌ای نیست، جز این که عده‌ای غیر منتخب مردم از افراد سرشناس، یک حکومت موقت تشکیل دهند و این ارگانی است که انتخابات را برگزار و مجلس موسسان را تشکیل می‌دهد.

خوب که دقت کنیم، می‌بینیم که طرح آن‌ها درست عین ماجرای به قدرت رسیدن خمینی و جمهوری اسلامی است. در آن زمان نیز خمینی و طرفداران او به عنوان سرپرست و قیم مردم، یک حکومت موقت منصوب کردند و گفتند که حکومت موقت، مجلس موسسان را تشکیل می‌دهد که نظام آینده کشور را تعیین نماید. اما آن‌ها که پیشاپیش قدرت را قبضه کرده بودند و ارگان‌های خود را ایجاد نمودند، یک روز از مردم خواستند که به پای صندوق‌های رای بروند و نمایندگان خود را انتخاب کنند. بدیهی بود که آن‌ها با در دست داشتن قدرت و تمام امکانات مادی و تبلیغاتی، نمایندگان خود را بر کرسی بنشانند و مجلس خبرگان خود را تشکیل دهند. بعد هم به مردم گفتند، خوش آمدید به خانه‌های خود بازگردید و نمایندگان‌تان تصمیم لازم را خواهند گرفت.

وقتی هم که مردم دیدند، از درون مجلس موسسان موعود، مجلس خبرگان ارتجاعی اسلامی با مصوباتی فوق ارتجاعی درآمده است، دیگر دست‌شان از همه جا کوتاه بود.

اکنون نیز می‌خواهند همین ماجرا را تکرار کنند. مجلس موسسان، نهادی متعلق به نظام سرمایه‌داری‌ست. در خدمت طبقه سرمایه‌دار قرار دارد و از درون آن چیزی جز تثبیت قدرت سیاسی مرتجعین و سلب قدرت از توده‌های کارگر و زحمتکش در نخواهد آمد.

سازمان فدائیان (اقلیت) چه می‌گوید و چه می‌خواهد؟

کنگره سراسری شوراهای نمایندگان کارگران و زحمتکشان شهر و روستا

سازمان فدائیان (اقلیت) که مدافع حاکمیت کامل توده‌های زحمتکش مردم ایران بر سرنوشت خویش و انتقال تمام قدرت به توده‌های کارگر و زحمتکش است، خواهان تشکیل کنگره سراسری شوراهای نمایندگان کارگران و زحمتکشان شهر و روستا به منظور تصمیم گیری در مورد نظام آینده کشور است. توده‌های مردمی که در جریان برانداختن جمهوری اسلامی، ارگان‌های اقتدار خود را نظیر شوراها در کارخانه‌ها و محلات، ایجاد می‌کنند، تنها قدرت صاحب صلاحیت برای تشکیل ارگانی هستند که باید نظام آینده کشور را تعیین و به عنوان عالی‌ترین ارگان، تصمیم‌گیری کند.

توده‌های کارگر و زحمتکش، دیگر نیازی به سرپرست و قیمی که حکومت موقت برای آن‌ها تشکیل دهد و یک روز هم از آن‌ها بخواهد که به پای صندوق رای‌گیری بیایند و نمایندگانی برای مجلس موسسان انتخاب کنند، ندارند.

شوراهایی که از پائین‌ترین سطوح، در کارخانه‌ها، موسسات خدماتی و فرهنگی، پادگان‌ها، محلات، روستاها تشکیل می‌شوند و مردم با شناخت و آگاهی کامل، نمایندگان خود را برای عضویت در این شوراها انتخاب می‌کنند، قادرند به عنوان ارگان‌های انتخابی ذی‌صلاح، زمام امور کشور را به دست گیرند و با تشکیل کنگره‌ای سراسری از شوراهای نمایندگان در مورد نظام آینده کشور نیز تصمیم‌گیری کنند.

کنگره شوراهای نمایندگان کارگران و زحمتکشان شهر و روستا به عنوان عالی‌ترین ارگان تصمیم‌گیرنده کشور، نه فقط از این جهت که مردم با شناخت و آگاهی کامل، نمایندگان خود را از پائین‌ترین سطوح برگزیده اند، تبلور خواست و اراده توده مردم است، بل که این حق را برای موکلین محفوظ می‌دارد که در هر لحظه احساس کنند نمایندگان‌شان، از خواست و اراده آن‌ها عدول کرده‌اند، آن‌ها را معزول و نمایندگان دیگری را به جای آن‌ها برگزینند.

متن کامل در فرمت پی دی اف

POST A COMMENT.